Yargıtay · 10. Ceza Dairesi

Yargıtay 10. Ceza Dairesi 2013/13835 E. 2018/1270 K.

Mahkeme
Yargıtay
Daire
10. Ceza Dairesi
Esas No
2013/13835
Karar No
2018/1270
Karar Tarihi

Mahkeme : Sulh Ceza Mahkemesi Suç : Kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma Hüküm : Tedavi ve denetimli serbestlik tedbirine uyulmaması üzerine mahkûmiyet Dosya incelendi. GEREĞİ GÖRÜŞÜLÜP DÜŞÜNÜLDÜ : Sanığın tekerrüre esas sabıkası bulunduğu halde TCK'nın 58. maddesinin uygulanmaması aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır. Yargılama sürecindeki işlemlerin kanuna uygun olarak yapıldığı, delillerin gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç tipinin doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından; yerinde görülmeyen diğer temyiz itirazlarının reddine, ancak; 7201 sayılı Tebligat Kanunu’nun 10. maddesine göre, tebligatın bilinen en son adrese yapılması gerekir. Bilinen en son adresin tebligata elverişli olmadığının anlaşılması veya tebligat yapılamaması hâlinde, muhatabın adres kayıt sisteminde bulunan yerleşim yeri adresi, bilinen en son adresi olarak kabul edilir ve tebligat bu adrese yapılır. Buna göre, kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçundan dolayı hükmedilen tedavi ve denetimli serbestlik tedbirinin infazına ilişkin Bakırköy Denetimli Serbestlik Müdürlüğü tarafından çıkarılan davetiyenin sanığın 23.04.2011 günü alınan savunmasında belirttiği ve aynı zamanda bilinen en son adresi olan “...” adresine tebliğe çıkarıldığı, tebligatın muhatabın adresten ayrıldığından iade olduğu, tebligat iade olduktan sonra bu defa Mernis adresi şerhi düşülerek “...” adresine tebliğe çıkarıldığı ve muhtara tebliğ edildiği, UYAP kayıtları kontrol edildiğinde sanığın eski ve yeni Mernis adresleri arasında bu adresin mevcut olmadığı, Bakırköy Denetimli Serbestlik Müdürlüğü tarafından çıkarılan davetiye tebligatının anılan düzenlemeye aykırı ve usulüne uygun olmadığı anlaşıldığından, sanık hakkında denetimli serbestlik tedbirinin infazının devamına karar verilmesi gerekirken, yargılamaya devam edilerek mahkûmiyet hükmü kurulması, Yasaya aykırı, sanığın temyiz itirazları bu nedenle yerinde olduğundan, hükmün BOZULMASINA, 07.02.2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.

Atıf: Yargıtay 10. Ceza Dairesi, E. 2013/13835, K. 2018/1270, T. 07.02.2018, www.arakarar.com/karar/yargitay-10-ceza-dairesi-2013-13835-e-2018-1270-k-374bd345be64