Yargıtay 1. Hukuk Dairesi 2024/2329 E. 2025/2673 K.

MAHKEMESİ : Konya Bölge Adliye Mahkemesi 1. Hukuk Dairesi SAYISI : 2024/176 E., 2024/537 K. İLK DERECE MAHKEMESİ : Konya 6. Asliye Hukuk Mahkemesi SAYISI : 2023/209 E., 2023/373 K. Bölge Adliye Mahkemesi kararı davalı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü: I. DAVA Davacılar; mirasbırakan babaları ...'nin ölümünden kısa bir süre önce tüm malvarlığını ikinci eşi olan davalıya devrettiğini, ayrıca mirasbırakanın bir kısım dava konusu taşınmazın da bedellerini ödeyerek davalı adına satın aldığını, tüm işlemlerin mirasçılardan mal kaçırma amaçlı ve muvazaalı olduğunu ileri sürerek dava konusu 15 parça taşınmaz yönünden tapu kaydının iptali ile miras payları oranında adlarına tescilini, olmadığı takdirde tenkise karar verilmesini istemişlerdir. II. CEVAP Davalılar; iddiaların doğru olmadığını, dava konusu taşınmazların tamamını mirasbırakan ile evlilik birliği içerisindeyken kendisinin katkılarıyla edindiğini, ayrıca hasta olan mirasbırakana baktığını, davacıların ise kanser olan mirasbırakan babalarıyla hiç ilgilenmediklerini belirterek davanın reddini savunmuştur. III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI İlk Derece Mahkemesince, mirasbırakandan davalıya satış suretiyle devredilen dava konusu 13098 ada 2, kök 30036 ada 72, 17, 114, kök 30033 ada 2, 28287 ada 3, kök 30030 ada 16, 30024 ada 12, 13 ve 43864 ada 10 parsel sayılı taşınmazlar yönünden asıl davadan tefriki ile eldeki esasa kaydedilerek yargılamaya devam olunmuştur. İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; mirasbırakan ...'nin dava konusu taşınmazları satmaya ihtiyacının bulunmadığı, davalının satış bedelini ödediğine dair delil sunamadığı, dinlenen tanık beyanlarından mirasıbırakanın sağlığında bakıma muhtaç hale gelmediği, mirasbırakanın tüm mirasçıları gözeterek mal paylaşımı yapmadığı, davalı semen olarak mirasbırakanın bakım ve ihtiyaçları ile ilgilendiği iddiasında bulunulmuş ise de devredilen taşınmazların çokluğu ve değerlerinin fazla olması nedeniyle bu savunmaya itibar edilmediği, temliklerin muvazaalı olduğu gerekçesiyle davanın kısmen kabulü ile kamulaştırılan ve halihazırda TEİAŞ adına kayıtlı olan dava konusu 42798 ada 12 (kök 30036 ada 17 ve 114 parsellerin toplulaştırması sonucu oluşan) parsel yönünden karar verilmesine yer olmadığına, diğer taşınmazlar yönünden ise davanın kabulüne karar verilmiştir. IV. İSTİNAF İlk Derece Mahkemesinin kararına karşı süresi içinde davalı vekili tarafından istinaf başvurusunda bulunulması üzerine, Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; davalı tarafından öne sürülen ödeme savunmasının kanıtlanamadığı, mirasbırakan ve ilk eşten olma davacı çocuklarının aralarının iyi olmadığı ve görüşmedikleri, mirasbırakanın malvarlığının tamamına yakınını davalıya temlik ettiği, temliklerin ilk eşten olma çocuklardan mal kaçırma amaçlı ve muvazaalı olduğu, İlk Derece Mahkemesince davanın kabulüne karar verilmesinin doğru olduğu gerekçesiyle davalı vekilinin istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir. V. TEMYİZ A. Temyiz Sebepleri Davalı vekili temyiz dilekçesinde özetle; verilen kararın usul ve yasaya aykırı olduğunu, davacıların mirasbırakana karşı evlatlık vazifelerini yapmadıklarını, davacıların anneleriyle mirasbırakanın 4-5 yıl evli kaldıklarını, davalının ise mirasbırakanla evli kaldığı 30 yıl boyunca mirasbırakana maddi ve manevi her türlü destek olduğunu, mirasbırakanın tüm kazanımlarında davalının da katkısının bulunduğunu, davacıların öz kardeşi dava dışı ...'nin mahkemeye sunduğu dilekçesinde mirasbırakanın muvazaalı işlem yapmadığını beyan ettiğini, davacıların iddialarını ispatlayamadıklarını, hasta ve bakıma muhtaç olan mirasbırakana davalının baktığını, dava konusu taşınmazların evlilik birliği içerisinde davalının emek ve çabalarıyla edinildiğini, tanık beyanlarının dikkate alınmadığını belirterek kararın bozulmasını istemiştir. B. Değerlendirme ve Gerekçe Dava, muris muvazaası hukuki nedenine dayalı tapu iptali ve tescil, olmazsa tenkis isteğine ilişkindir. Dosya içeriğinden ve toplanan delillerden; 1961 doğumlu mirasbırakan ...'nin 23.04.2021 tarihinde ölümüyle geride mirasçı olarak boşandığı ilk eşinden olma davacı kızları ... ve...ile davalı ikinci eşi .... ve dava dışı çoçukları...,...,...,...,ve ...'nin kaldıkları, mirasbırakanın 13098 ada 2, 28287 ada 3, 30024 ada 13 parsel sayılı taşınmazlarını 31.12.2018 tarihinde, kök 30036 ada 17, 72, 114 kök 30033 ada 2, kök 30030 ada 16, 30024 ada 12 ve 43864 ada 10 parsel sayılı taşınmazlarını ise 07.01.2019 tarihinde satış suretiyle davalıya temlik ettiği, bir kısım taşınmazın toplulaştırma işlemine tabi tutulup kök 30036 ada 72 parselin 43857 ada 6 ve 7 (tefrik edilen asıl dosyada dava konusu ), kök 30033 ada 2 parselin 42801 ada 2 parsele, kök 30036 ada 17 ve 114 parselin 42798 ada 11 ve 12 (TEİAŞ adına kayıtlı) parsellere, kök 30030 ada 16 parselin 42792 ada 11 parsele gittiği anlaşılmaktadır. Bölge adliye mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür. Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir. VI. KARAR Açıklanan sebeplerle; Davalı vekilinin temyiz itirazlarının reddi ile Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun'un 370. maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA, Aşağıda yazılı 17.312,07 TL bakiye onama harcının temyiz eden davalıdan alınmasına, Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine, 26.05.2025 tarihinde kesin olmak üzere oy birliğiyle karar verildi.