Yargıtay 1. Ceza Dairesi 2026/2087 E. 2026/4665 K. – Kasten Öldürmeye

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi SAYISI : 2025/136 E., 2025/331 K. SUÇ : Kasten öldürmeye teşebbüs HÜKÜM : Mahkumiyet TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

Hükümlü hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8. maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanun'un (1412 sayılı Kanun) 305. maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260/1. maddesi gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, aynı Kanun’un 291/1. maddesi gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 1412 sayılı Kanun'un 317. maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmiştir.

Sanık hakkında hükmedilen ceza miktarı dikkate alındığında sanık müdafiinin duruşmalı inceleme isteminin, 1412 sayılı Kanun'un 318. maddesi uyarınca reddine karar verilerek, gereği düşünüldü;

I. HUKUKÎ SÜREÇ 1. Kartal 1. Ağır Ceza Mahkemesinin 15.08.2001 tarihli ve 2000/131 Esas, 2001/309 Karar sayılı ilamına ilişkin uyarlama talebi üzerine yapılan yargılama sonucu İstanbul Anadolu 1. Ağır Ceza Mahkemesinin 21.05.2024 tarihli ve 2024/82 Esas, 2024/208 Karar sayılı kararının hükümlü müdafii tarafından temyiz edilmesi üzerine Yargıtay 1. Ceza Dairesinin 22.04.2025 tarihli ve 2024/61 12... /3168 Karar sayılı kararıyla "lehe olduğu kabul edilen 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 35. maddesinin uygulanması sırasında, meydana gelen zarar ve tehlikenin ağırlığı dikkate alınarak alt ve üst sınırlar arasında makul bir ceza yerine, önceki yasanın eksik teşebbüs uygulamasına denk gelecek ölçüde alt sınıra yakın şekilde 10 yıl hapis cezası belirlenmesi suretiyle eksik ceza tayini" nedeniyle bozulmasına karar verilmiştir.

2. İstanbul Anadolu 1. Ağır Ceza Mahkemesinin 20.11.2025 tarihli ve 2025/136 Esas, 2025/331 Karar sayılı kararıyla hükümlü hakkında lehe olan 5237 sayılı Kanun'un 81/1, 35/2, 29, 62, 53. maddeleri uyarınca 8 yıl 9 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ Hükümlü müdafiinin temyiz sebepleri özetle; sanık lehine uyarlama yargılaması yapılması gerektiğine ilişkindir.

III. GEREKÇE 1. Hükümlü hakkında kasten öldürmeye teşebbüs suçundan 765 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 448, 62, 51/1, 59, 31, 33. maddeleri uyarınca kurulan hükümden sonra yürürlüğe giren 5237 sayılı Kanun’un 7/2. maddesi ve 5252 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanun’un 9. maddesi uyarınca yeniden duruşma açılarak yapılan inceleme sonucu kurulan hükümde bozma nedeni dışında hukuka aykırılık bulunmamıştır.

2. Bozma ilamında hükümlü hakkında 5237 sayılı Kanun'un 35. maddesinin uygulanması sırasında, meydana gelen zarar ve tehlikenin ağırlığı dikkate alınarak alt ve üst sınırlar arasında makul bir ceza belirlenmesi gerektiğinin belirtildiği, Mahkemenin bozma ilamına uyulmasına karar verdiği ancak bozma ilamı etkisiz kılınacak şekilde yeniden kurulan hükümde 5237 sayılı Kanun'un 35. maddesinin uygulanması sırasında alt ve üst sınırlar arasında makul (orta) bir ceza (12 yıl) belirlenmesi yerine yazılı şekilde 14 yıl hapis cezası belirlenmesi suretiyle fazla ceza tayini, hukuka aykırı bulunmuştur.

IV. KARAR Gerekçe bölümünün (2) numaralı paragrafında açıklanan nedenle, hükümlü müdafiinin temyiz istemi teşebbüsün derecesi yönünden yerinde görüldüğünden, İstanbul Anadolu 1. Ağır Ceza Mahkemesinin 20.11.2025 tarihli ve 2025/136 Esas, 2025/331 Karar sayılı kararının, 1412 sayılı Kanun’un 321. maddesi uyarınca, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 15.06.2026 tarihinde karar verildi.