Yargıtay · 1. Ceza Dairesi

Yargıtay 1. Ceza Dairesi 2026/1400 E. 2026/3401 K. – Bilinçli Taksirle

Konu: Bilinçli Taksirle Ölüme Neden Olma

Mahkeme
Yargıtay
Daire
1. Ceza Dairesi
Esas No
2026/1400
Karar No
2026/3401
Karar Tarihi
Konu
Bilinçli Taksirle Ölüme Neden Olma

B O Z M A Ü Z E R İ N E MAHKEMESİ:Ağır Ceza Mahkemesi SAYISI : 2024/171 E., 2024/268 K. SUÇ : Bilinçli taksirle ölüme neden olma HÜKÜM : Mahkûmiyet TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ: Onama

Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8. maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305. maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260/1. maddesi gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, aynı Kanun’un 291/1. maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, 1412 sayılı Kanun’un 317. maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ 1. Sanık hakkında olası kastla öldürme suçundan, Bursa 4. Ağır Ceza Mahkemesinin, 01.12.2015 tarihli ve 2014/336 Esas, 2025/352 Karar sayılı mahkumiyet kararının, Yargıtay 1. Ceza Dairesinin, 12.11.2019 tarihli ve 2019/1845 Esas, 2019/4896 Karar sayılı kararı hükmün onanmasına karar verilmesi üzerine Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının, 20.09.2023 tarihli itirazı üzerine, Yargıtay 1. Ceza Dairesinin, 07.02.2024 tarihli ve 2023/7470 Esas, 2024/762 Karar sayılı kararı ile Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının itirazının kabulü ile sanık hakkında maktul ...'a karşı olası kastla öldürme suçundan İlk Derece Mahkemesince kurulan hükmün onanmasına dair kararın kaldırılmasına ve "sanığın eyleminin bilinçli taksirle öldürme suçunu oluşturduğu" belirlenerek 1412 sayılı Kanun'un 321. maddesi gereği hükmün bozulmasına karar verilmiştir.

2. Bursa 4. Ağır Ceza Mahkemesinin, 12.06.2024 tarihli ve 2024/171 Esas, 2024/268 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında bilinçli taksirle ölüme neden olma suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 85/1, 22/3, 62/1 maddeleri uyarınca 2 yıl 3 ay 15 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ Sanık ... müdafiinin temyiz sebepleri özetle, beraat kararı verilmesi gerektiğine, suçun işlenmediğine, davanın zamanaşımına uğradığına, vesaireye ilişkindir.

III. GEREKÇE Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan ve dosya kapsamına göre yeterli olduğu anlaşılan delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, hükme esas alınan ve reddedilen delillerin açıkça gösterildiği, vicdani kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, hükme esas alınan adli raporların yeterli olduğu, eyleme uyan suç vasfının doğru biçimde belirlendiği, yargılama sonucunda oluşan kanaat ve takdire göre ceza yaptırımının yasal bağlamda ve gerekçesi gösterilerek belirlendiği, sanığın eylemine uyan suç için yasada öngörülen cezanın türü ve üst haddine göre, 5237 sayılı Kanun'un 66/1-d ve 67/4. maddeleri gereğince 15 yıllık olağan, 22... aylık olağanüstü zamanaşımı sürelerinin öngörüldüğü ve temyiz inceleme tarihi itibarıyla olağan ve olağanüstü zamanaşımı sürelerinin gerçekleşmediği anlaşıldığından, sanık ... müdafiinin temyiz sebeplerinin incelenmesinde hükümde hukuka aykırılık bulunmamıştır.

IV. KARAR Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Bursa 4. Ağır Ceza Mahkemesinin, 12.06.2024 tarihli ve 2024/171 Esas, 2024/268 Karar sayılı kararında sanık ... müdafiince öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden sanık ... müdafiinin temyiz sebeplerinin reddiyle hükmün, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

29.04.2026 tarihinde karar verildi.

Atıf: Yargıtay 1. Ceza Dairesi, E. 2026/1400, K. 2026/3401, T. 29.04.2026, www.arakarar.com/karar/yargitay-1-ceza-dairesi-2026-1400-e-2026-3401-k-d5cb3253d4ba