Yargıtay · 1. Ceza Dairesi
Yargıtay 1. Ceza Dairesi 2025/1255 E. 2026/4070 K.
- Mahkeme
- Yargıtay
- Daire
- 1. Ceza Dairesi
- Esas No
- 2025/1255
- Karar No
- 2026/4070
- Karar Tarihi
MAHKEMESİ :Ceza Dairesi SAYISI : 2024/2006 E., 2024/2044 K. SUÇLAR : Neticesi sebebiyle ağırlaşmış yaralama, kasten öldürmeye teşebbüs suçuna azmettirme HÜKÜMLER : İstinaf başvurularının esastan reddi kararları TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Ret, temyiz başvurusunun esastan reddi ile hükmün onanması
Sanıklar ... ve ...'ın katılana yönelik neticesi sebebiyle ağırlaşmış yaralama suçundan hükmolunan cezaların türü ve miktarları ile istinaf başvurusunun esastan reddine ilişkin kararların niteliği gözetildiğinde anılan hükümlerin kesin nitelikte oldukları ve temyizlerinin mümkün olmadığı anlaşılmış ise de; Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 10.03.2009 tarih ve 2009/2-43 Esas, 2009/56 Karar sayılı kararında belirtildiği üzere; kesin nitelikteki hükümlerin suç vasfına yönelik aleyhe temyiz yasa yoluna başvurulması halinde temyize konu olabilecekleri kabul edildiğinden, katılan vekilinin anılan hükümleri "suç vasfına" ilişkin temyiz ettiği anlaşılmakla, "suç vasfı ile sınırlı olarak" temyiz yoluna tabi olduğu belirlenmiştir.
İlk Derece Mahkemesince kurulan hükümlere yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Mahkemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286/1. maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260/1. maddesi gereği temyiz edenin hükümleri temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291/1. maddesi gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294/1. maddesi gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298/1. maddesi gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü;
I. HUKUKÎ SÜREÇ A. Karaman 1. Ağır Ceza Mahkemesinin, 16.04.2024 tarihli ve 2023/481 Esas, 2024/215 Karar sayılı kararı ile; 1.Sanıklar ... ve ... hakkında katılana yönelik neticesi sebebiyle ağırlaşmış yaralama suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 86/1, 86/3-e, 87/3, 53/1 ve 58. (sanık ... hakkında) maddeleri uyarınca ayrı ayrı 4 yıl 3 ay hapis cezası ile cezalandırılmalarına, hak yoksunluklarına ve sanık ... yönünden cezanın mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine, 2. Sanık ... hakkında katılana yönelik kasten öldürmeye teşebbüs suçuna azmettirme suçundan, 5271 sayılı Kanun'un 223/2-e maddesi uyarınca beraatine karar verilmiştir. B. Konya Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin, 25.09.2024 tarihli ve 2024/2006 Esas, 2024/2044 Karar sayılı kararı ile: İlk Derece Mahkemesince kurulan hükümlere yönelik katılan vekilinin istinaf başvurusunun 5271 sayılı Kanun'un 280/1-a maddesi uyarınca esastan reddine karar verilmiştir.
II. TEMYİZ SEBEPLERİ Katılan vekilinin temyiz sebepleri özetle; kararın usul ve yasaya aykırı olduğuna, mahkemenin kabul ve delil değerlendirmesinin hatalı olduğuna, sanıklar ... ve ...’ın eylemlerini öldürme kastı ile gerçekleştirdiklerinden bahisle suç vasıflarına, sanık ...’in sanıklar ... ve ...’ı öldürmeye azmettirdiğinden mahkumiyetine karar verilmesi gerektiğine ilişkindir.
III. GEREKÇE A. Sanık ... Hakkında Katılana Yönelik Kasten Öldürmeye Teşebbüs Suçuna Azmettirme Suçu Yönünden Verilen Hükme İlişkin Temyiz İstemi Yönünden: Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, delillerin değerlendirmesinde isabetsizlik bulunmadığı, Mahkemenin yargılama sonuçlarına uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dava dosyası içeriğine göre, sanık beraat kararı verilmesinde bir isabetsizlik görülmediğinden temyiz sebeplerinin incelenmesinde hükümde hukuka aykırılık bulunmamıştır.
B. Sanıklar ... ve ... Hakkında Katılana Yönelik Neticesi Sebebiyle Ağırlaşmış Yaralama Eylemleri Yönünden, 1.Suç vasfı ile sınırlı yapılan incelemede; olay tarihinde ... ... isimli işyerinde sanık ..., işyeri sahibi ..., sanık ..., tanık ..., tanık ... ve sanık ...'nin bulundukları esnada, sanıklar ... ve ...'ın sigara içmek için dışarıya çıktıkları, bu sırada olay yerine gelen katılan ...'ın işyerinin içerisine girerek sanık ... ile görüşmek istediği, sanıklar ... ve ...'ın ona engel olmaya çalıştıkları ancak katılanın işyeri içerisine girerek sanık ...'e tabanca ile bacaklarına doğru ateş ettikten sonra kapıdan kaçmaya çalıştığı, arkasından sanıklar ... ve ...'nin ateş ettikleri ve katılan ...'ın T 8-9 transvers proçes fraktürü (sırt omurlarında 8 ve 9. omurlarda) sol kaburgada ve sol femurda kırığa neden olacak şekilde basit tıbbi müdahale ile giderilemez nitelikte yaraladıklarının anlaşıldığı olayda, sanıkların kullandıkları tabancaların öldürmeye elverişliliği, olay öncesinde sanık ... ile katılan ... arasındaki husumetin varlığı, isabet sayısı ve hedef alınan vücut bölgeleri, katılanda meydana gelen yaralanmaların niteliği, sanıkların eylem sonrası sergilediği tutum ve davranışlar nazara alındığında sanıkların eylemlerine bağlı ortaya çıkan kastlarının öldürmeye yönelik olduğu anlaşıldığından sanıklar hakkında kasten öldürme suçuna teşebbüsten hüküm kurulması yerine yazılı şekilde neticesi sebebiyle ağırlaşmış yaralama suçundan mahkumiyetlerine karar verilmesi suretiyle suç vasıflarının tayininde yanılgıya düşülerek eksik cezalar tayini hukuka aykırı bulunmuştur.
2.İlk haksız hareketin katılan ...'ın sanık ...'e yönelik tabanca ile ateş etmesi olduğu, bu atışlar neticesinde...'in fibula ve tibia açık kırıkları ile birlikte basit tıbbi müdahale ile giderilemeyecek ve kemik kırıklarının vücut fonskiyonlarını ağır (6.) derecede etkileyecek nitelikte yaralandığının anlaşılması karşısında, sanıklar hakkında 5237 sayılı Kanun'un 29. maddesinde düzenlenen haksız tahrik hükümlerinin asgari oranda uygulanıp uygulanmayacağının karar yerinde tartışılmaksızın yazılı şekilde hükümler kurulması, hukuka aykırı bulunmuştur.
IV. KARAR A. Sanık ... hakkında katılana karşı kasten öldürmeye teşebbüse azmettirme suçundan kurulan beraat hükmü yönünden; Gerekçe bölümünün (A) paragrafında açıklanan nedenlerle Konya Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin, 25.09.2024 tarihli ve 2024/2006 Esas, 2024/2044 Karar sayılı kararında katılan vekili tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289/1. maddesi ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden 5271 sayılı Kanun’un 302/1. maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA, B. Sanıklar ... ve ... hakkında katılana karşı neticesi sebebiyle ağırlaşmış yaralama suçundan verilen mahkumiyet hükümleri yönünden; Gerekçe bölümünde (B) paragrafında (1) ve (2) numaralı bentlerde açıklanan nedenlerle katılan vekilinin temyiz istemlerinin "suç vasıfları ve haksız tahrik " yönünden yerinde görüldüğünden Konya Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin, 25.09.2024 tarihli ve 2024/2006 Esas, 2024/2044 Karar sayılı kararının 5271 sayılı Kanun’un 302/2. maddesi gereği, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,
Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304/2-a maddesi uyarınca Karaman 1. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Konya Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 18.05.2026 tarihinde karar verildi.