Yargıtay 1. Ceza Dairesi 2022/8981 E. 2022/9134 K. – Kasten Yaralama

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi SUÇ : Kasten yaralama HÜKÜM :Bakırköy 10. Asliye Ceza Mahkemesinin 25.03.2021 gün, 2019/495 Esas, 2021/241 Karar sayılı kararı ile; sanık hakkında katılana yönelik kasten yaralama suçundan 5237 sayılı TCK'nin 86/1, 87/3, 29, 62, 53, 58. maddeleri uyarınca “8 ay 22 gün” hapis cezası. TÜRK MİLLETİ ADINA Mahalli mahkemece bozma üzerine verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak; Gereği görüşülüp düşünüldü: Toplanan deliller karar yerinde incelenip, sanığın, kasten yaralama suçunun sübutu kabul, oluşa ve soruşturma sonuçlarına uygun şekilde suç niteliği tayin, haksız tahrikin ve takdiri indirim hükümlerinin nitelik ve dereceleri takdir kılınmış, sanık savunmaları inandırıcı gerekçelerle reddedilmiş, bozma üzerine verilen hükümde bozma nedenleri dışında bir isabetsizlik görülmediğinden, sanık müdafiinin; haksız tahrik hükümlerinin üst hadden uygulanması gerektiğine ve sübuta ilişkin yerinde görülmeyen temyiz sebeplerinin reddine, Ancak; 1)Önceki hükmün Yargıtay(Kapatılan) 3. Ceza Dairesinin 18.09.2019 tarih, 2019/13652 Esas ve 2019/16291 Karar sayılı ilamı ile sanık aleyhine bozulması nedeniyle 1412 sayılı CMUK'un 326/2. maddesindeki "Ancak sanık hakkında verilecek ceza, bozmaya konu olan cezadan daha ağır ise herhalde dinlenilmesi gerekir." şeklindeki düzenleme gereğince, sanığa, aleyhe bozma ilamına karşı diyecekleri sorulmadan yargılamaya devam edilerek karar verilmesi suretiyle savunma hakkının kısıtlanması, 2)Sanığın güncel adli sicil kaydında bulunan 20.02.2011 tarihinde kesinleşen Küçükçekmece 3. Asliye Ceza Mahkemesinin 14.12.2010 tarihli, 2009/388 Esas-2010/978 Karar sayılı kararı ile 5237 sayılı TCK'nin 141/1. maddesi gereğince verilen erteli 1 yıl 3 ay hapis cezasına ilişkin ilamının (her ne kadar adli sicil kaydında TCK’nin 142/2-b maddesi olarak gözükmekte ise de) TCK'nin 58/1. maddesi uyarınca tekerrüre esas bulunduğu ancak; 02.12.2016 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak aynı tarihte yürürlüğe giren 6763 sayılı Kanun'un 34. maddesiyle değişik 5271 sayılı CMK'nin 253. maddesi gereğince uzlaşma hükümleri yeniden düzenlenerek, tekerrüre esas bulunan suçun da uzlaşma kapsamına alındığı anlaşılmakla; TCK'nin 2. ve 7. maddeleri de gözetilerek, sanığın adli sicil kaydında tekerrüre esas bulunan hükümde uzlaştırma işlemi uygulanıp uygulanmadığı araştırılarak, anılan hüküm yönünden uzlaştırma işleminin olumlu sonuçlanmış olması durumunda, sanığın adli sicil kaydında başkaca kasıtlı suçlardan mahkum olup olmadığı tespit edilip sonucuna göre 5237 sayılı TCK'nin 58. maddesinde düzenlenen tekerrür hükümlerinin uygulanıp uygulanmayacağının değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması, Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafiinin temyiz sebepleri bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün bu nedenlerle 6723 sayılı Kanun'un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK’un 321. maddesi uyarınca; tebliğnamedeki düşünceye uygun olarak BOZULMASINA, 22/11/2022 gününde oy birliğiyle karar verildi.