Yargıtay · 1. Ceza Dairesi
Yargıtay 1. Ceza Dairesi 2022/5055 E. 2022/5781 K. – Basit Kasten
Konu: Basit Kasten Yaralama
- Mahkeme
- Yargıtay
- Daire
- 1. Ceza Dairesi
- Esas No
- 2022/5055
- Karar No
- 2022/5781
- Karar Tarihi
- Konu
- Basit Kasten Yaralama
MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi SUÇ : Basit kasten yaralama HÜKÜM : Sanık hakkında katılana karşı basit kasten yaralama suçundan 5237 sayılı TCK'nin 86/2, 86/3-a-e, 29, 62, 53 ve 58. maddeleri uyarınca 8 ay 12 gün hapis cezası. TÜRK MİLLETİ ADINA Mahalli mahkemece bozma üzerine verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak; Gereği görüşülüp düşünüldü: Toplanan deliller karar yerinde incelenip, sanık hakkında katılana karşı basit kasten yaralama suçunun sübutu kabul, oluşa ve soruşturma sonuçlarına uygun şekilde suç niteliği tayin, takdire ve cezayı azaltıcı nedenlerin nitelik ve derecesi takdir kılınmış, savunması inandırıcı gerekçelerle reddedilmiş, incelenen dosyaya göre bozma üzerine verilen hükümde düzeltilen husus dışında bir isabetsizlik görülmemiş olduğundan katılan vekilinin eksik ceza tayin edildiğine, haksız tahrik ve takdiri indirim nedenlerinin uygulanmaması gerektiğine yönelen ve yerinde görülmeyen temyiz sebeplerinin reddine, Ancak; Karar tarihinde yürürlükte bulunan Avukatlık Asgari Ücret Tarifesinin 14/1. maddesinin "Kamu davasına katılma üzerine, mahkumiyete ya da hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilmiş ise vekili bulunan katılan lehine Tarifenin ikinci kısmının ikinci bölümünde belirlenen avukatlık ücreti sanığa yükletilir." şeklindeki hükmü karşısında, kendisini vekille temsil ettiren katılan ... lehine, sanık aleyhine vekalet ücretine hükmedilmesi gerektiğinin gözetilmemesi, Bozmayı gerektirmiş, katılan ... vekilinin temyiz sebepleri bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün bu nedenle 6723 sayılı Kanun'un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca isteme uygun olarak BOZULMASINA, ancak bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden CMUK’un 322. maddesi gereğince, hüküm fıkrasındaki “Yargıtay 14. CD 21.02.2019 tarih 2018/7458 Esas 2019/7439 Karar sayılı ilamında da belirtildiği üzere Aile, Çalışma ve Sosyal Hizmetler Bakanlığının davaya katılmasının doğrudan Anayasa ve Kanundan kaynaklanan koruma yükümlülüğüne ilişkin bir kamu görevi olması nedeniyle katılan bakanlık lehine vekalet ücretine hükmedilmesine yer olmadığına,” şeklindeki ibarenin hükümden çıkarılarak yerine "Katılan ... kendisini vekil ile temsil ettirdiğinden karar tarihinde yürürlükte bulunan Avukatlık Asgari Ücret Tarifesi üzerinden hesaplanan 4.080,00 TL maktu vekalet ücretinin sanıktan alınarak katılan ... Bakanlığına ödenmesine," şeklindeki paragrafın eklenmesi suretiyle hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 28.06.2022 gününde oy birliğiyle karar verildi.