Yargıtay 1. Ceza Dairesi 2013/5545 E. 2014/1918 K. – Kasten Öldürme

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi SUÇ : Kasten öldürme HÜKÜM : TCK.nun 81, 29, 62, 53, 63 maddeleri uyarınca 15 yıl hapis cezası. TÜRK MİLLETİ ADINA Sanık ... hakkında maktul ...'ı kasten öldürme suçundan kurulan mahkumiyet hükmünün incelemesinde; 1-a ) Sanığın da ikamet ettiği babasına ait evin alt katında kiracı olarak oturmakta olan maktulün, olay tarihinde ikametinde elektrikli ısıtıcı kullanması nedeniyle sigortaların atmasına sebebiyet vermesi üzerine çıkan tartışma sonucunda sanığın, maktulü bıçakla öldürdüğü kabul edilerek, yasal olmayan gerekçeyle sanık hakkında haksız tahrik hükümleri uygulanması sonucu eksik ceza tayini, b) Adli sicil kaydına göre; sanık ...'a Yıldızeli Asliye Ceza Mahkemesi'nin 18.11.2003 tarih ve 2003/62-233 sayılı ilamı ile kasten yaralama suçundan verilen, hapis cezasından çevrilme 647 sayılı Yasanın 6. maddesi gereğince erteli, 1.294.TL adli para cezasının 22.12.2003 tarihinde kesinleştiğinin anlaşılması karşısında, Dairemizin de benimsediği Ceza Genel Kurulu’nun 07.06.2011 tarih ve 2011/53-115 sayılı kararı gereğince, söz konusu erteli cezanın tekerrüre esas alınıp alınmayacağının karar yerinde tartışmasız bırakılması, Aleyhe temyiz istemi bulunmadığından bozma nedeni yapılmamıştır. 2) Toplanan deliller karar yerinde incelenip, sanığın suçunun sübutu kabul, oluşa ve soruşturma sonuçlarına uygun şekilde suç niteliği tayin, takdire ilişen cezayı azaltıcı sebebin niteliği takdir kılınmış, savunması inandırıcı gerekçeler ile reddedilmiş, incelenen dosyaya göre bozmaya uyularak verilen hükümde eleştiri ve düzeltme nedenleri dışında bir isabetsizlik görülmemiş olduğundan, sanık müdafiinin duruşmalı incelemede ve temyiz dilekçesinde eksik incelemeye, kazanılmış hakka riayet edilmediğine, haksız tahrikin derecesine yönelen ve yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle; T.C. Anayasası’nın 90.maddesinin son fıkrası ve Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesinin 6/3-c maddesi karşısında, 5271 sayılı CMK’nun 150, 234 ve 239. maddeleri ile 5320 sayılı Yasanın 13. maddesine dayanılarak hazırlanan Ceza Muhakemesi Kanunu gereğince Müdafii ve Vekillerin Görevlendirilmeleri ile Yapılacak Ödemelerin Usul ve Esaslarına İlişkin Yönetmeliğin 8.maddesi gereğince, katılanlar ..., ... ve ... için baro tarafından görevlendirilen zorunlu vekil ücretinin sanık ...’dan alınmasına hükmedilemeyeceği gözetilmeksizin, yazılı şekilde zorunlu vekil ücretinin sanıktan tahsiline karar verilmesi yasaya aykırı ise de bu aykırılık yeniden yargılamayı gerektirmediğinden, CMUK.nun 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak; hükümde yargılama gideri fıkrasında yer alan “ve müdahillere talepleri üzerine baroca görevlendirilen vekillerine tarife gereğince ödenecek olan (her bir müdahil yönünden 420.TL den) 1.260.TL ücreti vekalet” ibaresinin çıkarılmasına, “3.205.TL” olan yargılama giderinin ise “1.945.TL” olarak değiştirilmesine karar verilmek suretiyle DÜZELTİLEN ve re'sen de temyize tabi bulunan hükmün tebliğnamedeki düşünce gibi (ONANMASINA), ceza miktarına ve tutuklulukta geçen süreye göre sanığın tahliye isteminin reddine, 26/03/2014 gününde oybirliği ile karar verildi. 26/03/2014 gününde verilen işbu karar Yargıtay Cumhuriyet Savcısı ... 'ın huzurunda ve duruşmada savunmasını yapmış bulunan sanık ... müdafii Avukat ...'ın yokluğunda 27/03/2014 gününde usulen ve açık olarak anlatıldı.