Yargıtay · 1. Ceza Dairesi

Yargıtay 1. Ceza Dairesi 2013/535 E. 2013/2724 K.

Mahkeme
Yargıtay
Daire
1. Ceza Dairesi
Esas No
2013/535
Karar No
2013/2724
Karar Tarihi

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi SUÇ : Kasten öldürmeye teşebbüs, gasp, 6136 sayılı Yasaya muhalefet. HÜKÜM : 1- Sanıklar ...ve..: a) Mağdur ...'ı öldürmeye teşebbüs suçundan 5237 sayılı TCK.nun 81/1, 35, 53.maddeleri uyarınca 10'ar yıl hapis cezası. b) Mağdur ...'ı öldürmeye teşebbüs suçundan 5237 sayılı TCK.nun 81/1, 35, 53 maddeleri uyarınca 10'ar yıl hapis cezası. 2- Sanıklar ...e Hikmet: a)..'a karşı gasp suçundan 5237 sayılı TCK.nun 149/1-a-c-d-h, 53.maddeleri uyarınca 13'er yıl hapis cezası. b) Şaban'a karşı gasp suçundan 5237 sayılı TCK.nun 149/1-a-c-d-h, 53 maddeleri uyarınca 13'er yıl hapis cezası. 3- Sanık ...: 6136 sayılı Yasaya muhalefet suçundan açılan kamu davasının 765 sayılı TCK.nun 102/4, 104/2 maddeleri uyarınca zamanaşımı nedeniyle ortadan kaldırılmasına, 4- Sanık ...: ve ...a yönelik öldürmeye teşebbüs suçundan beraatlerine. İTİRAZ EDEN : Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı TÜRK MİLLETİ ADINA Sanıklar ..., ..., ... ve ... hakkında kasten öldürmeye teşebbüs, gasp ve 6136 sayılı Yasaya aykırılık suçlarından açılan kamu davalarında verilen hükümlere karşı sanıklar müdafiilerinin temyizleri üzerine, Dairemizin 26.12.2012 gün ve 2012/4096 esas ve 2012/9996 karar sayılı ilamı ile "sanıklar Şenel, Hikmet ve Arif yönünden, mağdurlar ... ve Şaban'a yönelik eylemlerinin TCK.nun 82/1-h maddesindeki suçu oluşturacağı kabul edilerek, öldürmeye teşebbüs eylemleri suç vasfından bozulmuş, yağma suçlarından kurulan hükümlerin ise onanmasına karar verilmiş" olup, Dairemizin işbu kararına Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı'nın 30.01.2013 tarihli yazısı ile" sanıkların eyleminin vasıf olarak insan öldürme olduğunda şüphe bulunmadığı ancak sadece sanıklar müdafiileri tarafından temyiz edilen hükümlerde eylemin TCK.nun 82/1-h, 35.maddeleri kapsamında "nitelikli öldürmeye teşebbüs" olarak kabul edilmesi bir vasıf değişikliği olmayıp, suçun nitelikli halini oluşturduğundan bozma kararı verilemeyeceği, usul ekonomisi, aleyhe bozma yasağı ve ceza dairelerinin süreklilik arz eden uygulamaları Anayasanın 141/4. maddesinde yazılı "davaların en az giderle ve mümkün olan süratle sonuçlandırılması, yargının görevidir" hükmü de gözetilerek, ilgili kararın bu hususlar eleştirilerek onanması gerektiği yönündeki gerekçe ile itirazda bulunulduğu, 05.07.2012 tarihinde yürürlüğe giren 6352 sayılı "Yargı Hizmetlerinin Etkinleştirilmesi Amacıyla Bazı Kanunlarda Değişiklik Yapılması ve Basın Yoluyla İşlenen Suçlara İlişkin Dava ve Cezaların Ertelenmesi Hakkında" Yasanın 99.maddesiyle, 5271 sayılı Yasanın 308.maddesinde yapılan değişiklik ve 101. maddesiyle, 5320 sayılı Yasaya eklenen geçici 5.madde uyarınca itiraz hakkında karar verilmek üzere dosya Dairemize gönderildiği anlaşılmakla, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanununun 308.maddesinin, 6352 sayılı Yasanın 99.maddesi ile eklenen 3.fıkrası uyarınca yapılan incelemede; Dairemizce verilen bozma kararı usul ve yasaya uygun olup, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının itiraz gerekçeleri yerinde görülmediğinden İTİRAZIN REDDİNE, dosyanın itiraz konusunda verilmek üzere Yargıtay Ceza Genel Kurulu'na gönderilmesi amacıyla Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına (TEVDİİNE), 02/04/2013 tarihinde oybirliği ile karar verildi.

Atıf: Yargıtay 1. Ceza Dairesi, E. 2013/535, K. 2013/2724, T. 02.04.2013, www.arakarar.com/karar/yargitay-1-ceza-dairesi-2013-535-e-2013-2724-k-a984b11b0e9b