Yargıtay 1. Ceza Dairesi 2011/4433 E. 2013/5668 K. – Eşini Öldürmeye

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi SUÇ : Eşini öldürmeye teşebbüs HÜKÜM : 5237 Sayılı TCK.nun 82/1-d, 35/2, 29, 62, 53. Maddeleri Uyarınca 5 yıl hapis cezası, TÜRK MİLLETİ ADINA 1-Tayin edilen ceza miktarı itibarıyla yasal olanak bulunmayan sanık müdafiinin vaki duruşmalı inceleme talebinin CMUK'nun 318. maddesi gereğince REDDİNE karar verilmiştir. 2-Sanığın mağduru sol meme altı, batın ve sol midaksiller bölgesinden biri batına nafiz ince barsaklarda yaralanmaya ve hayati tehlike geçirmesine neden olan üç bıçak darbesi ile öldürmeye teşebbüs ettiği olayda; mağdurda meydana gelen zararın ağırlığı dikkate alındığında, 13 yıldan 20 yıla kadar hapis cezası öngören TCK'nun 35. maddesi uyarınca, alt sınır ile üst sınır arasında makul bir ceza verilmesi yerine, alt sınıra yakın olacak şekilde 15 yıl ceza verilerek eksik ceza tayini, 3-Sanığın eşi olan mağduru, evinde başka bir erkekle görüp affettikten sonra telefonda mesajlaştığını görüp tekrar affettiği, ancak bundan sonra bilgisayarda bir kısım mesajlar görmesi üzerine tartıştıkları, bu tartışma sırasında da mağdurun sanığa hakaret edip kafasına sini ile vurduğu kabul edildiğine göre; sanık tarafından affedilen eylemlerden sonraki, mağdurdan kaynaklanan haksız hareketlerin ulaştığı boyut dikkate alındığında, haksız tahrik nedeniyle makul oranda bir indirim yapılması yerine yazılı şekilde 3/5 indirim yapılarak eksik ceza tayini, Aleyhe temyiz bulunmadığından bozma nedeni yapılmamıştır. 4-Toplanan deliller, karar yerinde incelenip, sanık ...’in eşini kasten öldürmeye teşebbüs suçunun sübutu kabul, oluşa ve soruşturma sonuçlarına uygun şekilde suç niteliği tayin, cezayı azaltıcı takdiri indirim sebebinin nitelik ve derecesi takdir kılınmış, savunması inandırıcı gerekçelerle reddedilmiş, incelenen dosyaya göre verilen hükümde eleştiri sebepleri dışında isabetsizlik görülmemiş olduğundan sanık müdafiinin, suç niteliğine, haksız tahrik nedeniyle yapılan indirimin yetersizliğine yönelen ve yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün kısmen tebliğnamedeki düşünce gibi ONANMASINA, 10/10/2013 gününde oybirliği ile karar verildi.