Yargıtay 1. Ceza Dairesi 2010/3357 E. 2010/6142 K. – Adam Öldürmeye

TEBLİĞNAME : 1-B/2010/105901 MAHKEMESİ :(ADANA) Üçüncü Ağır Ceza Mahkemesi TARİHİ VE NO :23/11/2009 gün ve 261/444 SUÇ :Adam öldürmeye teşebbüs ve izinsiz silah taşıma

Adam öldürmeye teşebbüs ve izinsiz silah taşımak suçlarından F.. T.. hakkında verilen hüküm Dairemizce onanarak kesinleşmiş olup 01.06.2005 tarihinde 5237 sayılı Yasanın yürürlüğe girmesi nedeniyle yeniden duruşma açılarak TCK.nun 81,35/2,29,62/1,6136 sayılı Kanunun 13/1,62 maddeleri gereğince hükümlülüğüne dair (ADANA) Üçüncü Ağır Ceza Mahkemesinden verilen 23/11/2009 gün ve 261/444 sayılı kararın Yargıtay’ca incelenmesi hükümlü müdafii tarafından istenilmiş olduğundan dava dosyası C. Başsavcılığından tebliğname ile Dairemize gönderilmekle: incelendi ve aşağıdaki karar tesbit edildi.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Hükümlü F.T. hakkında 765 Sayılı Türk Ceza Kanununun 448, 62, 51/1, 59,81/1,31,33,6136 sayılı Kanunun 13/1 ve 765 sayılı Türk Ceza Kanunun 59, 81/2 maddeleri uyarınca kurulup, temyiz edilmeksizin kesinleşen hükümden sonra yürürlüğe giren 5237 Sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 7/2 maddesinin ve 5252 sayılı Türk Ceza Kanunun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkındaki Kanunun 9. maddesi gereğince yeniden ele alınıp, lehe olan yasanın belirlenmesi sonucu bozmadan sonra kurulan hükümlerde bozma nedenleri dışında isabetsizlik görülmemiş olduğundan, hükümlü müdafiinin teşebbüs indiriminin yetersizliğine vesaireye yönelen ve yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddine, Ancak; a-)Hükmün gerekçesiz bırakılması suretiyle, Anayasanın 141, CMK.nun 34,230 maddelerine aykırı davranılması, b-)6136 sayılı Kanuna muhalefet suçundan kurulan hükümde, hürriyeti bağlayıcı ceza yanında hükmedilen adli para cezasının suç tarihi de dikkate alındığında, 216 TL olarak uygulanması ve takdiri indirim hükümlerini düzenleyen TCK.nun 62 maddesinin uygulanması sonucu 180 TL verilmesi gerekirken, yazılı şekilde fazla adli para cezası verilmesi, Bozmayı gerektirmiş, hükümlü müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükümlerin tebliğnamedeki düşünceye uygun olarak (BOZULMASINA), 28/09/2010 gününde oybirliği ile karar verildi.