Yargıtay 1. Ceza Dairesi 2010/1239 E. 2011/7379 K.

TEBLİĞNAME : 1-B/2010/26805 ...'ı kasten öldürmeye teşebbüsten ve hakaretten sanık ...'ın yapılan yargılanması sonunda: Hükümlülüğüne, diğer sanık ...'ın TCK.nun 25 ve 129/3 maddeleri gereğince ceza verilmesine yer olmadığına ilişkin (...) İkinci Ağır Ceza Mahkemesinden verilen 07.05.2009 gün ve 72/190 sayılı hükmün Yargıtay’ca incelenmesi sanık ... müdafii tarafından istenilmiş olduğundan dava dosyası C.Başsavcılığından tebliğname ile Dairemize gönderilmekle: incelendi ve aşağıdaki karar tesbit edildi. TÜRK MİLLETİ ADINA Sanık ... hakkında hakaret suçundan verilen 1.740,00.-TL adli para cezası miktar itibariyle CMUK 305. Maddesi uyarınca kesin nitelikte olup temyiz kabiliyeti bulunmadığından sanık müdafiinin bu suça yönelik temyiz isteminin REDDİNE, Ancak; Olay tarihinde kahvede okey oynayan sanık ...'in mağdura küfretmesi, mağdurunda karşılık vermesi nedeniyle çıkan kavgada, sanık ...'in bıçakla mağdur ...'ın göğüs ve batın bölgelerine vurmak suretiye hayati tehlike geçirecek şekilde yaraladığı olayda; Meydana gelen zararın ağırlığı dikkate alınarak teşebbüs durumunda 9 yıldan 15 yıla kadar hapis cezası öngören 5237 sayılı TCK.nun 35. maddesi uyarınca yapılan uygulama sırasında alt ve üst sınırlar arasında makul bir ceza yerine yazılı şekilde 10 yıl hapis cezasına hükmedilmesi suretiyle eksik ceza tayini aleyhe temyiz bulunmadığından bozma nedeni yapılmamıştır. Toplanan deliller karar yerinde incelenip, sanık ...'in kasten öldürmeye teşebbüs, sanık ...'ın hakaret suçlarının sübutu kabul, oluşa ve soruşturma sonuçlarına uygun şekilde suç niteliği tayin ve takdire ilişen cezayı azaltıcı sebebin nitelik ve derecesi takdir kılınmış, savunması inandırıcı gerekçelerle reddedilmiş, sanık ...'ın hakaret suçu ile ilgili olarak hakaretin karşılıklı olması nedeniyle sanık hakkında verilen cezanın TCK'nun 129/3. Maddesi gereğince ceza verilmesine yer olmadığına, yaralama suçunu ise meşru savunma altında işlediği kabul edilmiş, incelenen dosyaya göre verilen hükümlerde düzeltme nedeni dışında isabetsizlik görülmemiş olduğundan, sanık ... müdafiinin diğer sanık ...'ın cezalandırılması gerektiğine, suç vasfına, yasal savunma ve eksik incelemeye yönelen ve yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle, sanık ... hakkında yaralama suçundan 5237 sayılı Yasanın 25. Maddesi uyarınca beraatine karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde ceza verilmesine yer olmadığına karar verilmesi yasaya aykırı ise de bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden, CMUK 322. Maddesinin verdiği yetkiye dayanarak hüküm fıkrasının mahsus bölümündeki ceza verilmesine yer olmadığına ibaresinden sonra gelmek üzere "CMK 223-2/d maddesi uyarınca beraatine" ibaresinin eklenmesine karar verilmek suretiyle DÜZELTİLEREK hükümlerin tebliğnamedeki düşünce gibi ONANMASINA, 01.12.2011 gününde oybirliği ile karar verildi.