Yargıtay 1. Ceza Dairesi 2009/9792 E. 2010/1290 K.

...'u kasten öldürmekten, ...'u kasten öldürmeye teşebbüsten, yağmadan, tehditten, başkasına ait kimlik belgesi kullanmaktan sanık ..., ... ile ...'ı yaralamaktan sanıklar ... ile ..., izinsiz silah taşımaktan adları geçen sanıkların yapılan yargılanmaları sonunda: Hükümlülüklerine, sanık ...'in yaralama suçuna azmettirmekten beraatine ilişkin (ÜSKÜDAR) Üçüncü Ağır Ceza Mahkemesinden verilen 16.03.2009 gün ve 2/93 sayılı hükmün Yargıtay’ca incelenmesi sanıklar müdafii tarafından istenilmiş, sanık ... duruşma da talep etmiş olduğundan dava dosyası C.Başsavcılığından tebliğname ile Dairemize gönderilmekle: sanık ... hakkında duruşmalı, diğer sanıkların temyizleri veçhile incelendi ve aşağıdaki karar tesbit edildi. TÜRK MİLLETİ ADINA

1-a) Sanık ...’in mağdur ...’ı kaçırıp para alması eylemi, 765 sayılı TCK'nun 499. Maddesi, 5237 sayılı TCK'nun da kişiyi hürriyetinden yoksun kılma ve yağma suçları oluşturduğu her iki suçtan hüküm kurulması yerine sadece yağma suçundan hüküm kurulması, b) Sanık ... hakkında mağdurlar ... ve ...’yı yaralama suçlarından 5237 sayılı TCK'nun 37. yerine aynı yasanın 39. Maddesinden hüküm kurulması, Aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır. 2- Toplanan deliller karar yerinde incelenip, sanık ...’in kasten insan öldürme, öldürmeye teşebbüs, tehdit, yağma, 6136 sayılı yasaya aykırılık, sahte nüfuz cüzdanı tanzim etmek; sanık ... ve ...’ın mağdurlar ... ve...’ı kasten yaralama, 6136 sayılı yasaya aykırılık suçlarının sübutu kabul, oluşa ve soruşturma sonuçlarına uygun şekilde suç niteliği tayin, cezayı azaltıcı bir sebep bulunmadığı takdir kılınmış, savunmaları inandırıcı gerekçelerle reddedilmiş, incelenen dosyaya göre bozmaya uyularak verilen hükümlerde bozma, eleştiri ve düzeltme sebepleri dışında isabetsizlik görülmemiş olduğundan, sanık ... müdafiinin temyiz dilekçesinde ve duruşmalı beyanında sübuta, suç vasfına, verilen cezanın fazla olduğuna, sanık hakkında tahrik ve takdiri indirim sebeplerin uygulanması, tehdit ve yağma suçlarından sanığın beraat etmesi gerektiğine vesaireye yönelen, sanık ... müdafiinin sübuta, sanığın beraat etmesi gerektiğine, teşdit nedeni ile verilen cezanın fazla olduğuna, sanık hakkında hükmün ertelenmesi gerektiğine, sanık ... müdafiinin sanığın eyleminin meşru savunma olduğuna, sanık hakkında tahrik ve takdiri indirim maddelerinin uygulanması ile hükmün açıklanmasının ertelenmesi gerektiğine, verilen cezanın fazla olduğuna vesaireye ilişen ve yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle; A) Sanık ...’in kasten insan öldürme, öldürmeye teşebbüs, tehdit, yağma, 6136 sayılı yasaya aykırılık, sahte nüfuz cüzdanı tanzim etmek suçlarından hakkında verilen sonuç cezaların toplanmamasına karar verilmemesi yasaya aykırı ise de, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden CMUK.nun 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak sanık ... hakkında verilen tüm cezaların 765 Sayılı TCK'nun 68-77. maddeleri gereğince içtima edilerek “sanık ...’in sonuç olarak 36 yıl hapis ve 216 TL ile cezalandırılmasına” ibaresinin hüküm fıkrasının ilgili yerine eklenerek karar vermek suretiyle DÜZELTİLEN hüküm ile sanık ... ve...’ın 6136 sayılı yasaya aykırılık suçlarından kurulan kısmen resen de temyize tabi bulunan hükümlerin tebliğnamedeki düşünce gibi (ONANMASINA), B) Sanık ... ve ...’ın mağdurlar ... ve ...’ı kasten yaralama suçları yönünden; Kemik kırığı nedeni ile 5560 sayılı Yasanın 4. maddesi ile değiştirilen 5237 sayılı TCK.nun 87/3. maddesi de dikkate alınarak değişiklik öncesi ve sonrası hükümlerin somut olarak olaya uygulanıp, Yargıtay denetimine olanak verecek açıklıkta ortaya çıkan sonuçların birbirleriyle karşılaştırılması, lehe olan hükmün belirlenmesi ve uygulamanın ona göre yapılması gerektiğinin gözetilmemesi, Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün tebliğnamedeki düşünce gibi (BOZULMASINA), 03.03.2010 günü oybirliği ile karar verildi. 03.03.2010 gününde verilen işbu karar Yargıtay Cumhuriyet Savcısı ... ...'un huzurunda ve duruşmada savunmasını yapmış bulunan sanık ... müdafii Avukat ...’nin yokluğunda 04.03.2010 gününde usulen ve açık olarak anlatıldı.