İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 8. Hukuk Dairesi 2021/414 E. 2024/485 K.

T.C. İSTANBUL BAM 8. HUKUK DAİRESİ T Ü R K M İ L L E T İ A D I N A İ S T İ N A F M A H K E M E S İ K A R A R I DOSYA NO: 2021/414 KARAR NO: 2024/485 İNCELENEN KARARIN MAHKEMESİ: İSTANBUL ANADOLU 7. ASLİYE TİCARET MAHKEMESİ TARİHİ: 09/12/2020 NUMARASI: 2018/481 Esas - 2020/660 Karar DAVANIN KONUSU: Tazminat (Trafik Kazasından Kaynaklanan Cismani Zarar Sebebiyle Açılan Tazminat) İSTİNAF KARAR TARİHİ: 03/04/2024 Yukarıda bilgileri yazılı bulunan ilk derece mahkemesi kararına karşı istinaf yasa yoluna başvurulması üzerine; 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 355.maddesindeki düzenleme gereğince, istinaf edenin sıfatına, istinaf nedenlerine ve kamu düzenine ilişkin olup resen gözetilmesi gereken hususlara hasren yapılan inceleme ve değerlendirme neticesinde; K A R A R Davacı vekili dava dilekçesinde özetle; 25/12/2010 tarihinde, müvekkilinin yolcu olarak bulunduğu, davalıya ZMM poliçesi ile sigortalı olan ... plaka sayılı araç ile ... plaka sayılı aracın çarpışması sonucunda meydana gelen kazada yaralandığını, kazada ... plakalı araç sürücüsü dava dışı ...'ın asli ve tam kusurlu olduğunu ileri sürerek fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak kaydıyla şimdilik 100-TL belirsiz alacağın temerrüt tarihinden itibaren işletilecek avans faizi ile birlikte davalıdan tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiş; 12/03/2020 tarihli dilekçesi ile talebini toplam 175.000-TL olarak artırmıştır.Davalı vekili cevap dilekçesinde özetle; sigortalı araç ticari yolcu nakli amacıyla kullanılan minibüs olduğundan sorumluluğun öncelikle karayolu taşımacılık sigortasında olduğunu, söz konusu aracın müvekkili nezdinde ZMM poliçesi ve azami 175.000-TL limitle sınırlı olarak sigortalı olduğunu, belirterek davanın reddini savunmuştur. Mahkemece yapılan yargılama sonucunda;''.... plakalı araç sürücüsünün arkadan çarpma nedeniyle %100 oranında kusurlu olduğu, davacının bu araçta yolcu olarak bulunudğu ve kazanın meydana gelmesinde kusurunun bulunmadığı, İnönü Üniversitesi Tıp Fakültesi tarafından düzenlenen raporda davacının iyileşme süresinin 270 gün olduğu ve %9 oranında meslekte kazanma gücünden kaybettiğinin belirtildiği; davacının yaş ve gelir durumuna göre yapılan hesaplamada davacının geçici iş göremezlik zararının 14.614,48-TL, maluliyet zararının 182.071,19-TL, toplam zararının ise 196.685,67-TL olduğunun tespit edildiği, ancak davalı sigorta şirketinin poliçe limiti 175.000-TL olduğundan bu rakam üzerinden davanın kabulüne karar vermek gerektiği'' gerekçesiyle,Davanın Kabulü ile 175.000-TL tazminatın temerrüt tarihi olan 13/04/2018 tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalıdan tahsili ile davacıya verilmesine, karar verilmiştir. Karara karşı davalı vekili tarafından istinaf yasa yoluna başvurulmuştur. İstinaf nedenleri: Davalı vekili; kazaya karışan aracın ticari amaçla kullanılan minibüs olması nedeniyle zorunlu taşımacılık sigortası bulunması gerektiğini, davacının zararından öncelikle taşımacılık sigortasının sorumlu olduğunu, bu sigortanın yapılmamış olması, süresinin geçmesi yada davacı zararının taşımacılık sigortası limitinin üzerinde olması halinde teminatı aşan kısmı için ancak müvekkili şirketin sorumluluğu bulunduğunu, yerel mahkemece bu husustaki itirazları dikkate alınmadan karar verilmesinin hatalı olduğunu, maluliyet oranına itirazları olduğunu, bu hususta raporun ATK'dan alınması gerektiğini, kusuru kabul etmediklerini, yerel mahkemece davacının emniyet kemeri takıp takmadığı, müterafik kusuru bulunup bulunmadığı araştırılmadan eksik inceleme ile karar verildiğini belirterek kararın kaldırılmasını istemiştir. Dava, trafik kazasından kaynaklanan cismani zarar nedeniyle maddi tazminat istemine ilişkindir. Dosyadaki belgelere, kararın dayandığı delillerle, usul ve yasaya uygun gerektirici nedenlere ve özellikle; kazaya karışan ... plakalı araç yolcu minibüsü olup, Sigorta Bilgi ve Gözetim Merkezi'nin 11/02/2020 tarihli yazısına göre söz konusu aracın kaza tarihini kapsayan Zorunlu Karayolu Taşımacılık sigortası bulunmadığının anlaşılasına, bu nedenle davacının zararından poliçe limiti ile sınırlı olarak davalı ZMM sigortacısının sorumlu olmasına; maluliyet raporunun ATK'dan alınması zorunluğu bulunmayıp dosya kapsamında alınan ve İnönü Üniversitesi Tıp Fakültesi Adli Tıp Anabilim Dalı Başkanlığı tarafından düzenlenen 09.07.2019 tarihli raporun kaza tarihinde geçerli yönetmelik hükümlerine göre hazırlanmış olmakla yeterli ve hükme esas alınmaya elverişli olmasına; dosya kapsamında alınan 13/09/2019 tarihli kusur ve aktüer bilirkişi raporundaki kusur tespitinde bir yanılgı bulunmamasına, kusur tespitinin kazanın meydan geliş biçimine ve somut olayın özelliklerine uygun olmasına, kaldı ki davacı minibüste yolcu konumunda olup kazanın meydana gelmesinde kusuru bulunmamasına ve davalı tarafça iş bu rapordaki kusur tespitine yönelik bir itirazda bulunulmamış olmasına; her ne kadar yerel mahkemece müterafik kusur konusunda kararda bir değerlendirme yapılmamış ise de kaza tespit tutanağında emniyet kemeri kullanımı davacı için 'belirsiz işaretli' olarak belirtildiğinden netice olarak davacının zararı için hesaplanan tazminattan müterafik kusur indirimi yapılmamasında bir isabetsizlik bulunmamasına göre; davalı vekilinin istinaf başvurusunun HMK 353/1.b.1 maddesi gereğince esastan reddi gerektiği sonuç ve kanaatine varılmıştır. GEREĞİ DÜŞÜNÜLDÜ/ Gerekçe uyarınca, 1/Usul ve yasaya uygun olan ve yukarıdaki başlıkta yazılı bulunan ilk derece mahkemesi kararına yönelik olarak davalı vekili tarafından yapılan istinaf başvurusunun HMK'nın 353/1-b/1 madde hükmü gereğince ESASTAN REDDİNE,2/İstinaf yasa yoluna başvuran davalıdan alınması gereken 11.954,25 -TL harçtan peşin yatırılan 2.988,56-TL harcın düşümü ile bakiye 8.965,69-TL istinaf ilam harcının istinaf yasa yoluna başvuran davalıdan tahsili ile Hazineye gelir kaydına, 3/İncelemenin duruşmasız olarak yapılması nedeniyle avukatlık ücreti takdirine yer olmadığına,4/İstinaf yasa yoluna başvuran tarafından istinaf aşamasında yapılan yargılama giderlerin üzerinde bırakılmasına, Dosya üzerinde yapılan inceleme sonucunda ve HMK'nın 362/1-a madde hükmü gereğince miktar itibariyle kesin olmak üzere, oy birliğiyle karar verildi. 03/04/2024