İlk Derece Mahkemesi 2026/1468 E. 2026/700 K.

T.C. İSTANBUL 15. ASLİYE TİCARET MAHKEMESİ

ESAS NO:2026/1468 Esas KARAR NO:2026/700

DAVA:Zayi Belgesi Verilmesi DAVA TARİHİ:13/07/2026 KARAR TARİHİ:30/09/2026

Mahkememizde görülmekte olan Zayi Belgesi Verilmesi davasının yapılan açık yargılaması sonunda; GEREĞİ DÜŞÜNÜLDÜ: Davacı vekilinin dava dilekçesi özetle; Müvekkili şirketin yeni hissedarı olan ...'un ... numaralı kimlik bilgisiyle noterde hisse devri işlemini gerçekleştirdiğini, diğer hissedar ... ... ile birlikte Ticaret Sicil Müdürlüğündeki usuli işlemler için şirketin karar defterine ihtiyaç duyduklarını, şirketin merkezinde ve muhasebe ofisinde yapılan tüm araştırmalara rağmen defterin bulunamadığını, bu durumun 07.07.2026 tarihinde düzenlenen zayi tespit tutanağı ile kayıt altına alındığını, Türk Ticaret Kanunu'nun 82/7 maddesi uyarınca zayi belgesi alınmasının yasal bir zorunluluk haline geldiğini, şirketin faal ticari hayatını sürdürebilmesi ve yeni karar defteri tasdik ettirebilmesi için bu belgenin ivedilikle temin edilmesi gerektiğini, şirket bünyesindeki son Noter işleminin .... Noterliği'nin 09/08/2019 tarihli ve ... yevmiye numaralı işlemi olduğunu, bu tarihten sonra Noter tasdikli bir karar alınmadığını, müvekkili şirket hissedarlarının tüm özen ve dikkatine rağmen defterin bulunamadığını, şirketin ticari faaliyetlerini yasal mevzuata uygun şekilde yürütebilmesi adına zayi olan karar defteri için zayi belgesi verilmesini talep ve dava etmiştir. GEREKÇE: Dava, davacı şirketin karar defterinin zayi olduğu iddiasıyla zayi belgesi verilmesi istemine ilişkindir. Dava dilekçesinde, şirketin paylarının devri nedeniyle ihtiyaç duyulan karar defterine ulaşılamadığı belirtilerek, zayi belgesi verilmesi istenmiştir. Karar defterinin ne zaman ve ne şekilde zayi olduğuna ilişkin hiç bir açıklama yapılmamıştır. TTK'nın 82/7. maddesinde zayi belgesi verilebilmesi için aranan zayi halleri tahdidî olarak sayılmamıştır. Zayi olayının, tacirin engelleyemeyeceği bir olaydan ve tacire atfedilecek bir muhafaza kusuru olmaksızın gerçekleşmiş olması yeterlidir. Ancak, dosya kapsamı ile davacı tarafça zayi olduğu iddia edilen defterin ne şekilde zayi olduğuna ilişkin bir açıklama yapılmaması, bu nedenle defterin yasada belirtilen veya benzer hâllerde zayi olduğunun davacı tarafından ileri sürülerek ispatlanması gerektiği, zayi şekline ilişkin bir açıklama yapılmadan soyut olarak karar defterinin zayi olduğunun ileri sürülmesi, zayi belgesi verilmesi için yeterli değildir. Ayrıca davacı ticari defter ve belgelerini koruyup gözetme yükümlülüğüne uygun davrandığını yani basiretli bir tacir gibi davrandığını kanıtlayacak delil göstermemiştir (Yargıtay 11. Hukuk Dairesinin 07.03.2017 tarihli ve 2015/13372 Esas, 2017/1346 Karar sayılı kararı ). Bu nedenle davanın reddine karar verilmiştir. H Ü K Ü M : Yukarıda açıklanan nedenlerle; 1-Davanın REDDİNE, 2-Karar tarihinde yürürlükte bulunan harçlar tarifesi gereğince 732,00 TL maktu harç peşin alındığından, peşin alınan bu harcın hazineye gelir kaydına, 3-Davacı tarafından yapılan yargılama giderlerinin davacı üzerinde bırakılmasına, 4-HMK. 333. md. uyarınca davacı tarafından yatırılan gider avansından bakiyesinin kararın kesinleşmesi sonrası davacıya iadesine, Mahkememizin bu kararına karşı gerekçeli kararın tebliğinden itibaren iki hafta içinde, Mahkememize ve Mahkememize gönderilmek üzere başka yer mahkemesine dilekçe verilmek suretiyle İstanbul BAM ilgili Hukuk Dairesince incelenmek üzere istinaf yoluna başvuru hakkı bulunduğuna dair verilen karar, hazır olan davacı vekilinin yüzüne karşı verilen karar açıkça okunup, usulen anlatıldı. 30/09/2026

Katip ... e-imzalıdır

Hakim ... e-imzalıdır