İlk Derece Mahkemesi ·
İlk Derece Mahkemesi 2024/35 E. 2024/595 K.
- Mahkeme
- İlk Derece Mahkemesi
- Esas No
- 2024/35
- Karar No
- 2024/595
- Karar Tarihi
T.C. ANKARA 1. FİKRİ VE SINAÎ HAKLAR HUKUK MAHKEMESİ Esas-Karar No: 2024/35 Esas - 2024/595 T.C. ANKARA 1. FİKRİ VE SINAÎ HAKLAR HUKUK MAHKEMESİ
TÜRK MİLLETİ ADINA
GEREKÇELİ KARAR ESAS NO : 2024/35 KARAR NO : 2024/595
DAVA : Marka İle İlgili Kurum Kararının İptali, Marka Hükümsüzlüğü DAVA TARİHİ : 29/01/2024 KARAR TARİHİ : 31/12/2024 KARARIN YAZILDIĞI TARİH : 31/12/2024
Mahkememizde görülmekte olan marka ile ilgili kurum kararının iptali, marka hükümsüzlüğü davasının yapılan açık yargılaması sonunda, DAVA: Davacı taraf vekili dava dilekçesi ve sair beyanlarında özetle; davalı yanın ... sayılı “... ” marka başvurusuna yaptıkları itirazların kısmen kabul edildiğini, oysaki başvurunun tümden reddi gerektiğini, davalının “...” ibareli tek başvurusunun bu olmadığını, sair başvurularının da bulunduğunu, bu nedenle dava konusu başvurunun kötü niyetle yapıldığının kabulü gerekeceğini, “...”nin ülkemizde “hızlı geçiş sistemi”nin kısaltması olarak bilindiğini, bu nedenle tüm ülke vatandaşlarının bildiği bir kısaltma olduğunu, davalının eşya listesinde yer alan sair mal ve hizmetler yönünden tesciline izin verilmesinin müvekkilinin sahip olduğu markadan doğan hakları zedeleyeceğini, davalı markasındaki esas unsurun “...” olduğunu, markadaki sözcüklerin oldukça küçük yazıldığını, markalar arasında karıştırılma ihtimalinin bulunduğunu, müvekkili markasının tanınmış olmasından ötürü aynı ya da farklı mal ve hizmetlerde tesciline izin verilmemesi gerektiğini, davalının hakkında yaptıkları suç duyurusu sonrasında davalının dört ayrı marka başvurusu daha yaptığını, davalının bu markayı yetkisiz bir şekilde kullanabileceğini ve tüketicilerin mağduriyetine yol açabileceğini, davalının markasal kullanımlarından kaynaklı açtıkları tecavüz davasının ..... esas sayılı dosyası ile görüldüğünü, davalının bunun akabinde yeni başvurular yaptığını, ayrıca yine ..... esas sayısı ile açtıkları hükümsüzlük davasında ise “...” markasının hükümsüzlüğüne karar verildiğini, anılan dosyanın henüz kesinleşmediğini iddia ederek ... sayılı ... kararının iptaline ve dava konusu markanın hükümsüzlüğüne karar verilmesini talep ve dava etmiştir. CEVAP: Davalı ... vekili cevap dilekçesiyle, verilen Kurum kararının usul ve yasaya uygun olduğunu belirterek; davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir. Davalı şahıs davaya cevap vermemiştir. YARGILAMA: Taraflar arasındaki uyuşmazlığın; ... ...’nun ... sayılı kararının iptaline ve dava konusu ... sayılı markanın hükümsüzlüğüne ve sicilden terkinine karar verilmesi taleplerine ilişkin olduğu anlaşılmıştır. Davanın açılmasını müteakip tarafların dilekçeleri karşılıklı tebliğ olunmuş, sundukları deliller alınmış, tescil ve başvuru dosyaları getirtilmiş, dava şartları incelenmiş, ön inceleme duruşması yapılmış, taraflar sulhe teşvik olunmuş, sonuç alınamaması üzerine uyuşmazlık konuları tespit edilmiş, tahkikat icra olunmasını müteakip taraf vekillerine tahkikat ve yargılamının geneliyle ilgili son sözleri de sorulmuş; sözlü iddia ve savunmada bulunma olanağı tanınmıştır. ...'den celbedilen işlem dosyasının tetkikinden; dava konusu "... ..." ibaresinin 35, 36 ve 43. Sınıf hizmetlerde tescili amacıyla 01.06.2022 tarih ve ... sayısı ile marka başvurusuna konu edildiği, yapılan ilk incelemeler sonrasında başvurunun 27.06.2022 tarih ve 399 sayılı .....'nde yayımlanmasına karar verildiği, söz konusu ilana karşı davacı tarafça itiraz edildiği, ...’nın 03.02.2023 tarihli kararı ile başvuru kapsamından 35 ve 36. Sınıf hizmetlerin tümden çıkartılmasına karar verildiği, 43. Sınıf hizmetler yönünden ise itirazların reddolunduğu, davacı yanın anılan karara karşı tekrar itirazda bulunarak başvurunun tümden reddini talep ettiği, davacı itirazını inceleyen ...’nun 01.12.2023 tarih ve ... sayılı kararı neticesinde özetle; “... başvuru numaralı ve "..." ibareli başvurunun ilanına yapılmış olan itirazın kısmen reddi yönündeki ... kararına karşı, yayına itiraz sahibi firma tarafından, başvurunun ..... sayılı ve "... " ibareli markalar ile karıştırılma ihtimali ve sair gerekçelerle 6769 s. SMK'nın 6 ncı maddesi uyarınca tümden reddi talebiyle yapılan itiraz incelenmiştir. Bu çerçevede yapılan değerlendirme sonucunda, işbu başvuru ile itiraza gerekçe olarak gösterilen ve bilgileri yukarıda verilen markanın benzer oldukları ve kısmen aynı/aynı tür/ilişkili malları/hizmetleri kapsadıkları ve ilgili durumun ... kararında da tespit edilmiş olduğu görülmüş ve ancak başvurunun eşya listesinde kalan mallar/hizmetler açısından karıştırılma ihtimali oluşmayacağı kanaatine varıldığından 6769 s. SMK 6/1 maddesi çerçevesinde başvurunun tümden reddedilmesi talebiyle yapılan itiraz reddedilmiştir. 6769 Sayılı SMK'nın 6/III maddesi, tescili talep edilen bir marka başvurusunun, tescilsiz bir markanın veya ticaret sırasında kullanılan bir başka işaretin sahibinin itirazı üzerine: markanın tescili için yapılan başvuru tarihinden önce veya markanın tescili için yapılan başvuruda belirtilen rüçhan tarihinden önce bu işaret için hak elde edilmiş olması halinde tescil edilemeyeceğini hükme bağlamaktadır. Bu çerçevede yapılan değerlendirme neticesinde başvuruya konu "... ..." markasının başvurunun eşya listesinde yer alan mallar ve hizmetler açısından 6769 s. SMK'nın 6/III maddesinde tanımlanan ve reddini gerektirecek düzeyde itiraz sahibi lehine hak sahipliği doğuracak nitelikte tescil başvurusundan önce Türkiye’de markasal olarak aktif ve yoğun kullanımının ispatlanamadığı kanaatine varılmış olduğundan bu yöndeki iddianın da reddi gerekmiştir. Öte yandan, 6769 Sayılı SMK'nın 6/IV maddesi "... Sözleşmesinin 1 inci mükerrer 6 ncı maddesi bağlamındaki tanınmış markalar ile aynı veya benzer nitelikteki marka başvuruları, aynı veya benzer mal veya hizmetler bakımından itiraz üzerine reddedilir." hükmüne amir iken aynı Kanun'un 6/V maddesi "Tescil edilmiş veya tescil başvurusu daha önceki tarihte yapılmış bir markanın, Türkiye'de ulaştığı tanınmışlık düzeyi nedeniyle haksız bir yararın sağlanabileceği, markanın itibarının zarar görebileceği veya ayırt edici karakterinin zedelenebileceği hallerde, aynı ya da benzer markanın tescil başvurusu, haklı bir sebebe dayanma hali saklı kalmak kaydıyla, başvurunun aynı, benzer veya farklı mal veya hizmetlerde yapılmış olmasına bakılmaksızın önceki tarihli marka sahibinin itirazı üzerine reddedilir." hükmüne amirdir. Somut olay açısından, itiraza konu başvurunun tescilinin 6769 Sayılı SMK'nın 6/IV ve 6/V maddeleri hükmünde belirtilen koşulların oluşmasına yol açacağı yönünde de bir kanaat oluşmadığından, tanınmışlık gerekçesine dayalı itiraz da haklı görülmemiştir. Diğer taraftan yine 6769 s. SMK 6/VI maddesi "Tescil başvurusu yapılan markanın başkasına ait kişi ismini, ticaret unvanını, fotoğrafını, telif hakkını veya herhangi bir fikri mülkiyet hakkını içermesi halinde hak sahibinin itirazı üzerine başvuru reddedilir. " hükmüne amir olup, itiraz dilekçesinde sunulan bilgi ve belgeler çerçevesinde yapılan değerlendirme neticesinde bu yöndeki iddia da yerinde görülmemiştir. Kötü niyet kavramı, "bilerek ve haksız bir avantaj kazanmak veya başkalarına zarar vermek amacıyla genel olarak kabul edilmiş ahlaki davranışların ve dürüst ticaret ilkelerinin dışında davranan kişinin durumu" olarak tanımlanabilir. Marka hukukunda genel olarak kabul gören anlayışa göre, tescil yoluyla sağlanan marka korumasının amacına aykırı şekilde kötüye kullanılması yoluyla başkasının markasından haksız yarar elde etmek, markayı gerçekte kullanmayıp yedeklemek, marka ticareti yapmak, gerçek hak sahibinin piyasaya girişini engellemek, gerçek hak sahibine maddi veya manevi zarar vermek vb. amaçları yönelik başvuru ve tesciller kötü niyetli olarak kabul edilmektedir. Gerçek hak sahibi ile arasında sözleşme yahut ön sözleşme bulunan başvuru sahibinin, tescil yolu ile ve dürüstlük ilkelerine aykırı biçimde marka üzerinde hak temin etme girişimi de kötü niyet olarak kabul edilir. ..... Genel Mahkemesi'nin 01/02/2012 tarihli ...... paragrafında, inceleme konusu işaretlerin aynı olması, kötü niyete ilişkin diğer faktörlerin hiçbirisi mevcut değilken, tek başına kötü niyetin varlığını ortaya çıkarmaz tespiti yapılmıştır. Bir diğer deyişle, kötü niyetle başvurusunun yapıldığı iddia edilen işaretle buna karşı öne sürülen itiraz gerekçesi markaların aynı (veya benzer) olması veya markaların benzer olduğu yönündeki iddia, tek başına başvurunun kötü niyetle yapıldığını ispatlamayacaktır. Kurul belirtilen tespiti paylaşmaktadır ve incelenen başvuruyu oluşturan işaretle itiraz gerekçesi markaların benzer olduğu iddiasını, tek başına, başvurunun kötü niyetle yapıldığı ispatlayan bir husus olarak kabul etmemektedir. İtiraz sahibinin, markaların benzer olduğu iddiasının ötesinde, kötü niyet hususunu ispatlar nitelikte herhangi bir kanıt sunmaması dikkate alındığında ve Kurul'da başvurunun kötü niyetle yapıldığı yönünde kanaat oluşmadığından kötü niyet gerekçeli itiraz haklı bulunmamıştır.” şeklindeki gerekçeler ile davacı taraf itirazlarının reddine karar verildiği, eldeki davanın iki aylık yasal süre içerisinde tarihinde açıldığı anlaşılmış, işin esasına girilmiştir. Ön inceleme duruşmasında tespit edilen uyuşmazlık konusuyla ilgili iddia, savunmalar doğrultusunda rapor düzenlenmesi için AYRI AYRI seçilen 2 bilirkişiye tevdiine karar verilmiştir. Marka vekili bilirkişi tarafından düzenlenen raporda ve ek raporda özetle: 1-Dava konusu başvuru kapsamında ... kararı sonrasında kalan 43. Sınıf hizmetler yönünden, taraf markaları arasında mal ve hizmet benzerliğinin mevcut olmadığı, bu nedenle SMK m. 6/1 koşullarının oluşmadığı, 2-Davacı yanın markasının tanınırlığı hususunda hiçbir delile dosyada her vermediği, bu nedenle davacı markasının tanınır olduğu kanaatine varılamayacağı, varsayımsal olarak yapılan aksi bir yorumda dahi dava konusu markada 43. Sınıfta kalan hizmetlerde dava konusu markanın tescilinin SMK m. 6/5 koşullarının ortaya çıkmasına zaten yol açmayacağı, 3-Kötü niyetli tescil iddialarının takdirin mahkemeye ait olduğu, bildirilmiştir. Pazarlama uzmanı bilirkişi tarafından düzenlenen raporda ve ek raporda özetle: 1-Davalı markasındaki; 43. sınıf “Yiyecek ve içecek sağlanması hizmetleri.” hizmetleri ile davacının tescilli markaları arasında “hizmetlerin benzer olması” şartının sağlandığı, 2-Dava konusu marka ile davacı markasının benzer olduğu, 3-Davalı ve davacı markası arasında karıştırılma ihtimalinin ortaya çıkabileceği, 4-Dava konusu başvuru bakımından 6769 s. SMK'nın 6/4 maddesinin 43. sınıf “yiyecek ve içecek sağlanması hizmetleri” hizmetleri için uygulanabileceği, 5-Kötü niyete ilişkin iddialar bakımından herhangi bir değerlendirme yapılamayacağı, takdirin mahkemeye ait olduğu, bildirilmiştir. Bilirkişi raporlarının her iki tarafın iddia ve savunmasının kapsamı, taraf delilleri, marka kapsamları dikkate alınarak düzelendiği, hüküm kurmaya yeterli incelemenin yapıldığı, raporların usul ve yasaya aykırı yönünün bulunmadığı, hukuki değerlendirme nihai olarak mahkememizce yapılacağından yeniden rapor alınmasını gerektirir yön bulunmadığı anlaşılmıştır. GEREKÇE: Tescilli bir markanın ait olduğu mal ve hizmetler bakımından sağladığı korumanın kapsamı ve sınırları 10.01.2017 tarihinde yürürlüğe giren 6769 sayılı Sınai Mülkiyet Kanunu (SMK) ile düzenlenmiştir. “Marka tescilinde nispi ret nedenleri ” başlığı altında düzenlenen 6769 sayılı Sınai Mülkiyet Kanununun 6. maddesi ise; (1) Tescil başvurusu yapılan bir markanın, tescil edilmiş veya önceki tarihte başvurusu yapılmış marka ile aynılığı ya da benzerliği ve kapsadığı mal veya hizmetlerin aynılığı ya da benzerliği nedeniyle, tescil edilmiş veya önceki tarihte başvurusu yapılmış marka ile halk tarafından ilişkilendirilme ihtimali de dâhil karıştırılma ihtimali varsa itiraz üzerine başvuru reddedilir. (2) Ticari vekil veya temsilcinin, marka sahibinin izni olmaksızın ve haklı bir sebebe dayanmaksızın markanın aynı veya ayırt edilemeyecek kadar benzerinin kendi adına tescili için yaptığı başvuru, marka sahibinin itirazı üzerine reddedilir. (3) Başvuru tarihinden veya varsa rüçhan tarihinden önce tescilsiz bir marka veya ticaret sırasında kullanılan bir başka işaret için hak elde edilmişse, bu işaret sahibinin itirazı üzerine, marka başvurusu reddedilir. (4) ... Sözleşmesinin 1 inci mükerrer 6 ncı maddesi bağlamındaki tanınmış markalar ile aynı veya benzer nitelikteki marka başvuruları, aynı veya benzer mal veya hizmetler bakımından itiraz üzerine reddedilir. (5) Tescil edilmiş veya tescil başvurusu daha önceki tarihte yapılmış bir markanın, Türkiye’de ulaştığı tanınmışlık düzeyi nedeniyle haksız bir yararın sağlanabileceği, markanın itibarının zarar görebileceği veya ayırt edici karakterinin zedelenebileceği hâllerde, aynı ya da benzer markanın tescil başvurusu, haklı bir sebebe dayanma hâli saklı kalmak kaydıyla, başvurunun aynı, benzer veya farklı mal veya hizmetlerde yapılmış olmasına bakılmaksızın önceki tarihli marka sahibinin itirazı üzerine reddedilir. (6) Tescil başvurusu yapılan markanın başkasına ait kişi ismini, ticaret unvanını, fotoğrafını, telif hakkını veya herhangi bir fikri mülkiyet hakkını içermesi hâlinde hak sahibinin itirazı üzerine başvuru reddedilir. (7) Ortak markanın veya garanti markasının yenilenmeme sebebiyle koruma süresinin sona ermesinden itibaren üç yıl içinde yapılan, ortak marka veya garanti markasıyla aynı veya benzer olan ve aynı veya benzer mal veya hizmetleri içeren marka başvurusu, önceki hak sahibinin itirazı üzerine reddedilir. (8) Tescilli markanın yenilenmeme sebebiyle koruma süresinin sona ermesinden itibaren iki yıl içinde yapılan, bu markayla aynı veya benzer olan ve aynı veya benzer mal veya hizmetleri içeren marka başvurusu, önceki marka sahibinin itirazı üzerine bu iki yıllık süre içinde markanın kullanılmış olması şartıyla reddedilir. (9) Kötüniyetle yapılan marka başvuruları itiraz üzerine reddedilir." şeklindedir. Bu düzenleme uyarınca getirilen yaptırımın iki koşulun bir arada bulunması hâlinde uygulanacağı görülmekte olup, bunlardan birincisi tescil başvurusu yapılan markanın, tescil edilmiş veya önceki tarihte başvurusu yapılmış marka ile aynı ya da benzer olması, ikincisi ise; her iki markanın da kapsadığı mal veya hizmetlerin aynı ya da benzer olmasıdır. Ayrıca, 6769 sayılı Sınai Mülkiyet Kanununun 6. maddesinin 1. fıkrasında geçen "halk tarafından karıştırılma ihtimali" konusunda ölçünün; bu işin ilgilisi veya uzmanı değil, tüketici olan halk olduğunun göz önünde tutulması gerekmektedir. Karıştırılma ihtimalinde önemli olan husus, halkın bu iki işaret arasında herhangi bir şekilde herhangi bir sebeple bağlantı kurma, ilişkilendirme ihtimalidir. Buradaki “ihtimal” kelimesi özenle ve özellikle kullanılmış bir kelime olup, şekil, ses, anlam, genel görünüm, çağrışım ve bir seri içinde bulunma izlenimi bu kapsamda değerlendirilmektedir. Hatta markalar arasında birçok noktada fark bulunduğu tespit edilse bile “umumi intiba” ikisinin karıştırılabileceği yönünde ise, iki işaret arasında karıştırma ihtimalinin bulunduğu kabul edilmelidir (.....). Bir başka anlatımla, "iltibas tehlikesi" görsel, biçimsel, anlamsal, işitsel benzerlikler, çağrıştırma, bir bütün olarak uyandırdığı toplu kanaat, malın veya hizmetin hitap ettiği alıcı grubunun toplumsal düzeyi ve durumu, markayı taşıyan malın değeri ve alıcının bu malı almaya ayırdığı zaman, markanın esas unsurları ve tamamlayıcı unsurları, karşılaştırılan işaretler arasındaki benzerlik, telaffuz, anlam veya biçimden, işaretlerin toplu olarak bıraktığı izlenimden, seri içine girmekten veya başka bir çağrışımdan kaynaklanabilir. Yine halkın, karşılaştırılan işaretler arasında herhangi bir şekilde “bağlantı” kurabilmesi de benzerlik bulunduğunu kabul etmek için yeterli olmaktadır. SMK m.6/3 hükmü bağlamında tescil engelinden veya hükümsüz nedeninden söz edebilmek için aşağıdaki unsurların tamamının kümülatif olarak varlığı gerekir. Bu koşullardan herhangi birinin sağlanmamış olması halinde diğerlerinin varlığı hükmün uygulanması için yeterli olmayacaktır: -Tescilsiz bir marka veya ticaret sırasında kullanılan bir başka işaret olmalıdır. - Başvuru veya varsa rüçhan tarihinden önce tescilsiz bir marka veya ticaret sırasında kullanılan bir başka işaret için hak elde edilmiş olmalıdır. Ancak burada 6769 sayılı Sınai Mülkiyet Kanununun 6. maddesinin (5) numaralı fıkrasının hatırlatılması da gereklidir. Zira tescil edilmiş veya tescil için başvurusu yapılmış markanın, Türkiye’de ulaştığı tanınmışlık düzeyi nedeniyle haksız bir yararın sağlanabileceği, markanın itibarının zarar görebileceği veya ayırt edici karakterinin zedelenebileceği durumlarda, tescil edilmiş veya tescil için başvurusu daha önce yapılmış bir marka sahibinin itirazı üzerine, farklı mal veya hizmetlerde kullanılacak olsa bile, sonraki markanın tescil başvurusu ret edilebilecektir. Tanınmış marka kavramı yerleşik Yargıtay içtihatlarında “bir şahsa veya teşebbüse sıkı bir şekilde matufiyet, garanti, kalite, kuvvetli reklam, yaygın bir dağıtım sistemine bağlı, müşteri, akraba, dost, düşman ayırımı yapılmadan coğrafi sınır, kültür, yaş farkı gözetilmeksizin aynı çevredeki insanlar tarafından refleks halinde ortaya çıkan bir çağrışım olarak” ifade edilmiştir. SMK m.6/6 hükmüne göre; tescil başvurusu yapılan markanın başkasına ait kişi ismini, ticaret unvanını, fotoğrafını, telif hakkını veya herhangi bir fikri mülkiyet hakkını içermesi hâlinde hak sahibinin itirazı üzerine başvuru reddedilir. SMK m.6/9 hükmüne göre; kötü niyetle yapılan marka başvuruları itiraz üzerine reddedilir. Bu bağlamda bir başvurunun kötü niyetle yapılmış olması başka herhangi bir nedene bağlı olmaksızın, tek başına tescil engeli oluşturmaktadır. SMK ile normatif hukuki temele kavuşan bu ret gerekçesinin uygulaması ise daha eskiye dayanmaktadır. Nitekim Yargıtay Hukuk Genel Kurulu vermiş olduğu bir kararda (YHGK., 16.07.2008 tarihli ve ..... sayılı karar.) durumu, “marka başvurusunun kötü niyetle yapılmış olması, yalnızca başvurunun reddine ilişkin bir hâl olmayıp, kötü niyetle tescil ettirilen markanın hükümsüzlüğünü de gerektirir.” şeklinde ifade etmiştir. Kötü niyetin belirgin bir tanımı olmamakla birlikte idari ve adli uygulamalarla oluşturulmuş çeşitli ölçütleri vardır. Bu ölçütler temelde markanın işlevi dışında başka amaca yönelik tescil edilme durumunun çeşitli örneklerinden oluşmaktadır. Ticari dürüstlük kurallarına aykırı olarak, başkasının markasını ele geçirmeye, başkasının markasından haksız yararlanmaya yönelik olarak yaptırılan haksız tesciller kötü niyetlidir. ... Marka İnceleme Kılavuzu’na göre; kötü niyet kavramı, “bilerek ve haksız bir avantaj kazanmak” veya “başkalarına zarar vermek amacıyla genel olarak kabul edilmiş ahlaki davranışların ve dürüst ticaret ilkelerinin dışında davranan kişinin durumu” olarak tanımlanmıştır. Hemen belirtmek gerekir ki bir marka başvurusunun kötü niyetle yapılıp yapılmadığı,başvuru anındaki duruma göre değerlendirilir. Nitekim SMK m.6/9 hükmü başvuru anına sonuç bağlamıştır. Bu anlamda sonradan yapılacak iş ve işlemler başlangıçtaki kötü niyeti ortadan kaldırabilecek nitelikte değildir. Bu açıklamalar ışığında somut olay incelendiğinde; Taraf markaları tescil kapsamları ve işaretsel yönden karşılaştırıldığında; Davalı Markası Örnek Davacı Markaları ...
(09, 35, 36, 39. sınıf)
Yargıtay Hukuk Genel Kurulu'nun 08.06.2016 gün ve ..... sayılı kararı uyarınca iltibas değerlendirmesinin hakimlik mesleğinin gerektirdiği genel hukuki bilgi ile çözümlenmesinin mümkün olduğu hususu da gözönünde bulundurularak yapılan incelemede, Tarafların emtia gruplarına bakıldığında; dava konusu marka kapsamında ... kararı sonrasında kalan 43. Sınıf hizmetlerde davacı yanın tescilli bir markası bulunmadığı gibi davacı yanın önceki tescilleri kapsamındaki mal ve hizmetler, 43. Sınıf hizmetlerden tamamen farklı ihtiyaçlara yönelik, birbiri ile rekabet ilişkisi içerisinde olmayan, birbirlerini tamamlamayan, tüketiciye sunum biçim ve kanalları farklı, birbirleri yerine ikame edilebilirliği bulunmayan mal ve hizmetler olduğundan taraf markaları arasında aynı ya da aynı tür düzeyinde bir ilişki bulunmadığı gibi benzerlik düzeyinde kalan bir ilişkinin de mevcut olmadığı; somut olayda ise bu şart meydana gelmediğinden, karıştırılma ihtimali açısından incelenmesi gereken ikincil kriter olan işaretlerin, ilgili tüketiciler nezdinde birbirleri ile ilişkilendirilebilir bir benzerlik hali taşıyıp taşımadıklarının incelemesinin yapılmasına gerek duyulmaksızın SMK m. 6/1 düzenlemesinde yer alan şartların somut uyuşmazlık açısından meydana gelmediği; somut olayda davacı yan tarafından ne işlem ne de dava dosyasında tanınmışlık iddialarını somutlaştırır hiçbir delile yer verilmediği, bununla birlikte davacı yanın bir kamu kurumu olarak tek yetkili şeklinde “hızlı geçmiş sistemi” nin kısaltması olan ... ibaresinin, ücretli otoyollardaki ücret tahsil sisteminin güncel adı olup ülkemizdeki tüm ücretli otoyol ve köprü geçişlerinde yer alan, dolayısıyla toplum geneli tarafından doğal olarak mutlaka deneyimlenmiş, bilinen bir işaret olduğu, bununla birlikte anılan ibarenin esasen markasal bir algı yaratmanın ötesinde devlet otoritesi tarafından, vatandaşa sunulan bir kamu hizmeti olan ücretli geçiş sisteminin genel bir adı olarak yarattığı algı, bu ibarenin markasal nitelikte yarattığı algıdan çok daha yüksek olduğu, tüketicinin “...” şeklindeki herhangi bir harf kombinasyonunu, davacıya ait tescilli markalar kapsamındaki mal ve hizmetler haricinde ve yine “otoyol hizmetleri, gişe/turnike, yazılım hizmetleri, kartlar, kart okuyucular” gibi mal ve hizmetler haricinde kalan mal ve hizmetlerde, davacı taraf ile ilişkilendirmesi, ancak ve ancak şeklindeki görsel ile yakınlaşan bir görselin kullanımı halinde mümkün olabileceği, dava konusu başvuruda ... kararı sonrasında kalan tek sınıf olan 43. Sınıftaki hizmetlerde, tüketicinin şeklinde bir marka ile karşı karşıya kalması halinde, her ne kadar anılan markanın da esas unsuru birebir “...” kısaltması olarak algılanacak ve bu durum normal şartlarda aynı ya da benzer mal ve hizmetlerde iltibas riskini doğuracak ise de (ki Kurum nezdinde de aynı doğrultuda bir sonuca varılmıştır), 43. Sınıf gibi davacı markaları tescili kapsamında yer almayan, davacı yanın “...” markasının bilinirliği yönündeki iddiasının temelindeki otoyol hizmetleri ile hiçbir ilişkisi bulunmayan bir sınıfta, davacı markalarını çağrıştırması dahi mümkün görülmemiş; dosya kapsamında mevcut delillerden davacı markasının tanınırlığı konusunda bir kanaate varılması zaten mümkün olmadığı, SMK 6/5 koşullarının somut olayda gerçekleşmediği; anlaşılmıştır. Öte yandan davacı vekili davalının kötü niyetli olduğunu iddia etmiştir. SMK m.6/9 hükmüne göre; kötü niyetle yapılan marka başvuruları itiraz üzerine reddedilir. Bu bağlamda bir başvurunun kötü niyetle yapılmış olması başka herhangi bir nedene bağlı olmaksızın, tek başına tescil engeli oluşturmaktadır. SMK ile normatif hukuki temele kavuşan bu ret gerekçesinin uygulaması ise daha eskiye dayanmaktadır. Nitekim Yargıtay Hukuk Genel Kurulu vermiş olduğu bir kararda (..... sayılı karar.) durumu, “marka başvurusunun kötü niyetle yapılmış olması, yalnızca başvurunun reddine ilişkin bir hâl olmayıp, kötü niyetle tescil ettirilen markanın hükümsüzlüğünü de gerektirir.” şeklinde ifade etmiştir. Kötü niyetin belirgin bir tanımı olmamakla birlikte idari ve adli uygulamalarla oluşturulmuş çeşitli ölçütleri vardır. Bu ölçütler temelde markanın işlevi dışında başka amaca yönelik tescil edilme durumunun çeşitli örneklerinden oluşmaktadır. Ticari dürüstlük kurallarına aykırı olarak, başkasının markasını ele geçirmeye, başkasının markasından haksız yararlanmaya yönelik olarak yaptırılan haksız tesciller kötü niyetlidir. ... Marka İnceleme Kılavuzu’na göre; kötü niyet kavramı, “bilerek ve haksız bir avantaj kazanmak” veya “başkalarına zarar vermek amacıyla genel olarak kabul edilmiş ahlaki davranışların ve dürüst ticaret ilkelerinin dışında davranan kişinin durumu” olarak tanımlanmıştır. Hemen belirtmek gerekir ki bir marka başvurusunun kötü niyetle yapılıp yapılmadığı,başvuru anındaki duruma göre değerlendirilir. Nitekim SMK m.6/9 hükmü başvuru anına sonuç bağlamıştır. Bu anlamda sonradan yapılacak iş ve işlemler başlangıçtaki kötü niyeti ortadan kaldırabilecek nitelikte değildir. Somut olayda dava konusu marka başvurusunun 01.06.2022 tarihinde başvuru konusu edildiği görülmüştür. Davacı yan iddiaları temelinde ..... E. sayılı dosyasında görülen yargılama esnasında mahkemece verilen tedbir kararı sonrasında davalı yanın bu başvuruyu yaptığı hususu yer almaktadır. Söz konusu dosya incelendiğinde, anılan dosyada davacı yanın işbu dosya davacısı olduğu görülmekle birlikte davalısının ... isimli bir kişi olduğu, 29.03.2022 tarihinde davanın açıldığı ve dava konusunun “marka hakkına tecavüzün durdurulması” talebini içerdiği, mahkemece 15.04.2022 tarihli ara karar ile "..."nde ... logosu bulundurmak ve ... satışı yapılmasının tedbiren durdurulmasına” karar verildiği, karara itiraz edildiği, İlk Derece Mahkemesince yapılan duruşma sonucunda, 28.04.2022 tarihli ara karar ile; "ihtiyati tedbire yapılan itirazın reddine” karar verildiği, bilahare 27.06.2022 tarihli olarak ..... sayılı kararı ile dosyadaki tedbir kararının davalı başvurusu üzerine kaldırıldığı görülmüştür. Bu durumda davalının başvuru tarihinde davacının kullanımlarını bildiği, bilmesi gerektiği, kaldı ki dosya kapsamına göre aynı anda tartışmalı iki marka için de başvuru yapmış olduğu dikkate alındığında davacının kullanımını bilerek davaya konu marka müracaatını yaptığı kanaati oluşmuştur. Kötü niyetin bölünemezliği ilkesi uyarınca, dava konusu başvurunun, gerçek hak sahipliğine konu olmayan hizmetler yönünden de hükümsüzlüğü sonuçlarını doğuracağı, davalının kötü niyetli bir başvuru yaptığı kabul edilmiştir. Açıklanan nedenlerle; davaya konu ... sayılı ... kararının SMK 6/9 kapsamında İPTALİNE, dava konusu markanın kararın verildiği tarihte tescil edildiği anlaşıldığından davaya konu ... sayılı markanın SMK 6/9 kapsamında tüm sınıflar bakımından HÜKÜMSÜZLÜĞÜNE karar vermek gerekmiş ve aşağıdaki şekilde hüküm kurulmuştur.
HÜKÜM: Gerekçesi açıklandığı üzere: 1-Davaya konu ... sayılı ... kararının SMK 6/9 kapsamında İPTALİNE, Davaya konu ... sayılı markanın SMK 6/9 kapsamında tüm sınıflar bakımından HÜKÜMSÜZLÜĞÜNE, 2- Dava açılırken alınan peşin maktu karar ilam harcı yeterli olduğundan yeniden harç alınmasına yer olmadığına, 3-Avukatlık Asgari Ücret Tarifesine göre hesap olunan takdiren 40.000,00-TL maktu ücreti vekâletin davalılardan alınarak davacıya verilmesine, 4-Davacının yapmış olduğu ve aşağıda dökümü gösterilen 13.120,20-TL yargılama giderinin davalılardan alınarak davacıya verilmesine, 5-Yatırılan ve kullanılmayan gider avansının, hükmün kesinleşmesini müteakip re'sen yatırana iadesine (HMK m.333), Dair verilen karar, hazır olan taraf vekillerinin yüzüne karşı, tebliğ tarihinden itibaren 2 haftalık yasal süre içinde Bölge Adliye Mahkemesinde istinaf yolu açık olmak üzere açıkça okunup, usulen anlatıldı. 31/12/2024
Katip ..... Hakim ..... e-imzalıdır ¸ e-imzalıdır
MASRAF DÖKÜMÜ İLK MASRAF : 855,20-TL GİDER AVANSI :12.265,00-TL TOPLAM :13.120,20-TL