Danıştay 8. Daire 2024/3562 E. 2026/499 K.

T.C. D A N I Ş T A Y SEKİZİNCİ DAİRE Esas No : 2024/3562 Karar No : 2026/499

TEMYİZ İSTEMİNDE BULUNAN (DAVALI) : ... Belediye Başkanlığı VEKİLLERİ : Av. ..., Av. ..., Av. ...

KARŞI TARAF (DAVACILAR) : 1-... 2- ... 3- ... 4-... 5- ... 6- ... VEKİLİ : Av. ...

İSTEMİN KONUSU : ... Bölge İdare Mahkemesi ... İdari Dava Dairesinin ... tarih ve E:..., K:... sayılı kararının, temyizen incelenerek bozulması istenilmektedir.

YARGILAMA SÜRECİ : Dava konusu istem: Davacılar tarafından, Burdur il merkezindeki taksi durakları ve ticari taksilere ilişkin Burdur Belediye Başkanlığı Taksi Durakları ve (T) Plakalı Ticari Taksi Yönetmeliğinin 4'üncü maddesinde yer alan "Plaka tahsis süresi: T Plakanın kullanım süresi olan 30 (otuz) yılı," ibaresinin, 8'inci maddesinin 3'üncü fıkrasında yer alan "mevcut taksi durağı ile yeni kurulacak taksi duraklarının arası kuş uçumu 500 metreden daha az mesafede olamaz" ibaresinin, 9'uncu maddesinin 2'inci fıkrasında yer alan "Genel asayiş, suç işleme, suç işleyenlere yataklık, suçluları barındırma, çevre kirliliği, gürültü yapmak gibi nedenlerle rahatsızlığa sebebiyet verdikleri yerinde incelenerek, tutanakla tespit edilen duraklar (konusu kanunlarda suç teşkil edenler ivedilikle Cumhuriyet Başsavcılığına intikal ettirilir) yazılı olarak uyarılır. Yapılan uyarılara rağmen rahatsızlığa son verilmediği zabıta tarafından tutanak altına alınarak Encümen Kararı doğrultusunda söz konusu taksi durakları ikinci bir yazılı uyarı yapılmaksızın kapatılır." ibaresinin, 9'uncu maddesinin 3'üncü fıkrasında yer alan "taksi durakları Belediye Encümeni tarafından kapatılır. Kapatılan taksi durağında, çalışan ticari taksileri Encümen ayrı ayrı veya toplu bir şekilde farklı duraklara veya aynı durağa da verebilir. Kapatılan taksı durağının tekrardan açılması Belediye Encümeninin tasarrufu altındadır." ibaresinin, 9'uncu maddesinin 4'üncü fıkrasında yer alan "Burdur Belediyesinin taksi durağının kapatılması durumunda alternatif yeni bir durak tahsisi yapmak gibi bir zorunluluğu yoktur." ibaresinin, 10'uncu maddesinin 2-b fıkrasında yer alan "ticari taksi işletmecilerinin talepleri dışında kamu kurum ve kuruluşlarının talepleri ve gerekli hallerde (imar değişikliği, trafikte yapılacak düzenlemeler vb.) taksi durağı yer değişikliği ve durak adı değişiklikleri encümen kararı ile gerçekleştirilir." ibaresinin ve 13'üncü maddesinin 25'inci fıkrasında yer alan "Belediye Encümen kararı ile durakta çalışması uygun görülen ve durağa gönderilen ticari taksi işletmecilerinden ayak bastı parası, hava parası, peştemallık ve benzeri adlarda para talep edilmesi kesinlikle yasaktır." ibaresinin iptaline karar verilmesi istenilmiştir. İlk Derece Mahkemesi kararının özeti:... İdare Mahkemesince verilen ... tarih ve E:..., K:... sayılı kararda; iptali istenilen Yönetmelik maddeleri ve ilgili kısımlar ayrı ayrı değerlendirildiğinde; 1) Yönetmeliğin 4'üncü maddesinde yer alan "T Plakanın kullanım süresi olan 30 (otuz) yılı" ibaresinin incelenmesinden; toplu taşıma hizmetlerinin gördürülmesinde verilecek ruhsatlar için Belediye Kanunu'nda açıkça bir kullanım süresi öngörülmemiş ise de, olaya dava konusu uyuşmazlık özelinde bakıldığında, belediyenin yetki ve sorumluluk sahasındaki ticari taksi duraklarında çalışacak taksi esnafının belirlenmesinde, belediyenin yetkili olduğu ve belirlenen taksi esnafının yine belediye tarafından verilen ruhsatla faaliyette bulunacağı gözetildiğinde, bu hukuki ilişkide bir nevi taşınmaz mal üzerinde sınırlı ayni hak tesisi müessesesine benzer bir hukuki durum oluşturulduğu, Belediye Kanununun 18'inci maddesinin (e) bendinde de belediye meclisine, süresi otuz yılı geçmemek kaydıyla taşınmaz mal üzerinde sınırlı ayni hak tesis etme yetkisi tanındığı, söz konusu hüküm dikkate alındığında ticari taksi taşımacılığı faaliyetinde bulunan davacının ve diğer taksi esnafının, davalı belediyenin yetki sahasındaki taksi duraklarında yine davalı belediye tarafından verilen ve belli bir kullanım süresi olması gereken ruhsatla faaliyette bulunması gerekmekte olduğundan, T plaka kullanım süresinin 30 yıl olarak belirlenmesine ilişkin düzenlemede hukuka aykırılık görülmediği; 2) Yönetmeliğin 8'inci maddesinin 3'üncü fıkrasında yer alan "Mevcut taksi durağı ile yeni kurulacak taksi duraklarının arası kuş uçumu yarıçapı 500 metreden daha az mesafede olamaz" ibaresinin incelenmesinden; ticari taksi durakları arasında kuş uçumu belli bir mesafenin öngörülmesi için davalı belediye tarafından Belediye Kanunu'nun 15/p maddesiyle tanınan durak yerlerini belirleme yetkisi kapsamında mevcut durakların birbiriyle olan uzaklığı da dikkate alınmak suretiyle fiili durum dikkate alınarak belirlenen kuş uçumu 500 metre kriterinin objektiflikten uzak belli bir subjektif saikle belirlendiğine ilişkin dosyada herhangi bir bilgi ve belge bulunmadığı, davacı tarafından da bu yönde bir iddiada bulunulmadığı, halihazırda il merkezinde faaliyette olan taksi duraklarının bir kısmının sınırlarının birbiriyle çakışması ve birbirine teğet olması nedeniyle duraklar arasında çıkabilecek anlaşmazlıkların da önüne geçebilmek adına fiili duruma da uygun olarak objektif bir şekilde takdiren belirlenen mesafede ve dolayısıyla mevcut taksi durağı ile yeni kurulacak taksi duraklarının arasında kuş uçumu 500 metre mesafe bulunması şeklinde yapılan düzenlemede hukuka aykırılık görülmediği;

3) Yönetmeliğin 9'uncu maddesinin 2'inci fıkrasında yer alan "Genel asayiş, suç işleme, suç işleyenlere yataklık, suçluları barındırma, çevre kirliliği, gürültü yapmak gibi nedenlerle rahatsızlığa sebebiyet verdikleri yerinde incelenerek, tutanakla tespit edilen duraklar (konusu kanunlarda suç teşkil edenler ivedilikle Cumhuriyet Başsavcılığına intikal ettirilir) yazılı olarak uyarılır. Yapılan uyarılara rağmen rahatsızlığa son verilmediği zabıta tarafından tutanak altına alınarak Encümen Kararı doğrultusunda söz konusu taksi durakları ikinci bir yazılı uyarı yapılmaksızın kapatılır." ibaresinin incelenmesinden; dava konusu düzenleme ile cezaların şahsiliği ilkesinin hilafına olacak şekilde, ihlalleri gerçekleştiren kişi veya kişiler hakkında bir yaptırım kararı öngörülmeksizin; taksi durağının kapatılması ile diğer durak çalışanlarının aleyhine olacak şekilde düzenleme getirildiği anlaşıldığından dava konusu düzenlemede hukuka uyarlık görülmediği, 4) Yönetmeliğin 9'uncu maddesinin 3'üncü fıkrasında yer alan "Taksi durakları Belediye Encümeni tarafından kapatılır. Kapatılan taksi durağında, çalışan ticari taksileri Encümen ayrı ayrı veya toplu bir şekilde farklı duraklara veya aynı durağa da verebilir. Kapatılan taksi durağının tekrardan açılması Belediye Encümeninin tasarrufu altındadır." ibaresinin incelenmesinden; Belediye Kanunu'nun 18/e maddesi uyarınca taşınmaz malların tahsisine, tahsisinin değiştirilmesine ve kaldırılmasına yetki olan karar merciinin Belediye Meclisi olduğu, dava konusu Yönetmeliğin 9/3 maddesinde ise Belediye Kanunu'nun 18/e maddesine aykırı olarak, taşınmaz malların tahsisine, tahsisinin değiştirilmesine ve kaldırılmasına benzer bir hukuki niteliğe haiz taksi duraklarının kapatılması, durakta çalışan taksicilerin yerlerinin değiştirilmesi ve tekrardan durak açılması yetkisinin Belediye Encümenine verildiği görülmekle, Belediye Kanunu'nun 34/g maddesi uyarınca taşınmaz malların tahsisine benzer bir hukuki niteliğe haiz taksi duraklarının kapatılması hususunda Yönetmeliğin dayanağı Belediye Kanunu hükümlerince Meclis tarafından karar alınması gerekli olduğundan, bu hususta sadece Belediye Meclisince alınan kararın uygulanması yetkisinin Belediye Encümeninin görev ve yetkisinde olduğunun kabulü gerektiği, bu durumda, taksi duraklarının kapatılması, kapatılan taksi durağında çalışan ticari taksilerin, ayrı ayrı veya toplu bir şekilde farklı duraklara veya aynı durağa verilmesi ve kapatılan taksi durağının tekrardan açılması hususunda karar alma yetkisinin Belediye Kanunu'nun 18/e maddesi uyarınca belediyenin karar organı olan Belediye Meclisinde olması gerekirken, bu hususta karar alma yetkisinin Belediye Encümenine verilmesine dair düzenlemede hukuka uyarlık görülmediği; 5) Yönetmeliğin 9'uncu maddesinin 4'üncü fıkrasında yer alan "Burdur Belediyesinin taksi durağının kapatılması durumunda alternatif yeni bir durak tahsisi yapmak gibi bir zorunluluğu yoktur." ibaresinin incelenmesinden; dava konusu Yönetmelikte sayılan hususların gerçekleşmesi nedeniyle taksi durağının kapatılmasına karar verilmesi durumunda bu kararın sadece durak hakkında hüküm ve sonuç doğuracağı, dolayısıyla kapatılan durakta çalışan taksi esnafının mesleki faaliyetini yürütmesine engel bir durum oluşturmayacağı, davacının taksi duraklarının kapatılması için gerekli sebeplerin ve kapatma usulünün belirlendiği kısımları dava konusu etmediği gözetildiğinde, bir taksi esnafının çalıştığı durağın kapatılması durumunda zaten başka bir durakta mesleğini icra etmeye devam edeceğinden, kapatılan durak yerine yeni bir alternatif durak tahsis edilmesinin davacının mesleki faaliyeti açısından gereklilik arz etmediği gibi, aynı zamanda kente ulaşım hizmeti verecek taksi sayısında bir azalmaya da neden olmayacağından, bu düzenlemede hukuka aykırılık görülmediği; 6) Yönetmeliğin 10'uncu maddesinin 2-b fıkrasında yer alan "ticari taksi işletmecilerinin talepleri dışında kamu kurum ve kuruluşlarının talepleri ve gerekli hallerde (imar değişikliği, trafikte yapılacak düzenlemeler vb.) taksi durağı yer değişikliği ve durak adı değişiklikleri encümen kararı ile gerçekleştirilir." ibaresinin incelenmesinden; taksi duraklarının kapatılması, kapatılan taksi durağında çalışan ticari taksilerin, ayrı ayrı veya toplu bir şekilde farklı duraklara veya aynı durağa verilmesi, kapatılan taksi durağının tekrardan açılması ve durak yerlerinin değiştirilmesi hususunda karar alma yetkisinin Belediye Kanununun 18/e maddesi uyarınca belediyenin karar organı olan Belediye Meclisinde olması gerekirken, bu hususta karar alma yetkisinin Belediye Encümenine verilmesine dair düzenlemelerde hukuka uyarlık görülmediği, 7) Yönetmeliğin 13'üncü maddesinin 25'inci fıkrasında yer alan "Belediye Encümen kararı ile durakta çalışması uygun görülen ve durağa gönderilen ticari taksi işletmecilerinden ayak bastı parası, hava parası, peştamallık ve benzeri adlarda para talep edilmesi kesinlikle yasaktır." ibaresinin incelenmesinden; Belediye Encümen kararı ile durakta çalışması uygun görülen ve durağa gönderilen ticari taksi işletmecilerinden, kaynağını herhangi bir pozitif hukuk metninden almayan haksız kazanç olarak nitelendirilebilecek ayak bastı parası, hava parası, peştemallık ve benzeri adlarla para istenilmesini yasaklayan dava konusu düzenlemede hukuka aykırılık bulunmadığı; gerekçeleriyle, Yönetmeliğin 9'uncu maddesinin 2'nci ve 3'üncü fıkrası ile 10/2 maddesinin b fıkrasının iptaline, kalan kısımları yönünden davanın reddine karar verilmiştir. Bölge İdare Mahkemesi kararının özeti: İstinaf başvurusuna konu kararın hukuka ve usule uygun olduğu, ileri sürülen iddiaların söz konusu kararın kaldırılmasını sağlayacak nitelikte görülmediği belirtilerek 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 45. maddesinin 3. fıkrası uyarınca istinaf başvurularının reddine karar verilmiştir.

TEMYİZ EDENİN İDDİALARI : Davalı idare tarafından, dava konusu Yönetmeliğin 9/3 maddesi yönünden; dava konusu Yönetmeliğin de belediye meclis kararı niteliğinde olduğu, bu meclis kararını da uygulayacak olanın belediye encümeni olduğu dolayısıyla madde de yetki yönünden hukuka aykırılık bulunmadığı; anılan yönetmeliğin 10/2-b fıkrası yönünden ise durakların kapatılmasını gerektiren fiil, eylem ve zaruri durumların meydana gelmesi sonucunda durağın kapatılarak ticari taksi işletmecilerinin diğer duraklara dağıtılacağı, bu durumda mağdur olan ticari taksi esnafı olmayacağı belirtilerek dava konusu yönetmelik maddelerinin hukuka uygun olduğu, temyize konu kararın bozulması gerektiği iddia edilmiştir.

KARŞI TARAFIN SAVUNMASI: Davacılar tarafından temyiz isteminin reddi gerektiği savunulmuştur.

DANIŞTAY TETKİK HÂKİMİ ...'NIN DÜŞÜNCESİ : Temyize konu Bölge İdare Mahkemesi kararının Yönetmeliğin 9'uncu maddesinin 3'üncü fıkrası ve 10/2 maddesinin b fıkrası yönünden kısmen onanmasına, Yönetmeliğin 9'uncu maddesinin 2. fıkrası yönünden ise gerekçeli onanması gerektiği düşünülmektedir.

TÜRK MİLLETİ ADINA Karar veren Danıştay Sekizinci Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:

İNCELEME VE GEREKÇE: MADDİ OLAY : Davacı tarafından, Burdur il merkezindeki taksi durakları ve ticari taksilere ilişkin Burdur Belediye Meclisinin ... tarih ve... sayılı kararı ile düzenlenen Burdur Belediye Başkanlığı Taksi Durakları ve (T) Plakalı Ticari Taksi Yönetmeliğinin 4'üncü maddesinde yer alan "Plaka tahsis süresi: T Plakanın kullanım süresi olan 30 (otuz) yılı," ibaresinin, 8'inci maddesinin 3'üncü fıkrasında yer alan "mevcut taksi durağı ile yeni kurulacak taksi duraklarının arası kuş uçumu 500 metreden daha az mesafede olamaz" ibaresinin, 9'uncu maddesinin 2'inci fıkrasında yer alan "Genel asayiş, suç işleme, suç işleyenlere yataklık, suçluları barındırma, çevre kirliliği, gürültü yapmak gibi nedenlerle rahatsızlığa sebebiyet verdikleri yerinde incelenerek, tutanakla tespit edilen duraklar (konusu kanunlarda suç teşkil edenler ivedilikle Cumhuriyet Başsavcılığına intikal ettirilir) yazılı olarak uyarılır. Yapılan uyarılara rağmen rahatsızlığa son verilmediği zabıta tarafından tutanak altına alınarak Encümen Kararı doğrultusunda söz konusu taksi durakları ikinci bir yazılı uyarı yapılmaksızın kapatılır." ibaresinin, 9'uncu maddesinin 3'üncü fıkrasında yer alan "taksi durakları Belediye Encümeni tarafından kapatılır. Kapatılan taksi durağında, çalışan ticari taksileri Encümen ayrı ayrı veya toplu bir şekilde farklı duraklara veya aynı durağa da verebilir. Kapatılan taksı durağının tekrardan açılması Belediye Encümeninin tasarrufu altındadır." ibaresinin, 9'uncu maddesinin 4'üncü fıkrasında yer alan "Burdur Belediyesinin taksi durağının kapatılması durumunda alternatif yeni bir durak tahsisi yapmak gibi bir zorunluluğu yoktur." ibaresinin, 10'uncu maddesinin 2-b fıkrasında yer alan "ticari taksi işletmecilerinin talepleri dışında kamu kurum ve kuruluşlarının talepleri ve gerekli hallerde (imar değişikliği, trafikte yapılacak düzenlemeler vb.) taksi durağı yer değişikliği ve durak adı değişiklikleri encümen kararı ile gerçekleştirilir." ibaresinin ve 13'üncü maddesinin 25'inci fıkrasında yer alan "Belediye Encümen kararı ile durakta çalışması uygun görülen ve durağa gönderilen ticari taksi işletmecilerinden ayak bastı parası, hava parası, peştemallık ve benzeri adlarda para talep edilmesi kesinlikle yasaktır." ibaresinin iptaline karar verilmesi istemiyle bakılan dava açılmıştır.

İLGİLİ MEVZUAT: 5393 sayılı Belediye Kanunu'nun 14. maddesinin 1. fıkrasının (a) bendinde; belediyenin, mahallî müşterek nitelikte olmak şartıyla ulaşım, şehir içi trafik hizmetlerini yapma veya yaptırmanın belediyenin görev ve sorumlulukları arasında olduğu; "Belediyenin yetkileri ve imtiyazları" başlıklı 15'inci maddesinin (f) bendinde; "Toplu taşıma yapmak; bu amaçla otobüs, deniz ve su ulaşım araçları, tünel, raylı sistem dâhil her türlü toplu taşıma sistemlerini kurmak, kurdurmak, işletmek ve işlettirmek," (p) bendinde; " Kara, deniz, su ve demiryolu üzerinde işletilen her türlü servis ve toplu taşıma araçları ile taksi sayılarını, bilet ücret ve tarifelerini, zaman ve güzergâhlarını belirlemek; durak yerleri ile karayolu, yol, cadde, sokak, meydan ve benzeri yerler üzerinde araç park yerlerini tespit etmek ve işletmek, işlettirmek veya kiraya vermek; kanunların belediyelere verdiği trafik düzenlemesinin gerektirdiği bütün işleri yürütmek." belediyelerin yetkileri ve imtiyazları arasında sayılmış, aynı maddenin 2'nci fıkrasında; ''Belediyelerin (e), (f) ve (g) bentlerinde belirtilen hizmetleri Danıştayın görüşü ve İçişleri Bakanlığının kararıyla süresi kırkdokuz yılı geçmemek üzere imtiyaz yoluyla devredebileceği toplu taşıma hizmetlerini imtiyaz veya tekel oluşturmayacak şekilde ruhsat vermek suretiyle yerine getirebileceği gibi toplu taşıma hatlarını kiraya verme veya 67 nci maddedeki esaslara göre hizmet satın alma yoluyla yerine getirebileceği'' düzenlenmiş, aynı Kanunun 17. maddesinde; belediye meclisinin, belediyenin karar organı olduğu düzenlenmiş; aynı Kanun'un "Encümenin görev ve yetkileri" başlıklı 34'üncü maddesinin (g) bendinde de, "Taşınmaz mal satımına, trampasına ve tahsisine ilişkin meclis kararlarını uygulamak; süresi üç yılı geçmemek üzere kiralanmasına karar vermek," belediye encümeninin görev ve yetkileri arasında sayılmış; 84. maddesinde ise; bu Kanunla, belediyenin sorumlu ve yetkili kılındığı görev ve hizmetlerle sınırlı olarak, 2918 sayılı Karayolları Trafik Kanununda bu Kanun hükümlerine aykırılık bulunması durumunda bu Kanun hükümlerinin uygulanacağı hükmüne yer verilmiştir.

HUKUKİ DEĞERLENDİRME: Davacılar tarafından temyiz yoluna başvurulmadığından; Bölge İdare Mahkemesi kararının dava konusu Yönetmeliğin davanın reddine ilişkin maddeleri yönünden karar kesinleşmiştir. Temyize konu edilen Bölge İdare Mahkemesi kararının; dava konusu Yönetmeliğin iptaline karar verilen 9'uncu maddesinin 3'üncü fıkrası ve 10/2 maddesinin b fıkrası yönünden yapılan incelemede; Bölge idare mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür. Temyizen incelenen kararın bu kısımları usul ve hukuka uygun olup, davalı belediyenin temyiz dilekçesinde ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir. Temyize konu edilen Bölge İdare Mahkemesi kararının; dava konusu Yönetmeliğin iptaline karar verilen 9'uncu maddesinin 2'nci fıkrası yönünden yapılan incelemede; Dava konusu Yönetmeliğin iptali istenilen 9'uncu maddesinin 2'nci fıkrasında Belediyenin yetki ve sorumluluk sahasındaki taksi durakları hakkında Genel asayiş, suç işleme, suç işleyenlere yataklık, suçluları barındırma, çevre kirliliği, gürültü yapmak gibi nedenlerle rahatsızlığa sebebiyet verdikleri tespit edilenlerin zabıta tarafından tutanak altına alınarak Encümen Kararı doğrultusunda ikinci bir yazılı uyarı yapılmaksızın kapatılacağının düzenlendiği, Yönetmelik kapsamında kapatma yetkisinin Belediye Encümenine verildiği görülmektedir. Yukarıda yer verilen mevzuat hükümlerinde, belediye ve mücavir alan sınırları içerisindeki her türlü toplu taşıma araçları ile sayılarını, zaman ve güzergâhlarını, durak yerlerini belirlemenin belediyenin yetki ve imtiyazları arasında yer aldığı açıkça belirtilmekle birlikte, anılan yetkinin belediyenin hangi organı tarafından kullanılacağı hususuna açıkça yer verilmediğinden, bu yetkinin kim tarafından kullanılacağının tespit edilmesi gerekmektedir. Belediye Meclisinin, belediyenin karar organı olması ve ilgili kanunda gösterilen esas ve usullere göre seçilmiş üyelerden oluştuğu göz önünde bulundurulduğunda, karar organı olan Belediye Meclisinin görev ve yetkilerinin, yasada tahdidi olarak sayılan görev ve yetkilerle sınırlı olmadığı, 5393 sayılı Kanunda belediyenin görev ve yetkileri arasında sayılan diğer konularda da görevli ve yetkili olduğu anlaşılmaktadır. Bu durumda, ticari taksi faaliyetlerine ilişkin olarak taksi duraklarının kapatılmasına yönelik yetkinin belediyenin karar organı olan Belediye Meclisi'ne ait olduğu anlaşıldığından, iptali istenen yönetmelik maddesiyle taksi duraklarının kapatılmasına karar verme yetkisi bulunmayan belediye encümenine yetki ve görev verildiğinden anılan fıkrada yetki yönünden hukuka uyarlık bulunmamakta ise de, sonucu itibarıyla yerinde görülen temyize konu kararın bu kısmının yukarıda belirtilen gerekçe ile onanması gerekmektedir.

KARAR SONUCU: Açıklanan nedenlerle, 1. Temyiz isteminin reddine, 2. ... Bölge İdare Mahkemesi ...İdari Dava Dairesinin ... tarih ve E:..., K:... sayılı kararının, a) Dava konusu Yönetmeliğin 9'uncu maddesinin 3'üncü fıkrası ve 10/2 maddesinin b fıkrasının iptaline ilişkin kısmının ONANMASINA, b) Dava konusu Yönetmeliğin 9'uncu maddesinin 2'nci fıkrasının iptaline ilişkin kısmının gerekçe ile ONANMASINA, 3.Temyiz giderlerinin istemde bulunan üzerinde bırakılmasına, posta gideri avansından varsa artan tutarın Mahkeme tarafından ilgili tarafa iadesine, 4. 2577 sayılı Kanunun 50. maddesi uyarınca onama kararının taraflara tebliğini ve bir örneğinin de belirtilen Bölge İdare Mahkemesine gönderilmesini teminen dosyanın İdare Mahkemesine gönderilmesine, 5. Kesin olarak, 02/02/2026 tarihinde oybirliği ile karar verildi.