Danıştay 3. Daire 2023/2807 E. 2025/2855 K.

T.C. D A N I Ş T A Y ÜÇÜNCÜ DAİRE Esas No : 2023/2807 Karar No : 2025/2855

TEMYİZ EDEN (DAVALI) : ... Vergi Dairesi Müdürlüğü/...

KARŞI TARAF (DAVACI) : ... Medikal Ürünler İthalat İhracat Medya Hizmetleri Turizm Sanayi ve Ticaret Limited Şirketi ...

İSTEMİN KONUSU : ... Vergi Mahkemesinin ... tarih ve E:..., K:... sayılı kararının aleyhe olan hüküm fıkrasına davalı idare tarafından yöneltilen istinaf başvurusuna ilişkin ... Bölge İdare Mahkemesi ... Vergi Dava Dairesinin ... tarih ve E:..., K:...sayılı kararının aleyhe olan hüküm fıkrasının temyizen incelenerek bozulması istenilmektedir.

YARGILAMA SÜRECİ : Dava konusu istem: Davacı adına, bir kısım hasılatını kayıt ve beyan dışı bıraktığı yolunda saptamalar içeren vergi inceleme raporuna dayanılarak 2017 ve 2018 yılları için re'sen salınan bir kat vergi ziyaı cezalı kurumlar vergisi, 2017 yılının Nisan-Haziran, Temmuz-Eylül ve Ekim-Aralık ile 2018 yılının tüm dönemleri için re'sen salınan bir kat vergi ziyaı cezalı geçici vergi, 2017 yılının Mayıs ila Aralık, 2018 yılının Ocak ila Ekim, 2019 yılının Mart ila Mayıs ve 2020 yılının Mart ila Haziran dönemleri için re'sen salınan bir kat vergi ziyaı cezalı katma değer vergisi ile 213 sayılı Vergi Usul Kanunu'nun 353. maddesinin 1. bendi uyarınca kesilen özel usulsüzlük cezalarının kaldırılması istemine ilişkindir. İlk Derece Mahkemesi kararının özeti: Davacı adına yapılan tarhiyatta hukuka aykırılık bulunmadığı ancak mahsup dönemi geçen geçici verginin aranamayacağı ve kesilen özel usulsüzlük cezasının hukuka uygun düşmediği gerekçesiyle, bir kat vergi ziyaı cezalı kurumlar ve katma değer vergisi ile geçici vergi üzerinden kesilen bir kat vergi ziyaı cezası yönünden dava reddedilmiş, geçici vergi ile özel usulsüzlük cezası ise kaldırılmıştır. Bölge İdare Mahkemesi kararının özeti: Vergi Mahkemesi kararının, geçici verginin kaldırılmasına ilişkin hüküm fıkrasına yöneltilen istinaf başvurusu, değinilen hüküm fıkrasının kaldırılmasını sağlayacak nitelikte görülmediği gerekçesiyle reddedilmiştir. Davacının yürüttüğü faaliyeti kapsamda satışını gerçekleştirdiği ve bedelini de kargo firmaları vasıtasıyla kapıda ödeme sistemiyle veya doğrudan posta çeki ve POS cihazı vasıtasıyla tahsil ettiği kayıt dışı hasılatı için belge düzenlemediği hususu hakkında tanzim edilen vergi tekniği raporundaki kargo firmalarınca gönderilen tahsilatlı ürün adedini gösteren listeler ile POS satışlarına ilişkin banka hesap döküm listesinin düzenlediği faturaların karşılaştırılmasından hareketle tespit edildiğinin tartışmasız olduğu olayda, hizmet alanın kim olduğu, hangi tarihte, ne tutarda ve hangi işlem karşılığı ödeme yapıldığı açık ve net bir biçimde belli olduğundan, belge düzenlememe fiili sübuta erdiğinden, azami ceza kesme haddi gözetildiğinde 2017 takvim yılı için kesilen 110.000,00 TL, 2018 takvim yılı için ise kesilen 41.938,00 TL tutarındaki özel usulsüzlük cezasında hukuka aykırılık bulunmadığı gerekçesiyle Vergi Mahkemesi kararının özel usulsüzlük cezasının kaldırılmasına ilişkin hüküm fıkrasına yöneltilen istinaf başvurusu kabul edilerek değinilen hüküm fıkrası kaldırıldıktan sonra, 2017 yılı için kesilen özel usulsüzlük cezası ile 2018 yılı için kesilen özel usulsüzlük cezasının, 41.938,00 TL tutarındaki kısmı yönünden dava reddedilmiştir, 2018 yılına ait özel usulsüzlük cezasının diğer kısmı ise kaldırılmıştır.

TEMYİZ EDENİN İDDİALARI : Hukuka aykırı olduğu ileri sürülerek kararın aleyhe olan hüküm fıkrasının bozulması istenilmektedir.

KARŞI TARAFIN SAVUNMASI : Savunma verilmemiştir.

DANIŞTAY TETKİK HÂKİMİ ...'IN DÜŞÜNCESİ : Temyiz isteminin reddi ile usul ve yasaya uygun olan Bölge İdare Mahkemesi kararının onanması gerektiği düşünülmektedir.

TÜRK MİLLETİ ADINA Karar veren Danıştay Üçüncü Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:

HUKUKİ DEĞERLENDİRME: Bölge idare mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür. Temyizen incelenen hüküm fıkrası usul ve hukuka uygun olup, dilekçede ileri sürülen temyiz nedenleri sözü edilen hüküm fıkrasının bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

KARAR SONUCU: Açıklanan nedenlerle; 1. Temyiz isteminin reddine, 2. Vergi Dava Dairesi kararının temyize konu hüküm fıkrasının ONANMASINA, 3. 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 50. maddesi uyarınca, kararın taraflara tebliğini ve bir örneğinin de ilgili Vergi Dava Dairesine gönderilmesini teminen dosyanın kararı veren ilk derece mahkemesine gönderilmesine, 17/06/2025 tarihinde oybirliğiyle kesin olarak karar verildi.