Danıştay 3. Daire 2022/2366 E. 2024/5345 K.

T.C. D A N I Ş T A Y ÜÇÜNCÜ DAİRE Esas No : 2022/2366 Karar No : 2024/5345 TEMYİZ EDEN (DAVALI) : ... Vergi Dairesi Müdürlüğü/... VEKİLİ : Av. ... KARŞI TARAF (DAVACI) : ... Sanayi Ticaret Limited Şirketi İSTEMİN KONUSU: ... Vergi Mahkemesinin ... tarih ve E:..., K:... sayılı kararına yöneltilen istinaf başvurusuna ilişkin ... Bölge İdare Mahkemesi ... Vergi Dava Dairesinin ... tarih ve E:..., K:... sayılı kararının temyizen incelenerek bozulması istenilmektedir. YARGILAMA SÜRECİ : Dava konusu istem: Davacı şirket adına, bir kısım hasılatını kayıt ve beyan dışı bıraktığından bahisle 2015 yılı için re'sen salınan bir kat vergi ziyaı cezalı kurumlar vergisi ile 213 sayılı Vergi Usul Kanunu'nun 353. maddesinin 1. bendi uyarınca kesilen özel usulsüzlük cezasının kaldırılması istemine ilişkindir. İlk Derece Mahkemesi kararının özeti: Perakende akaryakıt ticaretiyle uğraşan davacı şirket adına düzenlenen vergi inceleme raporunda, %100 hisseli ortağı ve aynı zamanda yetkilisi olan ... tarafından uyuşmazlık yılında şirketin banka hesabına 2.910.241,00 TL, davacı şirket tarafından ise sözü edilen şahsın banka hesabına 2.899.457,00 TL para gönderildiği, şirket yetkilisince, söz konusu para transferlerinin şirketin finansman ihtiyacını karşılamak için yapıldığı, demirbaş alımında kullanıldığı ve geri ödendiği beyan edilmiş ise de 2015 yılına ait açılış bilançosuna göre şirketin "Bankalar Hesabı"nda 1.176.611,79 TL parasının bulunduğu, dolayısıyla finansman ihtiyacının olmadığı, adı geçen şahsın banka hesabında ise 28.718,64 TL bulunduğu, bu durumun davacı şirket temsilcisinin kayıt dışı faaliyetlerini kendi hesapları üzerinden yaptığına emare teşkil ettiği ayrıca 2015 yılında beyan ettiği satış tutarı 484.348,19-TL olmasına karşın karşılıklı para transferi tutarının, cirosunun altı katına yakın olduğu, bunun kayıt dışı alım ve satım işlemlerinin varlığını gösterdiğinden hareketle uyuşmazlık yılında beyan edilen karlılık oranının uygulanması suretiyle matrah farkı bulunmuş ise de ortağı ve yetkilisince, para transferlerinin şirketin nakit ihtiyacı için yapıldığı ve şirket adına demirbaş ve mal alımı için kullanıldığı yönündeki beyanlarına ilişkin herhangi bir araştırma ve inceleme gerçekleştirilmediği, 2015 yılında toplam 1.123.106,16 TL tutarında arsa, bina ve demirbaş alımı yapıldığı ve ihtilaf konusu yıla ait kurumlar vergisi beyanlarından davacı şirketin dönem başında banka hesaplarında parası olmakla birlikte ortağına ve bankalara borcu bulunduğu ancak borçlarını ödeyebilecek tutarda parasının bulunmadığı hususları birlikte değerlendirildiğinde, gerçekleştirilen para transferlerinin, kayıt dışı satışlardan kaynaklandığı hususunun somut olarak ortaya konulmadığı sonucuna varıldığından varsayım ve eksik incelemeye dayalı olarak yapılan tarhiyatta ve kesilen özel usulsüzlük cezasında hukuka uyarlık görülmediği gerekçesiyle dava konusu vergi ve cezalar kaldırılmıştır. Bölge İdare Mahkemesi kararının özeti: İstinaf başvurusunun, usul ve hukuka uygun olduğu sonucuna varılan Vergi Mahkemesi kararının kaldırılmasını sağlayacak nitelikte görülmediği gerekçesiyle 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 45. maddesinin 3. fıkrası uyarınca reddine karar verilmiştir. TEMYİZ EDENİN İDDİALARI: Davacı şirketin belgesiz olarak mal alım ve satımında bulunduğu, kayıt ve beyan dışı bırakılan hasılatın davacı ile şirket yetkilisi arasında banka yoluyla gerçekleştirilen karşılıklı para transferleriyle gizlendiği hususlarının somut tespitlerle ortaya konulduğu, tahiyatta ve kesilen özel usulsüzlük cezasında hukuka aykırılık bulunmadığı ileri sürülerek kararın bozulması istenilmektedir. KARŞI TARAFIN SAVUNMASI : Savunma verilmemiştir. DANIŞTAY TETKİK HÂKİMİ ...'IN DÜŞÜNCESİ : Temyiz isteminin reddi gerektiği düşünülmektedir. TÜRK MİLLETİ ADINA Karar veren Danıştay Üçüncü Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü: HUKUKİ DEĞERLENDİRME: Bölge idare mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür. Temyizen incelenen karar usul ve hukuka uygun olup, dilekçede ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir. KARAR SONUCU: Açıklanan nedenlerle; 1. Temyiz isteminin reddine, 2. Temyize konu Vergi Dava Dairesi kararının ONANMASINA, 3. 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 50. maddesi uyarınca, kararın taraflara tebliğini ve bir örneğinin de ilgili Vergi Dava Dairesine gönderilmesini teminen dosyanın kararı veren ilk derece mahkemesine gönderilmesine, 15/10/2024 tarihinde oybirliğiyle kesin olarak karar verildi.