Danıştay 13. Daire 2025/770 E. 2025/1722 K.

T.C. D A N I Ş T A Y ONÜÇÜNCÜ DAİRE Esas No:2025/770 Karar No:2025/1722

TEMYİZ EDEN (DAVACI) : ... Otomotiv Turizm Taşımacılık İnşaat Temizlik Gıda Kırtasiye Sanayi ve Ticaret Ltd. Şti. VEKİLİ : Av. ...

KARŞI TARAF (DAVALI) : ... Kurumu VEKİLİ : Av. ...

İSTEMİN KONUSU : ... İdare Mahkemesinin ... tarih ve E:..., K:... sayılı kararının temyizen incelenerek bozulması istenilmektedir.

YARGILAMA SÜRECİ : Dava konusu istem: Gaziantep Büyükşehir Belediye Başkanlığınca ... tarihinde açık ihale usulüyle gerçekleştirilen ... ihale kayıt numaralı “Ulaşım ve Taşıma Hizmetleri İçin Araç Kiralama Hizmet Alımı İşi” ihalesine yönelik davacı şirket tarafından yapılan itirazen şikayet başvurusunun reddine ilişkin 25/12/2024 tarih ve 2024/UH.I-1734 sayılı Kamu İhale Kurulu (Kurul) kararının iptali istenilmiştir. İlk Derece Mahkemesi kararının özeti: ... İdare Mahkemesince verilen kararda; davacı tarafından itirazen şikayet başvurusunda yer verilen, İdari Şartname’nin 7.6. maddesindeki benzer iş tanımına yönelik düzenlemenin, ihale konusu iş ile aynı olmasının rekabet ilkesine aykırı olduğu yönündeki birinci iddia yönünden; İhaleye ait 07/11/2024 tarihinde yayımlanan ilanda ihale konusu işe ilişkin bilgilere ve İdari Şartname'nin iddiaya konu maddesinde yer alan benzer iş düzenlemesi bilgisine yer verildiği, dolayısıyla anılan iddianın ihale dokümanının ilana yansıyan düzenlemelerine ilişkin olduğu, bu iddia bakımından farkına varıldığı veya farkına varılmış olması gerektiği tarihin ihalenin ilan tarihi olan 07/11/2024 tarihi olduğu, bu durumda, ilan tarihini izleyen 10 gün içerisinde idareye şikayet başvurusunda bulunulması gerekirken, bu süre geçtikten sonra 29/11/2024 tarihinde idareye şikayet başvurusunda bulunulduğu anlaşıldığından dava konusu Kurul kararının bu iddianın süre yönünden reddine ilişkin kısmında hukuka aykırılık bulunmadığı; İdari Şartname’nin 25.3.1. maddesinde “Zorunlu trafik sigortası, motorlu taşıtlar vergisi, 2918 sayılı Karayolları Trafik Kanunu ve ilgili yönetmeliklerine uygun olarak araçlarda bulundurulması zorunlu olan yangın söndürme tüpü, ilk yardım çantası, reflektör, çekme halatı, takoz, stepne vb. teçhizat giderleri” yer alan giderlerin teklif fiyata dahil edilmesinin mevzuata aykırı olduğu, fazla ödeme yapılmasına neden olacağı, bu giderler yaklaşık maliyete dahil edilmiş ise yaklaşık maliyetin fazla hesaplandığı yönündeki ikinci iddia yönünden; İhale kapsamında ulaşım ve taşıma hizmetleri için araç kiralama hizmetinin gerçekleştirileceği, bu kapsamda 195 araç ile 15 ay kiralama yapılacağı, kiralanan araçlarla ilgili belirlenen “…Kiralanacak araçların… zorunlu trafik sigortası, motorlu taşıtlar vergisi…2918 sayılı Karayolları Trafik Kanunu ve ilgili yönetmeliklerine uygun olarak araçlarda bulundurulması zorunlu olan yangın söndürme tüpü, ilk yardım çantası, reflektör, çekme halatı, takoz, stepne vb. teçhizat giderleri… teklif fiyata dahildir." şeklindeki ayrıntıların kiralanacak araçlar ile ilgili olarak hangi giderlerin esas alınması gerektiğine ilişkin olduğu, bu nitelikteki giderlerin isteklilerce teklif fiyata dahil edilecek giderler olarak belirlenmesinin mevzuata aykırı olacağından bahsedilemeyeceği, yaklaşık maliyetin buradan hareketle değerlendirilemeyeceği anlaşıldığından dava konusu Kurul kararında bu iddia yönünden hukuka aykırılık bulunmadığı; İdari Şartname’nin 7.1. maddesinin (ı) bendinde kasko sigortası değerinin %2 oranını aşmayacağının ancak 48. maddesinde ise kasko sigortası değerinin %2 oranını aşabileceğinin düzenlendiği, söz konusu çelişkili düzenlemelerin Hizmet Alımı İhaleleri Uygulama Yönetmeliği’nin 12. maddesine aykırı olduğu, İdari Şartname’nin 48. maddesindeki kasko sigortası değerinin %2’sini aşabileceğine ilişkin düzenlemenin ilgili Bakanlar Kurulu kararına aykırı olduğu yönündeki üçüncü iddia yönünden; İdari Şartname’nin 7.1. maddesinin (ı) bendinde yer alan düzenlemenin, ilgili araçların aylık kiralama bedelinin Türkiye Sigorta, Reasürans ve Emeklilik Şirketleri Birliği tarafından yayımlanan Motorlu Kara Taşıtları Kasko Değer Listesi’nde (Ekim/2024) yer alan kasko sigortası değerinin %2’sini aşmayacağına yönelik bir düzenleme olduğu, İdari Şartname’nin 48. maddesindeki düzenlemenin ise kasko sigortası değerinin %2'sini aşması durumunda hak ediş ödemelerinde %2'yi aşan kısmın ödenmeyeceğine yönelik olduğu, ayrıca söz konusu düzenlemelerde Hizmet Alımı Suretiyle Taşıt Edinilmesine İlişkin Esas ve Usuller’de yer alan Motorlu Kara Taşıtları Kasko Değer Listesi’nde yer alan kasko sigortası değerinin %2'sine yönelik sınırın esas alındığı, düzenlemeler ile mevzuat arasında bir çelişki ve aykırılıktan bahsedilemeyeceği anlaşıldığından dava konusu Kurul kararında anılan iddia yönünden hukuka aykırılık bulunmadığı; İhale konusu işte kullanılacak 195 adet aracın tamamı için en az 2020 model şartının getirildiği, bu araçların temin edilmesi ve kullanımı açısından farklılık arz ettiği, bu araçların herhangi bir ayrıma gidilmeksizin tamamının en az 2020 model istenmesinin belli bir firmanın lehine ve araçlarına göre yapılan bir düzenleme olduğu, araçlar için farklı model yılları belirlenmesi durumunda ihaleye katılım gösterebilecekleri, farklı türde 2020 model 195 aracın kiralama yoluyla temininin mümkün olmadığı, Teknik Şartname’de farklı model yıllarına ilişkin düzenleme yapılması gerektiği, düzenlemenin rekabet ilkesine aykırı olduğu yönündeki dördüncü iddia yönünden; İhale tarihinin 05/12/2024 ve ihale konusu işin süresinin işe başlama tarihinden itibaren 15 ay olduğu, Teknik Şartname’de tüm araçların model yıllarının en düşük 2020 olarak düzenlendiği, söz konusu düzenlemede araçların model yıllarına ilişkin “en düşük” ifadesine yer verilerek asgari bir kriterin belirlendiği, dolayısıyla araçların yalnızca 2020 yılı model yılı olmasının istenilmediği, iş kapsamında kullanılacak araçların kendi malı olması durumu yeterlik kriteri olmadığından ihalede çalıştırılacak araçların yüklenici tarafından kiralanabileceği ya da satın alınabileceği, diğer taraftan, iddia konusu husus kapsamında araçların en düşük 2020 yılı model yılına sahip olmasının hangi firma lehine avantaj ya da dezavantaj sağlayacağını gösteren bir bilginin bulunmadığı, gerek söz konusu ihalenin gerçekleştirildiği tarih ve gerekse işin süresi dikkate alındığında idarece araçların asgari model yıllarına yönelik yapılan düzenlemenin isteklilerin ihaleye katılımını veya rekabeti engelleyici nitelikte olmadığı anlaşıldığından araçlara ilişkin düzenlemelerin ihale konusu işin kapsamı ve niteliği dikkate alınarak yapılması hususunun idarenin takdir yetkisi kapsamında olduğu da göz önüne alındığında dava konusu Kurul kararında bu iddia yönünden hukuka aykırılık bulunmadığı; Teknik Şartname’nin 2. maddesinde, araçların teknik kriterleri çok detaylı ve net belirlendiğinden ihaleye katılımı kısıtladığı, bu özellikte araçları temin etmelerinin ek maliyet getireceği, Teknik Şartname’nin 2.2. maddesinde 28 adet A kategorisi binek tipi aracın “anahtarsız çalıştırma özellikli” olması istendiği, 34 adet B kategorisi binek tipi araçlarda böyle bir şart istenmediği, bu düzenlemeyle bütün araçlarda olmayan ek bir şart getirildiği, düzenlemenin verimliliği ve fonksiyonelliği sağlamaya yönelik olmadığı ve rekabeti engellediği, “anahtarsız çalıştırma özellikli” araçların belli isteklilere ve araçlar ile belli bir firmanın ve kişinin elindeki araçlara göre ve lehine yapılan bir düzenleme olduğu, bu özelliğin işin yapılabilirliği ile ilgisi olmadığı, bu nedenle ihaleye katılamadıkları, bu özelliğin olmadığı araçların aynı işi yapabilecekleri, bu özellikte araçların kiralama yoluyla temin edileceği ileri sürülebilir ise de ihalenin üzerlerinde kalıp kalmayacağı belli olmadığından bu araçları kiralama yoluyla temin etmelerinin isteklilere ek maliyet getireceği yönündeki beşinci iddia yönünden; İhale kapsamında çalıştırılacak araçların teknik özelliklerine ilişkin detayların ihale dokümanında idarenin ihtiyacı kapsamında belirlenebileceği, idarelerin ihaleye konu edilen ihtiyacını tespit etmesi noktasında kamu yararı ve hizmet gereklerine uygun şekilde kullanması şartıyla takdir yetkisinin bulunduğu, anahtarsız çalıştırma özelliğinin 195 adet araç içerisinden yalnızca 28 adet A kategorisindeki binek araçlar için istenildiği, idarelerin ihale konusu iş kapsamında kullanılacak araçlar içerisinde sahip farklı teknolojik donanımlara ilişkin kriterler belirlemesine engel bir durumun bulunmadığı, A kategorisindeki araçların yakıt tipinin dizel ya da benzinli, diğer kategorideki araçların yakıt tipinin ise dizel olacağının düzenlendiği, araçların yakıt giderlerinin idare tarafından karşılanacağı, idarenin takdir yetkisi doğrultusunda araç yakıt tiplerinin ihtiyaca uygun şekilde seçilmesine engel bir durumun bulunmadığı, isteklilerin araçların akaryakıt maliyeti üzerinden öngörmesi gereken bir teklif maliyetinin bulunmadığı, ayrıca, ihale konusu iş kapsamında kullanılacak araçların kendi malı olması durumunun yeterlik kriteri olmadığı, dolayısıyla ihalede çalıştırılacak araçların yüklenici tarafından kiralanabileceği ya da satın alınabileceği, bu bağlamda isteklilerin kendi maliyetlerini göz önünde bulundurarak teklif fiyatı oluşturabileceği, isteklilerce tekliflerin eşit şartlarda oluşturulmasına engel bir durumun bulunmadığı anlaşıldığından dava konusu Kurul kararında bu iddia yönünden hukuka aykırılık bulunmadığı;

Teknik Şartname’nin 2.6, 3.10, 3.12, 3.13, 6.1 ve 6.14. maddelerinde yer alan masrafların yükleniciye ait olduğunun düzenlendiği, İdari Şartname’nin 25.3.1. maddesinde ise bu giderlerin teklif fiyata dahil olduğunun düzenlendiği, yüklenicinin kendisiyle sözleşme yapılan ve sözleşmenin uygulanması aşamasındaki kişi olduğu, bu nedenle düzenlemelerin birbiriyle çelişkili olduğu, düzenlemenin Hizmet Alımı İhaleleri Uygulama Yönetmeliği’nin 12. maddesine aykırı olduğu ve sağlıklı teklif verilmesine engel olduğu yönündeki altıncı iddia yönünden; İdari Şartname’nin 25. maddesinde teklif fiyata dahil olan giderlerin düzenlendiği, bu kapsamda ayrıntılı gider kalemleri ile Teknik Şartname'de belirtilen diğer giderlerin teklif fiyata dahil olduğunun belirtildiği, İdari Şartname’nin 25. maddesinde isteklilerin teklif fiyatına dahil olan giderlerin düzenlendiği, Teknik Şartname’de ise işin teknik ayrıntılarına yer verildiği, işin yüklenici tarafından yürütüleceği dikkate alındığında Teknik Şartname’de yüklenici tarafından karşılanması istenilen hususlara yer verilebileceği, dolayısıyla Teknik Şartname’de belirtilen yüklenici tarafından yapılacak işlerin isteklilerce teklif fiyata dahil edilmesi gereken giderlere ilişkin detayları oluşturduğu ve söz konusu düzenlemeler arasında bir çelişkiden veya mevzuata aykırılıktan bahsedilemeyeceği anlaşıldığından dava konusu Kurul kararında bu iddia yönünden hukuka aykırılık bulunmadığı; İdari Şartname’nin 2. maddesinde işin yapılacağı yerin Gaziantep olduğu, Teknik Şartname’nin 6.4. maddesinde ise idarece ihtiyaç duyulması halinde araçların şehir dışında görevlendirebileceğinin düzenlendiği, bu düzenleme ile şehir dışı ve şehirler arası olan hizmetin yeri konusunda açık bir belirleme yapılmadığı, bu hususun kaç günlük yol yapılacağı ve araçların kaç gün çalıştırılacağı konusunda belirsizliğe neden olacağı, yüklenici tarafından karşılanamayacak aleyhte işlerin istenebileceği ve yükleniciye ek maliyet oluşacağı, ödemenin nasıl karşılanacağı ve yapılıp yapılmayacağı hususlarının belirsiz olduğu, araçlar sadece belediyenin görev alanlarında çalıştırılabileceği için Teknik Şartname’nin 6.4. maddesindeki giderlerin yükleniciye yüklenemeyeceği ve idareye ait olması gerektiği, söz konusu düzenlemelerin çelişkili olduğu, saydamlık, rekabetin sağlanması ve sağlıklı teklif verilmesine engel olduğu yönündeki yedinci iddia yönünden; İdari Şartname’nin “İhale konusu işe/alıma ilişkin bilgiler” başlıklı 2. maddesi kapsamında işin yapılacağı yerin Gaziantep ili olarak düzenlendiği, Teknik Şartname’nin 6.4. maddesinde yer alan düzenlemenin ise idarece ihtiyaç duyulması halinde bu ihale kapsamındaki araçları şehir dışında görevlendirebileceği hususuna yönelik olduğu, dolayısıyla söz konusu düzenlemeler arasında bir çelişki bulunmadığı, diğer taraftan, anılan Teknik Şartname maddesinde, idarece yapılacak araç görevlendirmesinin ihtiyaç halinde olacağının düzenlendiği, ihaleye ait birim fiyat teklif cetvelinde araçların çalışma sürelerinin idarece aylık çalışma süresi üzerinden oluşturulduğu, ilgili maddede araç başına teklif fiyatına dahil edilmesi gereken maliyetlere ilişkin bilgilere yer verildiği, teklif cetvelinde araçların çalışacağı mahallerin tekliflerin oluşturulmasına engel oluşturmayacağı, nitekim araç kiralama şirketlerinin sınırsız km üzerinden teklif verebildiği ve araçların yakıt giderlerinin idare tarafından karşılanacağı hususları birlikte değerlendirildiğinde iddia konusu düzenlemeler çerçevesinde tekliflerin eşit şartlarda ve sağlıklı bir şekilde oluşturulmasına engel bir durumun bulunmadığı anlaşıldığından dava konusu Kurul kararında bu iddia yönünden hukuka aykırılık bulunmadığı; Teknik Şartname’nin 6.6 ve 6.7. maddelerindeki düzenlemelere göre, yükleniciden kaynaklanmayan, idarenin şoförlerinin sebep olduğu yaralanma ve ölüm hallerinde ödenecek maddi ve manevi tazminatlar ile maddi hasarların yüklenici tarafından ödenmesinin istenildiği, Teknik Şartname’nin 5.3. maddesinde yapılan düzenlemede taşıtın sürücüsü ile yolcuların ve üçüncü şahısların yaralanma ve ölümü halinde ödenecek tazminat miktarlarının yükleniciye ait olduğunun belirtildiği, Hizmet İşleri Genel Şartnamesi’ne göre yüklenicinin sorumlu olduğu durumlar belli olmasına rağmen bu hükümlerin kapsamının dışına çıkıldığı, idarenin şoförlerinin kusurundan doğacak zararların, maddi ve manevi tazminatların da yüklenicinin sorumluluğu kapsamına alındığı, bu düzenlemelerin tekliflerin sağlıklı değerlendirilmesine engel olduğu yönündeki sekizinci iddia yönünden; İhale kapsamında çalıştırılan şoförlerin kullandığı araçların kullanımı sırasında meydana gelebilecek tüm zararlardan (üçüncü şahıslara verilen zararlar dahil) yüklenicinin sorumlu olacağı, yasal her türlü maddi, manevi tazminat için idareden bir bedel isteminde bulunulmayacağı hususlarına yönelik düzenleme yapıldığı, ihalede şoförlerin yüklenici tarafından çalıştırılacağı, çalıştırılacak şoförlerin maaşı, SGK primi, vergi, işsizlik sigortası primleri vb. ödemelerinin yükleniciye ait olduğu, araçların idarenin personeli tarafından kullanılmayacağı, Hizmet İşleri Genel Şartnamesi’nin “İş ve işyerlerinin korunması ve sigortalanması” başlıklı 19. maddesine göre, iş yerinde, işin başlamasından kabul belgesinin verilmesine kadar her türlü araç, malzeme, ihzarat, makine ve taşıtlar ile sözleşme konusu hizmet işinin korunmasından yüklenicinin sorumlu olduğu, yüklenicinin kazaların, zarar ve kayıpların meydana gelmesini önlemek amacı ile gereken bütün önlemleri almak ve kontrol teşkilatı tarafından, kaza, zarar ve kayıp ihtimallerini azaltmak için verilecek talimatların hepsine uymak zorunda olduğu, dolayısıyla, söz konusu düzenlemelerin yüklenicinin çalıştıracağı personel ile ilgili olduğu ve bu düzenlemelerin yüklenicinin mevzuat kapsamındaki genel sorumlulukları kapsamında değerlendirilmesi gerektiği anlaşıldığından dava konusu Kurul kararında bu iddia yönünden hukuka aykırılık bulunmadığı; Teknik Şartname’nin 6.9. maddesinde yer alan düzenlemeye göre, idarenin istediği takdirde sözleşme sürecinde çalışacak olan araç ve şoför sayılarında artış veya azalış yapabileceği, bu durumun idarenin keyfi davranmasına sebep olacağı, bu durumun ancak bir zorunluluk olması durumunda ortaya çıkabileceği ve idarece keyfi uygulanamayacağı, araç ve şoför sayılarında 4735 sayılı Kamu İhale Sözleşmeleri Kanunu’nun 24. maddesinde yer alan şartların varlığı halinde iş artışı ve iş eksilişi yapılabileceği ve düzenlemenin anılan Kanun maddesine aykırı olduğu yönündeki dokuzuncu iddia yönünden; Uyuşmazlık konusu işin birim fiyat teklif alınmak suretiyle ihale edildiği ve isteklilerin ihale konusu iş kapsamında kiralanacak araçlara ve şoförlere ilişkin maliyetlerini çalışma süreleri bazında hesaplayarak birim fiyat teklif cetvellerine yansıtacakları dikkate alındığında, yalnızca Teknik Şartname’nin 6.9. maddesinde yer alan düzenlemeden hareketle 4735 sayılı Kanun’un 24. maddesi hükümlerine aykırı hareket edileceği anlamına gelmeyeceği, 4735 sayılı Kanun’un 24. maddesi hükümleri uyarınca belirlenen sınırlar dahilinde sözleşme sürecindeki zorunlu hallerde idarece iş kapsamında çalıştırılacak araç ve şoför sayılarında artış veya azalış gerçekleştirmesinin mümkün olduğu anlaşıldığından dava konusu Kurul kararında bu iddia yönünden hukuka aykırılık bulunmadığı; İdari Şartname’de yer alan fiyat dışı unsurlara ilişkin düzenlemelerin mevzuata aykırı olduğu ve bu düzenlemelerin Teknik Şartname düzenlemeleriyle çelişkili olduğu yönündeki onuncu iddia yönünden; İdari Şartname’de fiyat dışı unsur hesaplanacağına dair bir düzenleme yapılmadığı, dolayısıyla fiyat dışı unsur düzenlemeleri ile Teknik Şartname düzenlemeleri arasında çelişkili olduğuna yönelik olarak bir değerlendirmede bulunulamayacağı anlaşıldığından dava konusu Kurul kararında bu iddia yönünden de hukuka aykırılık bulunmadığı sonucuna varılmıştır. Belirtilen gerekçelerle dava konusu işlem hukuka uygun bulunarak davanın reddine karar verilmiştir.

TEMYİZ EDENİN İDDİALARI : Davacı tarafından, ihale konusu iş ile benzer işin aynı belirlenmesinin rekabet ilkesine aykırı olduğu, İdari Şartname'nin 25.3.1. maddesinde sayılan giderlerin teklife dahil giderler olarak düzenlenmesinin mevzuata aykırı olduğu, ilgili Bakanlar Kurulu kararı uyarınca ihale kapsamındaki araçların kasko değerinin %2'sini aşamayacağı kuralının ihlal edildiği, ihaleye konu 195 aracı tamamının 2020 model istenilmesinin, A kategorisi 28 adet aracın "anahtarsız çalıştırma özellikli" olmasının ve B kategorisi 38 aracın dizel olmasının istenilmesinin ihalede rekabetin oluşmasına engel teşkil edeceği, Teknik Şartnamenin 2.6, 3.10, 3.12, 3.13, 6.1, 6.14. maddeleri ile İdari Şartname'nin 25.3.1. maddesinin çelişkili olduğu, idarenin personellerinin sebep olacağı kazalar nedeniyle ödenilecek tazminattan da yüklenicinin sorumlu tutulmaya çalışıldığı ve bu nedenle ihalenin iptaline karar verilen emsal Kurul kararlarının bulunduğu, Teknik Şartname'nin 6.9. maddesiyle idareye 4735 sayılı Kanun'a aykırı olacak şekilde keyfi ve öngörülemez şekilde iş artışı ya da azalışı yapabilme yetkisi verildiği ileri sürülmektedir.

KARŞI TARAFIN SAVUNMASI : Davalı idare tarafından, temyize konu kararın hukuka uygun olduğu belirtilerek istemin reddi gerektiği savunulmuştur.

DANIŞTAY TETKİK HÂKİMİ ...'UN DÜŞÜNCESİ : Temyiz isteminin reddi ile usul ve yasaya uygun olan İdare Mahkemesi kararının onanması gerektiği düşünülmektedir.

TÜRK MİLLETİ ADINA Karar veren Danıştay Onüçüncü Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra, dosya tekemmül ettiğinden yürütmenin durdurulması istemi hakkında ayrıca bir karar verilmeksizin gereği görüşüldü:

HUKUKİ DEĞERLENDİRME : İdare ve vergi mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı halinde mümkündür. Temyizen incelenen karar usul ve hukuka uygun olup, dilekçede ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

KARAR SONUCU: Açıklanan nedenlerle; 1. Davacının temyiz isteminin reddine, 2. Davanın yukarıda özetlenen gerekçeyle reddi yolundaki ... İdare Mahkemesinin ... tarih ve E:..., K:... sayılı temyize konu kararında, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde sayılan bozma nedenlerinden hiçbirisi bulunmadığından anılan Mahkeme kararının ONANMASINA, 3. Temyiz giderlerinin istemde bulunan üzerinde bırakılmasına, 4. Posta giderleri avansından artan tutarın davacıya iadesine, 5. Kullanılmayan ... TL yürütmeyi durdurma harcının istemi halinde davacıya iadesine, 6. Dosyanın anılan Mahkemeye gönderilmesine, 7. 2577 sayılı Kanun'un 20/A maddesinin ikinci fıkrasının (i) bendi uyarınca kesin olarak (karar düzeltme yolu kapalı olmak üzere), 28/04/2025 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.