Danıştay 10. Daire 2020/4169 E. 2023/5922 K.

T.C. D A N I Ş T A Y ONUNCU DAİRE Esas No : 2020/4169 Karar No : 2023/5922

TEMYİZ EDEN (DAVALI): … Bakanlığı / ANKARA VEKİLLERİ: Huk. Müş. Av. … Huk. Müş. Av. …

KARŞI TARAF (DAVACI): …

İSTEMİN_KONUSU: … Bölge İdare Mahkemesi ... İdari Dava Dairesinin … tarih ve E:…, K:… sayılı kararının temyizen incelenerek bozulması istenilmektedir.

KARŞI_TARAFIN_SAVUNMASI: Savunma verilmemiştir.

DANIŞTAY TETKİK HAKİMİ: … DÜŞÜNCESİ: Temyiz isteminin reddi gerektiği düşünülmektedir.

TÜRK MİLLETİ ADINA Karar veren Danıştay Onuncu Dairesince, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 14. maddesi uyarınca Tetkik Hâkiminin raporu ve sözlü açıklamaları dinlendikten sonra, gereği görüşüldü: Dava; davacı tarafından, hatalı enjeksiyon uygulaması nedeniyle engelli hale geldiği ileri sürülerek toplam 18.000,00 TL maddi, 30.000,00 TL manevi tazminatın yasal faiziyle birlikte ödenmesine karar verilmesi istemiyle açılmıştır. Dava dosyasının incelenmesinden; … İdare Mahkemesinin davanın reddi yolundaki … tarih ve E:…, K:… sayılı kararına karşı davacı tarafından istinaf yoluna başvurulması üzerine, … Bölge İdare Mahkemesi ... İdari Dava Dairesince davacının istinaf başvurusunun kısmen kabulü, kısmen reddi ile İdare Mahkemesi kararının manevi tazminat isteminin reddine ilişkin kaldırılmasına, manevi tazminat isteminin kısmen kabulüne, kısmen reddine ilişkin temyiz yolu açık olarak verilen … tarih ve E:…, K:… sayılı karara karşı davalı vekili tarafından Danıştaya hitaben verilen ve 16/04/2020 tarihinde kayda giren dilekçe ile Bölge İdare Mahkemesince verilen kararın kabule ilişkin kısmının temyizen incelenerek bozulmasının istenildiği anlaşılmaktadır. 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 6545 sayılı Kanun'la eklenen geçici 8. maddesinde, 6545 sayılı Kanun'la idari yargıda kanun yollarına ilişkin getirilen hükümlerin 2576 sayılı Kanun'un anılan Kanun'la değişik 3. maddesine göre kurulan bölge idare mahkemelerinin tüm yurtta göreve başlayacakları 20/07/2016 tarihinden sonra verilen kararlar hakkında uygulanacağı; aynı Kanun'un "İstinaf" başlıklı 45. maddesinin 6. fıkrasında, bölge idare mahkemelerinin 46. maddeye göre temyize açık olmayan kararlarının kesin olduğu ve "Temyiz" başlıklı 46. maddesinde Danıştay dava dairelerinin nihai kararları ile bölge idare mahkemelerinin bu maddede sayılan davalar hakkında verdikleri kararların Danıştayda temyiz edilebileceği, "Temyiz dilekçesi" başlıklı 48. maddesinin 6. fıkrasında, temyizin kesin bir karar hakkında olması halinde kararı veren merciin temyiz isteminin reddine karar vereceği; aynı maddenin 7. fıkrasında ise, temyizin kesin bir karar hakkında olması halinde altıncı fıkrada sözü edilen kararın Danıştayın ilgili dairesince kesin olarak verileceği kurala bağlanmıştır. Bu durumda; davacı tarafından, 18.000,00 TL maddi ve 30.000,00 TL manevi tazminatın ödenmesine karar verilmesi istemiyle açılan davada, davaya konu edilen parasal miktarın temyiz parasal sınırının altında kaldığı ve davanın 2577 sayılı Kanun'un 46. maddesinde sayılan davalar arasında yer almadığı anlaşıldığından, Bölge İdare Mahkemesince verilen karar temyiz yolu açık olmak üzere verilmişse de kesin olup, temyizen incelenmesine hukuki olanak bulunmamaktadır. Açıklanan nedenlerle, davalı idarenin temyiz isteminin reddine, temyiz aşamasında yatırılan posta avansı miktarından artan kısmın istemi halinde davalı idareye iadesine, 25/10/2023 tarihinde oy birliğiyle kesin olarak karar verildi.