Bölge Adliye Mahkemesi 2024/1922 E. 2026/1092 K.

T.C. ANKARA BÖLGE ADLİYE MAHKEMESİ BAM 24. HUKUK DAİRESİ Esas-Karar No: 2024/1922 - 2026/1092 T.C. ANKARA BÖLGE ADLİYE MAHKEMESİ 24. HUKUK DAİRESİ

DOSYA NO : 2024/1922 KARAR NO : 2026/1092

T Ü R K M İ L L E T İ A D I N A K A R A R

İNCELENEN KARARIN MAHKEMESİ : ANKARA 1. ASLİYE TİCARET MAHKEMESİ TARİHİ : 07/02/2024 NUMARASI : 2021/281 Esas 2024/47 Karar

DAVANIN KONUSU : Alacak İSTİNAF TALEBİNDE BULUNAN : Davalı Vekili KARAR TARİHİ : 01/07/2026 KARAR YAZMA TARİHİ : 02/07/2026

Mahkemece verilen karara karşı davalı vekili tarafından istinaf kanun yoluna başvurulmuştur. İstinaf talebinin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosya okunup gereği düşünüldü: TALEP: Davacı vekili dava dilekçesinde, ...Müdürlüğüne bağlı ...Hastanesi, ... ile ... sterilizasyon hizmetinin 01/01/2017 tarihinden 30/06/2020 tarihine kadar davacı şirket tarafından yürütüldüğünü, bu hizmet kapsamında kullanılan sterilizasyon cihazları ve ekipmanlarının mülkiyetinin davacı şirkete ait olduğunu, hizmet alım ihalesinin sona ermesinden sonra açılan ihale sonucu aynı hizmetin 01/07/2020 tarihinden itibaren davalı şirket tarafından yürütülmeye başlandığını, taraflar arasında cihazların devri veya kiralanmasına ilişkin görüşmeler yapılmasına rağmen herhangi bir anlaşmaya varılamadığını, buna rağmen davalı şirketin, davacıya ait cihaz ve ekipmanları kullanarak sterilizasyon hizmetini sürdürdüğünü, cihazların kullanımına ilişkin herhangi bir bedel ödemediğini ve gönderilen ihtarnamelere rağmen ekipmanların iade edilmediğini, davalının 01/07/2020-01/04/2021 tarihleri arasında davacıya ait cihazlardan yararlanmak suretiyle haksız menfaat elde ettiğini, bu nedenle kullanım bedelinden sorumlu olduğunu belirterek, şimdilik fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak kaydıyla 10.000,00 TL alacağın en yüksek ticari faizi ile birlikte davalıdan tahsilini talep etmiş, 19/06/2023 tarihli dilekçesi ile talebini 108.000,00 TL'ye yükseltmiştir. CEVAP: Davalı vekili cevap dilekçesinde, öncelikle yetki, görev itirazlarının olduğunu, zamanaşımı def'inde bulunduklarını, esas bakımından ise, davacının iddialarının gerçeği yansıtmadığını, sterilizasyon hizmetinin ilgili idare ile yapılan ihale sözleşmesi kapsamında yürütüldüğünü, hizmetin sunulduğu sağlık kuruluşlarında bulunan cihaz ve ekipmanların kuruma ait olduğunun bildirildiğini, davalının da bu beyanlara güvenerek hizmet faaliyetini sürdürdüğünü, dava konusu cihazların davacı şirkete ait olduğuna ilişkin açık ve kesin bir bilginin kendilerine verilmediğini, bu nedenle kötü niyetli veya haksız kullanıcı olarak nitelendirilemeyeceklerini, ayrıca cihazların kullanıldığı süre boyunca bakım, onarım ve işletme giderlerinin davalı tarafından karşılandığını, cihazların korunmasına özen gösterildiğini, ihalenin iptal edilmesi üzerine de cihazların bulundukları yerde bırakılarak herhangi bir zarar verilmeden teslim edildiğini, davacının talep ettiği bedelin fahiş olduğunu, davalının davacı aleyhine sebepsiz bir zenginleşme elde etmediğini, davacının bir alacağı bulunduğunun kabulü halinde dahi bunun davalıdan değil, hizmetin yürütüldüğü idareden talep edilmesi gerektiğini belirterek, davanın reddine karar verilmesini istemiştir. MAHKEME KARARI: Mahkemece, davanın kabulü ile; 108.000,00 TL'nin 01/04/2021 tarihinden itibaren işleyecek ticari faiz ile birlikte davalıdan alınarak davacıya ödenmesine karar verilmiş, hükme karşı süresinde davalı vekili tarafından istinaf kanun yoluna başvurulmuştur. İLERİ SÜRÜLEN İSTİNAF SEBEPLERİ: Davalı vekili istinaf talebinde, dava konusu tıbbi cihazların davacıya ait olduğunun davalı tarafça bilinmediğini, cihazların bulunduğu sağlık kuruluşu yetkililerince cihazların kuruma ait olduğunun bildirildiğini, bu beyanlara güvenilerek ve özellikle pandemi sürecinde sağlık hizmetlerinin kesintiye uğramaması amacıyla hizmetin sunumuna devam edildiğini, bu nedenle müvekkiline kusur atfedilemeyeceğini, ayrıca cihazların kullanımından dolayı davalının kira bedelinden sorumlu tutulacağı kabul edilse dahi, kullanım süresince cihazların bakım, onarım ve işletilmesi için davalı tarafından yapılan giderlerin bulunduğunu, bu giderlere ilişkin faturaların dosyaya sunulmasına rağmen Mahkemece değerlendirilmediğini ve bu giderlerin hükmedilen alacaktan mahsup edilmesi gerektiğini, Mahkeme kararının eksik inceleme ve hatalı değerlendirmeye dayandığını ileri sürerek, kararın kaldırılmasını talep etmiştir. GEREKÇE : Dava, davacıya ait sterilizasyon cihaz ve ekipmanlarının davalı tarafından 01/07/2020-01/04/2021 tarihleri arasında kullanıldığı iddiasına dayalı kullanım bedeli (ecrimisil) alacağının tahsili istemine ilişkindir. Yargılama esnasında dosyaya kazandırılan ve Mahkemece hükme esas alınan 06/06/2023 tarihli bilirkişi raporunda; "... Dava konusu ürün ve dosyada yer alan bilgi ve belgelerin incelenmesi sonucunda; dava konusu ürünlerden hizmet sözleşmesine konu olan tıbbi cihazlar belirlenerek kira bedeli hesaplaması yapılırken uyuşmazlık konusu cihazların sıfır ve ikinci el satın alma değerleri, amortisman bedelleri kullanılmış ve uyuşmazlık konusu ürünlerin ekonomik ömürlerine değinilmiş olup, davacı firmanın faturaları ve tarihleri dikkate alınarak haksız kullanıma konu 01.07.2020 - 01.04.2021 tarihleri arasındaki 9 aylık kira bedeli, tıbbi cihazlara ilişkin fiyat belirlenmesinde kullanılacak değerlendirme kriterleri dikkate alındığında, söz konusu cihazın yaşı, kullanım durumu, güncelleme ve yenileme gerektirmemesi ve halihazırda çalışır durumda olması sebebiyle hesaplanacak değerin aylık 12.000 TL, 01.07.2020 - 01.04.2021 tarihleri arasındaki 9 aylık kira bedelinin ise 108.000 TL olarak belirlenmesinin uygun olacağı, dosya kapsamında yer alan cevabi yazılarda eksiklikler olduğu, bu kapsamda davacıya 01.07.2020 tarihinde bazı cihazların teslim edildiği, ancak bu tarihten sonra davacıya ait hangi cihazların söz konusu sağlık merkezlerinde kullanıldığına ilişkin herhangi bir bilginin yer almadığı, davalı tarafından cevap dilekçesinde, ihale sonucunda idareye herhangi bir malzeme teslim etmediği, orada bulunan malzemeleri kullandığı yönündeki beyanı karşısında, davacıya ait hangi cihazların davalı tarafından kullanıldığının kesin olarak tespitinin mümkün olmadığı, mahkeme tarafından dava konusu cihazların 01.07.2020-01.04.2021 tarihleri arasında davalı tarafından kullanıldığının kabulü halinde söz konusu tarihler arasında 9 aylık kira bedelinin 108.000,00 TL olarak belirlendiği, temerrüt tarihinin ise 29.09.2020 olarak" tespit edilmiştir. Raporun, hüküm kurmaya ve kanun yolu denetimine elverişli olduğu anlaşılmıştır. Belirtilen nedenlerle, dosya kapsamı, mevcut delil durumu, ileri sürülen istinaf sebepleri dikkate alındığında, Mahkemece; verilen kararda isabetsizlik bulunmadığı anlaşıldığından davalı vekilinin istinaf talebinin HMK.'nın 353/1/b-1.maddesi gereğince ESASTAN REDDİNE karar vermek gerekmiştir. İnceleme, 6100 sayılı HMK.'nın 355. md. hükmüne göre istinaf dilekçesinde belirtilen sebeplerle sınırlı olarak ve kamu düzenine aykırı hususların olup olmadığı gözetilerek yapılmıştır.

HÜKÜM :Yukarıda açıklanan nedenlerle; 1-Davalı vekilinin istinaf talebinin HMK.'nın 353/1/b-1.maddesi gereğince ESASTAN REDDİNE, 2-Harçlar Kanunu gereğince alınması gereken 7.377,48 TL istinaf karar harcından peşin alınan 1.844,37 TL'nin mahsubu ile bakiye 5.533,11 TL harcın davalıdan tahsili ile Hazine'ye irat kaydına, 3-İstinaf yargılama giderlerinin istinaf yoluna başvuran üzerinde bırakılmasına, Dosya üzerinde yapılan inceleme neticesinde 6100 sayılı HMK'nın 361/1. maddesi gereğince kararın tebliğ tarihinden itibaren iki hafta içinde temyiz yolu açık olmak üzere 01/07/2026 tarihinde oybirliği ile karar verildi.

Başkan

Üye

Üye

Katip