Anayasa Mahkemesi İkinci Bölüm, B. No: 2014/19600, 21.11.2017

TÜRKİYE CUMHURİYETİ

ANAYASA MAHKEMESİ

İKİNCİ BÖLÜM

KARAR

SEÇGİN EROĞLU BAŞVURUSU

(Başvuru Numarası: 2014/19600)

Karar Tarihi: 21/11/2017

İKİNCİ BÖLÜM

KARAR

I. BAŞVURUNUN KONUSU

1. Başvuru, kınama cezası verilen fiile ilişkin delillerin

mahkemelerce eksik ve hatalı değerlendirilmesi nedeniyle adil yargılanma

hakkının ihlal edildiği iddiasına ilişkindir.

II. BAŞVURU SÜRECİ

2. Başvuru 16/12/2014 tarihinde yapılmıştır.

3. Başvuru, başvuru formu ve eklerinin idari yönden yapılan ön

incelemesinden sonra Komisyona sunulmuştur.

4. Komisyonca başvurunun kabul edilebilirlik incelemesinin Bölüm

tarafından yapılmasına karar verilmiştir.

5. Bölüm Başkanı tarafından başvurunun kabul edilebilirlik ve

esas incelemesinin birlikte yapılmasına karar verilmiştir.

6. Başvuru belgelerinin bir örneği bilgi için Adalet Bakanlığına

(Bakanlık) gönderilmiştir. Bakanlık, Anayasa Mahkemesinin önceki kararlarına ve

bu kapsamda sunulan görüşlerine atfen başvuru hakkında görüş sunulmayacağını

bildirmiştir.

III. OLAY VE OLGULAR

7. Başvuru formu ve eklerinde ifade edildiği şekliyle ve Ulusal

Yargı Ağı Bilişim Sistemi (UYAP) aracılığıyla erişilen bilgi ve belgeler

çerçevesinde olaylar özetle şöyledir:

8. Başvurucu 1984 doğumlu olup olaylar tarihinde Tarım ve Kırsal

Kalkınmayı Destekleme Kurumu Manisa İl Koordinatörlüğünde (Kurum) kontrol

uzmanı olarak çalışmaktadır.

9. Kurumda 11/12/2012 tarihinde; Yerinde Kontrol Biriminde

görevli Birim Başkanı ve başvurucunun da aralarında olduğu ilgili diğer bazı

personelin katıldığı Birim toplantısı yapılmıştır. Toplantı esnasında

Koordinatörlük makamını, Kurum merkezini ve mesai arkadaşlarını itham edici

konuşmalar yaptığı, yüksek sesle tartışma çıkardığı ve çalışma ortamının huzur

ve sükûnunu bozduğu isnatlarıyla Birim amiri ve diğer iki personel tarafından

tutulan 12/12/2012 tarihli tutanak ile aynı kişiler tarafından Kurumun ilgili

makamlarına gönderilen şikâyet dilekçeleri ve elektronik postalar üzerine

başvurucu hakkında disiplin soruşturması başlatılmıştır.

10. Disiplin soruşturması sürecinde, davacının kurumun çalışma

ve huzurunu bozduğu yönündeki isnatların doğru olup olmadığının tespiti için

tanık beyanlarına başvurulmuştur. Olayın tanıklarına bazı sorular yöneltilmiş

ve tanıklar genel olarak başvurucuya yönelik isnatların gerçek olduğu konusunda

beyanda bulunmuşlardır.

11. Yapılan soruşturma sonucunda başvurucunun 4/7/1965 tarihli

ve 657 sayılı Devlet Memurları Kanunu'nun 125. maddesi çerçevesinde kınama

cezası ile tecziyesine karar verilmiştir. Başvurucunun bu karara karşı yaptığı

itiraz da reddedilmiştir.

12. Başvurucunun karara karşı açtığı dava Manisa 1. İdare

Mahkemesince; disiplin soruşturması esnasındaki sorulara ve sorulara ilişkin

tanık beyanlarına atıf yapılarak üzerine atılı fiili işlediğinin sübuta erdiği

sonucuna varıldığından reddedilmiştir.

13. Başvurucunun karara karşı yaptığı itiraz başvurusu ilk

derece mahkemesi kararının usul ve yasaya uygun olduğu belirtilerek Manisa

Bölge İdare Mahkemesince (Mahkeme) reddedilmiştir. Karar düzeltme başvurusu ise

karar düzeltme nedenlerinin bulunmadığı gerekçesiyle 5/11/2014 tarihinde

reddedilmiştir. Karar, başvurucuya 17/11/2014 tarihinde tebliğ edilmiştir.

14. Öte yandan başvurucu itiraz ve karar düzeltme aşamalarında;

disiplin soruşturması sürecinde aleyhinde beyanda bulunan bazı tanıkların kendi

lehine olan yeni beyanlarını Mahkemeye sunmuştur. Bu beyanlar aleyhte olan

önceki beyanların bazı yöneticilerin baskısı altında verildiğine ve

başvurucunun isnat edilen fiilleri işlemediğine ilişkindir. Anılan beyanlar

itiraz ve karar düzeltme aşamalarında Mahkemece değerlendirilmemiştir.

15. Başvurucu 16/12/2014 tarihinde bireysel başvuruda

bulunmuştur.

IV. İNCELEME VE GEREKÇE

16. Mahkemenin 21/11/2017 tarihinde yapmış olduğu toplantıda

başvuru incelenip gereği düşünüldü:

A. Başvurucunun İddiaları

ve Bakanlık Görüşü

17. Başvurucu; disiplin soruşturmasının yanlı ve yönlendirici

sorularla yürütüldüğünü, disiplin soruşturmasında bazı eksiklikler bulunduğunu,

asılsız ve dayanağı olmayan tutanaklar ve tanık beyanlarına dayalı olarak

kınama cezası ile cezalandırıldığını ve buna karşı açtığı davanın delillerin

eksik ve hatalı değerlendirilmesi nedeniyle reddedildiğini ifade etmektedir.

Başvurucu ayrıca itiraz ve karar düzeltme aşamalarında disiplin soruşturması

sürecinde aleyhinde beyanda bulunan bazı tanıkların bu beyanlarını bazı

yöneticilerin baskısı altında verdiklerine ve kendisinin isnat edilen fiilleri

işlemediğine ilişkin yazılı beyanlarını sunmasına rağmen bunların Mahkemece

dikkate alınmadığını ileri sürmüştür. Başvurucu bu nedenlerle manevi varlığının

korunması hakkı, ifade özgürlüğü, adil yargılanma hakkı ve çalışma hakkının

ihlal edildiği iddiasındadır.

18. Başvurucu 31/1/2017 tarihli dilekçesiyle kendisine yönelik

disiplin soruşturması sürecinde görev alan il koordinatörü dâhil bazı

görevlilerin ve yargılama sürecinde görev alan bazı hâkimlerin FETÖ/PDY

soruşturmaları kapsamında görevlerine son verildiğini belirtmiş ve başvurusunun

değerlendirilmesinde bu hususun da dikkate alınmasını istemiştir.

B. Değerlendirme

19. Anayasa Mahkemesi, olayların başvurucu tarafından yapılan

hukuki nitelendirmesi ile bağlı olmayıp olay ve olguların hukuki tavsifini

kendisi takdir eder (Tahir Canan,

B. No: 2012/969, 18/9/2013, § 16). Başvurucunun iddialarının özü, isnada konu

fiili işlememesine rağmen işlemiş gibi hüküm kurulmasının adil olmadığına,

başka bir ifadeyle delillerin yargılama makamlarınca eksik ve hatalı

değerlendirilmesi sonucunda adil olmayan bir karar verildiğine ilişkindir. Bu

nedenle anılan iddiaların adil yargılanma hakkı kapsamında incelenmesi

gerektiği değerlendirilmiştir.

20. Anayasa’nın 148. maddesinin dördüncü fıkrasında, kanun

yolunda gözetilmesi gereken hususlara ilişkin şikâyetlerin bireysel başvuruda

incelenemeyeceği belirtilmiştir. Bu kapsamda ilke olarak mahkemeler önünde dava

konusu yapılmış maddi olay ve olguların kanıtlanması, delillerin

değerlendirilmesi, hukuk kurallarının yorumlanması ve uygulanması ile uyuşmazlıkla

ilgili varılan sonucun adil olup olmaması bireysel başvuru konusu olamaz. Ancak

bireysel başvuru kapsamındaki hak ve özgürlüklere müdahale teşkil eden, bariz

takdir hatası veya açık bir keyfîlik içeren yorum,

uygulama ve sonuçlar Anayasa Mahkemesinin denetim yetkisi kapsamındadır (Ahmet Sağlam, B. No: 2013/3351, 18/9/2013,

§ 42).

21. Somut olayda yargılamayı yapan ilk derece mahkemesi,

başvurucunun üzerine atılı fiilin disiplin soruşturması kapsamındaki tanık

ifadeleri ile sübuta erdiği sonucuna varmıştır (bkz. § 12). Tanık ifadelerinin

hükme esas alınabilecek yeterlilikte olup olmadığının takdiri derece

mahkemelerine aittir. Disiplin soruşturması sürecinde beyanları alınan bazı

tanıkların sonradan verdikleri yazılı beyanlarda önceki ifadelerini değiştirmiş

olmaları, Mahkemece ulaşılan kanaatin bariz takdir hatasına dayandığı veya keyfîlik içerdiği sonucuna ulaşılabilmesi bakımından

yeterli bir zemin teşkil etmemektedir.

22. Mahkemenin gerekçesi ve başvurucunun iddiaları

incelendiğinde iddiaların özünün derece mahkemeleri tarafından delillerin

değerlendirilmesinde ve yorumlanmasında isabet olmadığına ve esas itibarıyla

yargılamanın sonucuna ilişkin olduğu görülmektedir.

23. Açıklanan nedenlerle başvurunun diğer kabul edilebilirlik

koşulları yönünden incelenmeksizin açıkça

dayanaktan yoksun olması nedeniyle kabul edilemez olduğuna karar

verilmesi gerekir.

V. HÜKÜM

Açıklanan gerekçelerle;

A. Başvurunun açıkça

dayanaktan yoksun olması nedeniyle KABUL EDİLEMEZ OLDUĞUNA,

B. Yargılama giderlerinin başvurucu üzerinde BIRAKILMASINA

21/11/2017tarihinde OYBİRLİĞİYLE karar verildi.

Başkan

:

Engin

YILDIRIM

Üyeler

:

Serdar

ÖZGÜLDÜR

Osman Alifeyyaz PAKSÜT

Muammer

TOPAL

M. Emin KUZ

Raportör

:

Recep KAPLAN

Başvurucu

:

Seçgin EROĞLU