Anayasa Mahkemesi Birinci Bölüm, B. No: 2014/621, 05.04.2018

TÜRKİYE CUMHURİYETİ

ANAYASA MAHKEMESİ

BİRİNCİ BÖLÜM

KARAR

FEHMİ ARSLAN BAŞVURUSU

(Başvuru Numarası: 2014/621)

Karar Tarihi: 5/4/2018

BİRİNCİ BÖLÜM

KARAR

I. BAŞVURUNUN KONUSU

1. Başvuru, ağırlaştırılmış müebbet hapis cezası ile

cezalandırılan başvurucunun kendisini ziyarete gelen aile fertleriyle toplu

şekilde görüştürülmemesi nedeniyle aile hayatına saygı hakkının ihlal edildiği

iddiasına ilişkindir.

II. BAŞVURU SÜRECİ

2. Başvuru 10/1/2014 tarihinde yapılmıştır.

3. Başvuru, başvuru formu ve eklerinin idari yönden yapılan ön

incelemesinden sonra Komisyona sunulmuştur.

4. Komisyonca başvurunun kabul edilebilirlik incelemesinin Bölüm

tarafından yapılmasına karar verilmiştir.

5. Başvuru belgelerinin bir örneği bilgi için Adalet Bakanlığına

(Bakanlık) gönderilmiştir. Bakanlık, görüşünü bildirmiştir.

6. Başvurucu, Bakanlık görüşüne karşı beyanda bulunmamıştır.

III. OLAY VE OLGULAR

7. Başvuru formu ve eklerinde ifade edildiği şekliyleolaylar

özetle şöyledir:

8. Başvurucu, devletin egemenliği altında bulunan topraklardan

bir kısmını devlet idaresinden ayırmaya çalışma suçundan dolayı (Kapatılan)

İstanbul 6. Devlet Güvenlik Mahkemesinin 29/11/2002 tarihli kararı ile

ağırlaştırılmış müebbet hapis cezası ile cezalandırılmıştır.

9. Başvurucu 3/9/2013 tarihinde İnfaz Hâkimliğine müracaat

ederek ziyaretçileriyle toplu şekilde görüşmeyi talep etmiştir. Başvurucu

dilekçesinde, 13/12/2004 tarihli ve 5275 sayılı Ceza ve Güvenlik Tedbirlerinin

İnfazı Hakkında Kanun'un 25. ve 83. maddelerinde ağırlaştırılmış müebbet

cezasına hükümlü olanların ziyaretlerinde "Tek tek görüşme yapılır."

şeklinde bir ibarenin bulunmadığı dayanak olarak gösterilmiştir.

10. Kocaeli İnfaz Hâkimliği (İnfaz Hâkimliği) 11/10/2013 tarihli

kararıyla başvurucunun talebini reddetmiştir. Ret gerekçesi şu şekildedir:

"Konu hükümlü ve

tutukluların ziyaret edilmeleri hakkındaki yönetmelikte düzenlenmiştir.

Yönetmeliğin 11. maddesine göre, ağırlaştırılmış müebbet hapis cezasına hükümlü

olanlar, 15 günde 1ve günde 1 saati geçmemek suretiyle,ziyaretçiler teker teker içeri alınarak

görüşebilirler. Bu yönetmelik 5275 sayılı yasa uyarınca düzenlenmiş bir

yönetmeliktir.

Bu itibarla cezaevi idaresinin uygulaması uygun görülmüş ve talebin

reddine karar verilmiştir."

11. Kocaeli 2. Ağır Ceza Mahkemesinin 25/11/2013 tarihli

kararıyla İnfaz Hâkimliği kararının gerekçesi yerinde görülerek anılan karara

yapılan itiraz reddedilmiştir. Nihai karar 11/12/2013 tarihinde başvurucuya

tebliğ edilmiştir.

12. Başvurucu, 10/1/2014 tarihinde bireysel başvuru yapmıştır.

13. Başvurucu, 6/3/2018 tarihinde Anayasa Mahkemesine sunduğu

dilekçe ile bireysel başvurusundan feragat ettiğini beyan etmiştir.

IV. İNCELEME VE GEREKÇE

14. Mahkemenin 5/4/2018 tarihinde yapmış olduğu toplantıda

başvuru incelenip gereği düşünüldü:

A. Başvurucunun İddiaları

ve Bakanlık Görüşü

15. Başvurucu; ziyaretçileriyle tek tek görüştürüldüğünü, bu

uygulama nedeniyle on beş günde bir yapılan bir saatlik görüşme süresini

ziyaretçileri arasında bölmek zorunda kaldığını ifade etmektedir. Bu kapsamda

özetle başvurucu uygulamanın kanuni dayanağının bulunmadığını, şikâyete konu

uygulama sebebiyle diğer hükümlülere kıyasla ayrımcılığa maruz kaldığını,

Anayasa'nın 12., 13. ve 124. maddelerinin ihlal edildiğini ileri sürmektedir.

Başvurucu, tazminat isteminin olmadığını belirterek uygulamanın kaldırılmasını

talep etmektedir. Ayrıca başvurucu, başvuru harç ve giderlerini ödeyecek

gelirinin bulunmadığını belirterek adli yardımdan faydalandırılma talebinde bulunmuştur.

16. Bakanlık görüşünde, ihlal iddiasına dayanak olduğu ileri

sürülen Yönetmelik hükümlerine karşı idari yargıda iptal davası açılabileceği,

bu nedenle başvuru yollarının tüketilmediği belirtilmiştir. Bakanlık tarafından

esasa ilişkin olarak sunulan görüşte ise başvurucunun ağırlaştırılmış müebbet

hapis cezasından hükümlü olduğu hatırlatılmıştır. Görüşte, bunun bir sonucu

olarak başvurucunun ziyaretçileri ile teker teker görüştürülmesinin demokratik

toplumda gerekli ve ölçülü bir müdahale olduğu ifade edilmiştir.

B. Değerlendirme

1. Adli Yardım Talebi

Yönünden

17. Anayasa Mahkemesinin Mehmet

Şerif Ay (B. No: 2012/1181, 17/9/2013) kararında belirtilen ilkeler

dikkate alınarak geçimini önemli ölçüde zor duruma düşürmeksizin yargılama

giderlerini ödeme gücünden yoksun olduğu anlaşılan başvurucunun açıkça

dayanaktan yoksun olmayan adli yardım talebinin kabulüne karar verilmesi

gerekir.

2. Kabul Edilebilirlik

Yönünden

18. 30/3/2011 tarihli ve 6216 sayılı Anayasa Mahkemesinin

Kuruluşu ve Yargılama Usulleri Hakkında Kanun’un 50. maddesinin (5) numaralı

fıkrası ile Anayasa Mahkemesi İçtüzüğü'nün (İçtüzük) 80. maddesinin (1)

numaralı fıkrasının (a) bendi gereği başvurudan feragat edilmesi hâlinde düşme

kararı verilmesi gerektiği öngörülmüştür. Ancak İçtüzük'ün

80. maddesinin (2) numaralı fıkrası gereği Anayasa'nın uygulanması ve

yorumlanması veya temel hakların kapsamının ve sınırlarının belirlenmesi ya da

insan haklarına saygının gerekli kıldığı hâllerde, feragat hâllerinde de

başvurunun incelenmesine devam edilebilir (İrfan

Akkaya, B. No: 2012/69, 12/2/2013, §§ 16-17).

19. Somut olayda başvurucunun sunduğu 6/3/2018 tarihli ek beyan

dilekçesi ile bireysel başvurusundan feragat ettiği, başvurunun incelenmesine

devam edilmesini gerektiren bir hususun da bulunmadığı anlaşılmaktadır.

20. Açıklanan nedenlerle başvurunun düşmesine karar verilmesi gerekir.

V. HÜKÜM

Açıklanan gerekçelerle;

A. Başvurucunun adli yardım talebinin KABULÜNE,

B. Başvurunun feragat

nedeniyle DÜŞMESİNE,

C. 12/1/2011 tarihli ve 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri

Kanunu’nun 339. maddesinin (2) numaralı fıkrası uyarınca tahsil edilmesi

mağduriyete neden olacağından başvurucunun yargılama giderlerini ödemekten

TAMAMEN MUAF TUTULMASINA 5/4/2018 tarihinde OYBİRLİĞİYLE karar verildi.

Başkan

:

Burhan ÜSTÜN

Üyeler

:

Serruh KALELİ

Nuri

NECİPOĞLU

Hicabi DURSUN

Hasan Tahsin

GÖKCAN

Raportör Yrd.

:

Hikmet Murat

AKKAYA

Fatih ALKAN

Başvurucu

:

Fehmi ARSLAN