Yargıtay Ceza Daireleri Başkanlar Kurulu 2026/112 E. 2026/146 K.

CEZA DAİRELERİ BAŞKANLAR KURULU KARARI

Görevsizlik Kararı Veren Yargıtay Daireleri : 4 ve 6. Ceza Mahkemesi :Ceza Dairesi Sayısı : 1780-1860

Hakaret, kasten yaralama ve tehdit suçlarından sanık hakkında Kadirli 1. Asliye Ceza Mahkemesince verilen 11.04.2017 tarihli ve 237-275 sayılı mahkûmiyet hükümlerinin, sanık tarafından istinaf edilmesi üzerine dosyayı inceleyen Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 9. Ceza Dairesince 11.10.2017 tarih ve 1780-1860 sayı ile; istinaf isteminin esastan reddine kesin olarak karar verilmiştir. İlk Derece Mahkemesinin 07.11.2019 tarihli ve 237-275 sayılı ek kararı ile de; anılan hükümlerin infazı sırasında sanık tarafından düzenlenen 05.11.2019 havale tarihli dilekçenin hakaret suçuna ilişkin olarak Bölge Adliye Mahkemesince verilen karara yönelik temyiz istemi niteliğinde olduğu değerlendirilerek dosyanın gönderilmesi üzerine; Yargıtay 4. Ceza Dairesinin 28.12.2023 tarihli, 34181-26490 sayılı ve Yargıtay 6. Ceza Dairesinin 20.11.2025 tarihli, 1082-9968 sayılı kararları ile oluşan iş bölümü nedeniyle görev uyuşmazlığının 2797 sayılı Yargıtay Kanunu'nun 17/3. maddesi gereğince kesin olarak karara bağlanması için dava dosyası Ceza Daireleri Başkanlar Kurulu huzuruna gönderilmiş olmakla; iddianame, gerekçeli karar ve Dairelerin görevsizlik gerekçeleri okunarak,

GEREĞİ GÖRÜŞÜLÜP DÜŞÜNÜLDÜ: 2797 sayılı Yargıtay Kanunu'nun, Ceza Dairelerinin görevlerini düzenleyen, 14. maddesinin 3. fıkrasının (a) bendinde; "Daireler arasındaki iş bölümünün belirlenmesinde mahkeme kararındaki nitelendirme, mahkûmiyet dışındaki kararlarda ise iddianamede veya iddianame yerine geçen belgedeki nitelendirme esas alınır." hükmüne yer verilmiştir. İlk Derece Mahkemesine hitaben düzenlenen 05.11.2019 havale tarihli dilekçe ile sanığın 24.10.2019 tarihinde yürürlüğe 7188 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu Ve Bazı Kanunlarda Değişiklik Yapılmasına Dair Kanun'dan faydalanmak istediği ve dosyasının Yargıtay nezdinde incelenmesini talep ettiği anlaşılmaktadır. Anılan Kanun'da yaralama ve tehdit suçlarına ilişkin bir düzenleme öngörülmemiş ise de aynı Kanun'un 29. maddesi ile CMK'nın 286. maddesine eklenen üçüncü fıkra uyarınca, aynı maddenin ikinci fıkrasında belirtilen temyiz edilemeyecek kararlar kapsamında olsa bile kamu görevlisine karşı görevinden dolayı hakaret suçu nedeniyle verilen bölge adliye mahkemeleri ceza dairelerinin kararlarının temyiz edilebileceği hüküm altına alınmıştır. Yine 7188 sayılı Kanun'un 31. maddesi ile CMK'ya eklenen geçici 5. maddenin birinci fıkrasının (f) bendi ile de CMK'nın 286. maddesinin üçüncü fıkrasında yapılan düzenlemenin, bu maddenin yayımlandığı tarihten itibaren on beş gün içinde talep etmek koşuluyla aynı suçlarla ilgili olarak bölge adliye mahkemelerince verilmiş kesin nitelikteki kararlar hakkında da uygulanacağı düzenlenmiştir. Sanığın da anılan süre içinde İlk Derece Mahkemesine başvurduğu göz önüne alındığında bu dilekçesinin Bölge Adliye Mahkemesi Ceza Dairesince hakaret suçundan verilen karara yönelik temyiz talebi niteliğinde olduğu değerlendirilmiştir. Bu nedenle tebliğname tarihi itibarıyla hakaret suçu Yargıtay 4. Ceza Dairesinin görev alanına girdiğinden temyiz incelemesinin, 2797 sayılı Yargıtay Kanunu'nun 14. maddesi ile 02.07.2021 tarihli ve 2021/211 sayılı iş bölümü uyarınca anılan suça ilişkin temyiz davalarına bakmakla yetkili ve görevli olan Yargıtay 4. Ceza Dairesince yapılması gerekmektedir. SONUÇ: Açıklanan nedenlerle; Yargıtay 4. Ceza Dairesinin 28.12.2023 tarihli ve 34181-26490 sayılı görevsizlik kararı kaldırılarak dosyanın anılan Daireye GÖNDERİLMESİNE, 02.07.2026 tarihinde kesin olarak oy birliğiyle karar verildi.