Yargıtay · 9. Hukuk Dairesi

Yargıtay 9. Hukuk Dairesi 2026/5403 E. 2026/4871 K.

Mahkeme
Yargıtay
Daire
9. Hukuk Dairesi
Esas No
2026/5403
Karar No
2026/4871
Karar Tarihi

MAHKEMESİ : ... Bölge Adliye Mahkemesi 34. Hukuk Dairesi SAYISI : 2026/27 E., 2026/346 K. İLK DERECE MAHKEMESİ : ... 2. İş Mahkemesi SAYISI : 2024/217 E., 2025/398 K.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davalı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü: I. DAVA Davacı vekili dava dilekçesinde; müvekkilinin 24.01.2002-28.02.2024 tarihleri arasında davalı bünyesinde farklı alt işveren şirketlerde temizlik görevlisi ve garson sıfatları ile aralıksız çalıştığını, emeklilik nedeniyle iş sözleşmesinin sona erdiğini ancak kıdem tazminatının tam olarak ödenmediğini ileri sürerek bakiye kıdem tazminatının hüküm altına alınmasını talep etmiştir. II. CEVAP Davalı vekili cevap dilekçesinde; davalının ihale makamı olduğunu, davanın husumetten reddi gerektiğini savunarak davanın reddini istemiştir. III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; davacının davalı Şirket yanında alt işverenler bünyesinde 22... ay 5 gün çalıştığı, iş sözleşmesi emeklilik nedeniyle feshedildiğinden kıdem tazminatına hak kazandığı, ödenmeyen kıdem tazminatı alacağının bulunduğu gerekçeleriyle davanın kabulüne karar verilmiştir. IV. İSTİNAF İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili tarafından istinaf başvurusunda bulunulması üzerine Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; davacının 24.01.2002-28.02.2024 tarihleri arasında davalı ile hizmet alım sözleşmesi yapan alt işverenler işçisi olarak çalıştığı, davalının, davacının çalıştığı alt işverenlerle birlikte davacının alacaklarından müştereken ve müteselsilen sorumlu olduğu, ödenmeyen fark kıdem tazminatına hükmedilmesinin isabetli olduğu gerekçeleriyle davalının istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir. V. TEMYİZ A. Temyiz Sebepleri Davalı vekili temyiz dilekçesinde; 1. Davanın husumetten reddi gerektiğini, 2. Davacının alacağından davalının sorumlu olmadığını, 3. Hükme esas alınan bilirkişi raporunun eksik inceleme ve hatalı tespitlerle düzenlendiğini, 4. Davacıya ihbar olunan Şirketler tarafından kıdem tazminatı ödenip ödenmediği hususunun araştırılmadığını ileri sürmüştür. B. Değerlendirme ve Gerekçe Uyuşmazlık, davalının talep edilen fark kıdem tazminatından sorumlu olup olmadığına ve tazminatın hesabına ilişkindir. Bölge adliye mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 371. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür. Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup davalı vekili tarafından temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir. VI. KARAR Açıklanan sebeple; Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun'un 370/1 hükmü uyarınca ONANMASINA, Aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz edene yükletilmesine, Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

21.05.2026 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.

Atıf: Yargıtay 9. Hukuk Dairesi, E. 2026/5403, K. 2026/4871, T. 21.05.2026, www.arakarar.com/karar/yargitay-9-hukuk-dairesi-2026-5403-e-2026-4871-k-3910d30ef4a4