Yargıtay 9. Hukuk Dairesi 2025/8287 E. 2025/9146 K.

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi SAYISI : 2024/598 E., 2025/101 K. DAVA TARİHİ : 27.07.2021

İlk Derece Mahkemesince bozmaya uyularak verilen karar davalı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü: I. DAVA Davacı vekili dava dilekçesinde; müvekkilinin davalı ... bünyesinde alt işveren işçisi olarak çalışmakta iken 696 sayılı Kanun Hükmünde Kararname kapsamında davalı İdarede sürekli işçi kadrosuna atandığını, kadroya geçiş sırasında davacı ile davalı arasında yapılan bireysel iş sözleşmesinde aylık ücretin, asgari ücretin belli bir yüzde fazlası olarak düzenlediğini, ancak davalı tarafça söz konusu yüzdelik kısmın uygulanmayıp ücretlerin eksik ödendiğini ileri sürerek 2019 yılı Eylül ile 2020 yıl Ocak ayları arasındaki 5 aylık ücret ve ücret ekleri farkı alacaklarının davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir. II. CEVAP Davalı vekili cevap dilekçesinde; kadroya geçiş sonrası ... tarafından karara bağlanan toplu iş sözleşmesi dikkate alınarak ücretin belirlendiğini, hukuka aykırı bir uygulamanın söz konusu olmadığını savunarak davanın reddine karar verilmesini istemiştir. III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI 1.İlk Derece Mahkemesinin 19.04.2022 tarihli kararı ile; davacı işçinin kadroya geçişi aşamasında davalı Bakanlık ile davacı arasında imzalanan iş sözleşmesinde açıkça asgari ücretin %84 oranında fazlası ödeneceğinin kararlaştırıldığı, kadroya geçiş aşamasında işverenle imzalanan iş sözleşmesinde asgari ücretin belli bir oranda fazlasının ödeneceği kararlaştırılmışsa sözü edilen kuralın, her asgari ücret artış dönemi için işvereni bağlayacağı, bu durumda davacının ücreti hesaplanırken iş sözleşmesi hükümlerine uygun olarak 2019 yılı için asgari ücretin %84 oranında fazlasının bulunması ve toplu iş sözleşmesi hükümlerine göre %4 oranında zam yapılmak suretiyle ödenmesi gerekirken, davacının ücretinin işveren tarafından eksik belirlenerek eksik ücret ödemesi yapıldığı, bu kapsamda davacının fark ücret alacağına hak kazandığı, çalıştığı süre ve alınan ücretlere ilişkin hizmet döküm belgeleri ve özlük dosyasına göre hazırlanan gerekçeli ve hükme yeterli bilirkişi raporuna göre tespit edilen ücret farkı alacağının hesaplanmasına ilişkin bilirkişi kök ve ek raporunun içtihatlara uygun ve denetime elverişli olduğu belirtilerek davanın kabulüne karar verilmiştir. 2. Kararın davalı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine İlk Derece Mahkemesinin 26.05.2022 tarihli ek kararı ile hükmün kesin nitelikte bulunduğu gerekçesiyle davalı vekilinin istinaf başvurusunun reddine karar verilmiştir. IV. İSTİNAF İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili istinaf başvurusunda bulunulması üzerine İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 29. Hukuk Dairesinin 16.11.2023 tarihli kararıyla; davacı hâlen işyerinde çalışmaya devam ettiğinden ileriye etkili mali sonuçlar doğuracak nitelikte olması nedeniyle kararın kesin olduğundan söz edilemeyeceği belirtilerek ek kararın kaldırılmasına karar verilmiş ve asıl karara yönelik istinaf incelemesi sonucunda; taraflar arasında imzalanan ve dosyada mübrez bulunan iş sözleşmesinde sözleşme süresince işçiye her ay brüt asgari ücretin %84 fazlası üzerinde günlük ödeme yapılacağı şeklinde düzenleme bulunduğunun anlaşıldığı, kadroya geçiş aşamasında davacı işçi tarafından imzalanan iş sözleşmesinde ücretin her ay için ileriye etkili olarak asgari ücretin belli bir oranda fazlası şeklinde kararlaştırılmış olması nedeniyle sözü edilen kuralın her asgari ücret artış dönemi için davalı işvereni açıkça bağladığının kabulü gerektiği, buna göre davacı işçinin fark ücret alacağı alacağı talebinin kabulüne ilişkin İlk Derece Mahkemesi kararının isabetli olduğu, davalının bu yönlere ilişkin istinaf talebinin yerinde olmadığı, karar ve gerekçesinin dosya kapsamına, usul ve kanuna uygun olduğu gerekçeleriyle davalı vekilinin istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir. V. BOZMA VE BOZMADAN SONRAKİ YARGILAMA SÜRECİ Bölge Adliye Mahkemesinin 16.11.2023 tarihli kararının davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine Dairemizin 20.04.2024 tarihli kararıyla; uyuşmazlığa konu talep döneminin 2019 Eylül ile 2020 Ocak ayları arasındaki beş aylık dönem olduğu dikkate alındığında, somut olayda 01.01.2019-31.12.2020 yürürlük süreli toplu iş sözleşmesinin uygulanma imkânının bulunmadığı, dava dilekçesinde "2019 Eylül ile 2020 Ocak ayları arası beş aylık döneme ilişkin maaş ve ekleri üret alacağı farkı" şeklindeki ifade ile toplam bir tutar belirlenerek talepte bulunulduğu, davacı taraf uyuşmazlık konusu her bir alacak kalemini ve talep miktarını açıkça belirtmediği hâlde Mahkemece ücret ile birlikte gece çalışması, çocuk yardımı, sosyal yardım vb. alacakları da kapsayan miktarın "ücret farkı" adı altında hüküm altına alınmasının hatalı olduğu ve davalının harçtan muaf olduğunun gözetilmesi gerektiği gerekçeleriyle kararın bozulmasına karar verilmiştir. İlk Derece Mahkemesinin ilâm başlığında tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; bozma kararında belirtilen esaslar doğrultusunda bilirkişiden ek rapor aldırıldığı, raporun bozmaya uygun ve denetime elverişli olduğundan hükme esas alındığı, davacı vekilince sunulan 05.03.2025 tarihli feragat dilekçesi ve 05.03.2025 tarihli duruşmada alınan beyanların da dikkate alındığı belirtilerek davanın kısmen kabulüne dair karar verilmiştir. VI. TEMYİZ A. Temyiz Sebepleri Davalı vekili temyiz dilekçesinde; 1. Davacı gibi alt işveren işçisi olarak çalışmaktayken kadroya geçen işçilerin ücretlerinin, almakta oldukları günlük çıplak ücretlerine %4 oranında zam yapılmak suretiyle belirleneceğinin düzenlendiğini, 2. Sürekli işçi kadrolarına geçirilen personelin o günkü ücret ve mali hakları baz alınarak herhangi bir hak kaybı olmaksızın ilgili kurumların sürekli işçi kadrolarına geçirildiğini, davacının taleplerinin toplu iş sözleşmesi hükümlerine aykırı olduğunu, bireysel sözleşme hükümlerinin istisnai etkiyi doğuracak nitelikte şartları taşımadığını, 3. Davalı tarafından ödemelerin usulüne uygun yapıldığını ve eksik ödeme bulunmadığını, davacının kadroya geçiş sırasındaki ücreti korunarak, sözleşmede öngörülen zam oranının uygulanması suretiyle tespit olunan ücretinin eksiksiz ödendiğini, 4. Müvekkili Bakanlığın 26.07.2018 tarih ve 1315 sayılı taşra teşkilatına gönderilen yazıları ile kadroya geçen sürekli işçiler ve işverenler veya işveren vekillerince imzalanması gerekli belirsiz süreli iş sözleşmelerinin kapsama dâhil işçiler için yazılı şekilde Bakanlık onayı olmadan imzalanması nedeniyle müvekkilini bağlamayacağını, söz konusu oranın usule ve hukuka aykırı olduğunu belirterek ve resen gözetilmesi gereken diğer nedenlerle kararın bozulması gerektiğini ileri sürmüştür. B. Değerlendirme ve Gerekçe Dosya içeriğine, bozmanın mahiyeti ve kapsamına göre taraflar arasındaki uyuşmazlık; dava konusu fark ücret alacağının hesabına ilişkindir. Temyiz olunan nihai kararların bozulması 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 371. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür. Temyizen incelenen İlk Derece Mahkemesi kararının bozmaya uygun olduğu, kararda ve kararın gerekçesinde hukuk kurallarının somut olaya uygulanmasında bir isabetsizlik bulunmadığı, bozmaya uyulmakla karşı taraf yararına kazanılmış hak durumunu oluşturan yönlerin ise yeniden incelenmesine hukukça imkân bulunmadığı anlaşılmakla; davalı ... vekilince temyiz dilekçelerinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir. VII. KARAR Açıklanan sebeple; Davalı ... vekilinin yerinde görülmeyen tüm temyiz itirazlarının reddi ile usul ve kanuna uygun olan kararın ONANMASINA, Davalı ... harçtan muaf olduğundan harç alınmasına yer olmadığına, Dosyanın İlk Derece Mahkemesine gönderilmesine, 25.11.2025 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.