Yargıtay · 9. Hukuk Dairesi

Yargıtay 9. Hukuk Dairesi 2025/7792 E. 2025/9813 K.

Mahkeme
Yargıtay
Daire
9. Hukuk Dairesi
Esas No
2025/7792
Karar No
2025/9813
Karar Tarihi

MAHKEMESİ : ... Bölge Adliye Mahkemesi 33. Hukuk Dairesi SAYISI : 2024/3010 E., 2025/1426 K. İLK DERECE MAHKEMESİ : ... 36. İş Mahkemesi SAYISI : 2020/266 E., 2024/371 K.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davacı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü: I. DAVA Davacı vekili dava dilekçesinde; müvekkilinin 2011-2017 yılları arasında yurt içi ve yurt dışında bulunan işyerlerinde ölçme işleri teknikeri olarak aylık net 2.500,00 USD ücretle çalıştığını, iş sözleşmesinin haklı neden olmadan feshedildiğini, alacaklarının ödenmediğini ileri sürerek kıdem ve ihbar tazminatları, yıllık ücretli izin, hafta tatili ücreti ile ulusal bayram ve genel tatil ücreti alacaklarının davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir. II. CEVAP Davalı vekili cevap dilekçesinde; husumet itirazlarının olduğunu, alacakların zamanaşımına uğradığını, taleplerin yersiz olduğunu savunarak davanın reddini istemiştir. III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; davanın reddine karar verilmiştir. IV. İSTİNAF İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili tarafından istinaf başvurusunda bulunulması üzerine Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; davacının, davalının ...’da bulunan şantiyesinde 28.11.2012-05.05.2016 tarihleri arasında 2 yıl 11... gün ölçme işleri teknikeri olarak çalıştığı, davacı ile yapılan iş sözleşmesinin 18. maddesinde çalışılan ülke hukukunun uygulanacağının açıkça kararlaştırıldığı, çalışılan ülkenin ... olduğu, ... İş Kanunu'nun 392. maddesine göre davanın 2020 yılında açılmış olması dikkate alındığında zamanaşımı süresinin geçtiği gerekçesiyle davacı vekilinin istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir. V. TEMYİZ A. Temyiz Sebepleri Davacı vekili temyiz dilekçesinde; 1. Yabancı hukuk uygulamasının dayanağı olan 5718 sayılı Milletlerarası Özel Hukuk ve Usul Hukuku Hakkında Kanun'un (5718 sayılı Kanun) 27/1 hükmünün Anayasa Mahkemesinin 05.11.2024 tarihli ve 2023/158 E., 2024/187 K. sayılı kararı ile iptal edildiğini, kamu düzeni ve emredici kurallar açısından Türk hukukunun uygulanması gerektiğini, 2. Mahkemeye başvuru süresinin başlaması için işten çıkarma emrinin veya çalışma kitabının bir kopyasının işçiye verilmesi gerektiğini, ... Federasyonu İş Kanunu'nun 392. maddesi gereği, geçerli sebeplerden dolayı sürelerin dolması nedeniyle sürenin mahkeme tarafından yenilenmesi gerektiğini, 3. Kararın, sürpriz karar verme yasağına ve hukuki güvenlik ilkesine aykırı olduğunu, Rus iş mevzuatına göre mahkemeye başvuru sürelerinin dikkate alınmasının hak arama hürriyetini kısıtlamak olduğunu, ileri sürmüştür. B. Değerlendirme ve Gerekçe Uyuşmazlık, iş sözleşmesine uygulanacak hukuk ve davanın süresinde açılıp açılmadığı noktalarında toplanmaktadır. Bölge adliye mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 371. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür. Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup davacı velilince temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir. VI. KARAR Açıklanan sebeple; Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun'un 370/1 hükmü uyarınca ONANMASINA, Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine, 11.12.2025 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.

Atıf: Yargıtay 9. Hukuk Dairesi, E. 2025/7792, K. 2025/9813, T. 11.12.2025, www.arakarar.com/karar/yargitay-9-hukuk-dairesi-2025-7792-e-2025-9813-k-140a21efe551