Yargıtay · 9. Hukuk Dairesi
Yargıtay 9. Hukuk Dairesi 2025/7214 E. 2025/8881 K.
- Mahkeme
- Yargıtay
- Daire
- 9. Hukuk Dairesi
- Esas No
- 2025/7214
- Karar No
- 2025/8881
- Karar Tarihi
MAHKEMESİ: İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 7. Hukuk Dairesi SAYISI : 2024/382 E., 2025/1479 K. İLK DERECE MAHKEMESİ: İzmir 21. İş Mahkemesi SAYISI : 2021/335 E., 2023/361 K.
Bölge Adliye Mahkemesi kararı taraf vekillerince temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçelerinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü: I. DAVA Davacı vekili dava dilekçesinde; müvekkilinin davalıya ait restoranda 04.07.2017-13.10.2021 tarihleri arasında en son 9.200,00 TL net aylık ücret karşılığında mesul müdür olarak çalıştığını, iş sözleşmesinin haksız ve bildirimsiz olarak feshedildiğini, işçilik alacaklarının ödenmediğini ileri sürerek kıdem ve ihbar tazminatı, yıllık ücretli izin, fazla çalışma, ulusal bayram ve genel tatil ücreti alacaklarının davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir. II. CEVAP Davalı vekili cevap dilekçesinde; davacının işyerinde aylık 4.500,00 TL ücretle kasa görevlisi olarak çalıştığını, davanın haksız olduğunu, alacakların zamanaşımına uğradığını, davacının işyerinde bir başka işçi ile tartışıp kavga ettiğini ve kamera görüntülerinden olayı uzatıp el kol hareketleri yaparak kavgaya sebebiyet verenin davacı olduğunun anlaşıldığını, iş sözleşmesinin haklı nedenle feshedildiğini savunarak davanın reddini istemiştir. III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; davacının işyerinde 04.07.2017-12.10.2021 tarihleri arasında çalıştığı, dosyada mevcut bilgi ve beyanlar ile işyeri kamera görüntülerinin incelenmesi neticesinde iş sözleşmesinin feshinin geçerli nedene dayandığının anlaşıldığı, davacının kıdem ve ihbar tazminatına hak kazandığı, fazla çalışma, ulusal bayram ve genel tatil ücreti alacaklarının tanık beyanları ile ispatlandığı gerekçesiyle davanın kabulüne karar verilmiştir.
IV. İSTİNAF İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde taraf vekillerince istinaf başvurusunda bulunulması üzerine, istinaf başvurularının reddine karar verilmiştir. V. TEMYİZ A. Temyiz Sebepleri 1. Davacı vekili temyiz dilekçesinde; a. İş sözleşmesinin feshinin geçerli nedenle sona erdirildiği tespitini kabul etmediklerini, b. Davacının hiçbir alacağının ödenmediğini ileri sürmüştür.
2. Davalı vekili temyiz dilekçesinde; a. İstinaf yoluna başvuru sırasında göz hatası nedeniyle harcın eksik yatırıldığını, b. İstinaf başvurusunun reddine karar verilmesinin hukuken kabul edilemez nitelikte olduğunu ileri sürmüştür. B. Değerlendirme ve Gerekçe Uyuşmazlık; iş sözleşmesinin feshine ve davalı tarafın istinaf başvurusunun yapılmamış sayılmasına ilişkindir. Bölge adliye mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 371. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür. Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup taraf vekillerince temyiz dilekçelerinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir. VI. KARAR Açıklanan sebeple; Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun'un 370/1 hükmü uyarınca ONANMASINA, Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine, 19.11.2025 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.