Yargıtay 9. Hukuk Dairesi 2025/7102 E. 2025/8335 K.

MAHKEMESİ : İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 7. Hukuk Dairesi SAYISI : 2023/263 E., 2025/1283 K. İLK DERECE MAHKEMESİ : Kuşadası İş Mahkemesi SAYISI : 2020/739 E., 2022/215 K.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davalı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü: I. DAVA Davacı vekili dava dilekçesinde; müvekkilinin 2014 Nisan ayından itibaren ve hâlen davalı işverene bağlı olarak ... Merkezi kanalizasyon bölümünde çalıştığını, müvekkilinin çalıştığı süre zarfında özellikle yaz aylarında günde 24 saat çalıştığını, dönem dönem 08.00-20.00 saatleri arasında haftalık fazla çalışma 45 saati aşacak şekilde çalıştırıldığını, hafta sonu, millî ve dinî bayramlara denk gelen günlerde de çalıştığını, bordrolarda gece çalışmalarının kayıt dışı bırakıldığını, davalı tarafından eksik ödeme yapıldığını, fazla çalışma ücretinin ve gıda yardım ücretinin de hiç ödenmediğini ileri sürerek fazla çalışma, hafta içi ve hafta sonu fazla çalışma, ulusal bayram ve genel tatil, gece mesaisi ücreti ve gıda yardımı alacaklarının davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir. II. CEVAP Davalı vekili cevap dilekçesinde; hâlen çalışmakta olan işçiye yürürlüğe giren toplu iş sözleşmesinde belirtilen şartların uygulandığını, sözleşmede düzenlenmeyen hususlara ilişkin 4857 sayılı İş Kanunu'nun ilgili hükümlerine başvurulduğunu, mevcut sözleşme hükümleri çerçevesinde tüm ücret ödemelerinin müvekkili tarafından eksiksiz yapıldığını savunarak davanın reddini istemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; dosyaya sunulan nöbet çizelgeleri, ücret bordroları ve taraf tanık beyanlarına göre hesaplama yapılan bilirkişi raporuna itibar edilerek davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir. IV. İSTİNAF İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde taraf vekillerince istinaf başvurusunda bulunulması üzerine Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; davacının davalı işyerinde 31.03.2014-14.02.2021 tarihleri arasında kanalizasyon bölümünde çalıştığı, işyerinde 15.07.2017-14.07.20 20... .07.2020-14.07.2023 yürürlük süreli toplu iş sözleşmelerinden yararlandığı, alacakların zamanaşımına uğramadığı, imzasız bordrolarda görünen ödemelerin mahsup edildiği, alacakların toplu iş sözleşmesi hükümleri, tanık beyanları ve çizelgelere göre tespit edildiği, %30 indirim yapılmasında ve reddedilen alacak miktarı dikkate alınarak davalı lehine ret vekâlet ücreti verilmesinde hatalı yön bulunmadığı, İlk Derece Mahkemesince verilen kararın usul ve esas yönünden hukuka uygun bulunduğu gerekçesiyle tarafların istinaf başvurularının esastan reddine karar verilmiştir. V. TEMYİZ A. Temyiz Sebepleri Davalı vekili temyiz dilekçesinde: 1. Davacının toplu iş sözleşmesi ve 4857 sayılı İş Kanunu hükümlerine göre işyerinde kurallara uygun olarak çalıştığını ve tüm ücret alacaklarının eksiksiz ödendiğini, davanın reddi gerektiğini, 2. İndirim oranının %30’dan daha fazla olması gerektiğini ileri sürmüştür. B. Değerlendirme ve Gerekçe Uyuşmazlık, davacının dava konusu işçilik alacaklarının eksiksiz ödenip ödenmediği ile indirim oranı hususlarına ilişkindir. Bölge adliye mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 371. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür. Dosya kapsamından hükme esas alınan bilirkişi raporunda; dosyada mübrez personel nöbet çizelgelerine göre davacının 15.05.2020 tarihinden sonraki çalışma dönemi bakımından fazla çalışma ücreti, hafta sonu tatili ile gece çalışma ücretleri yönünden mükerrer hesaplamalar yapıldığı anlaşılmaktadır. Ayrıca söz konusu bilirkişi raporunda, 16.00-00.00 aralığındaki 4 saatlik çalışma dönemi gece çalışması olarak kabul edilmek suretiyle gece mesaisi ücreti hesaplanması da isabetsizdir. Ancak davalının temyiz dilekçesinde hesaplama yöntemi veya hesaplama hususunu temyiz sebebi olarak ileri sürülmemesi karşısında belirtilen hususlar bozma nedeni yapılmamıştır. Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen ve özellikle yukarıdaki paragrafta açıklanan gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup davalı vekilince temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir. VI. KARAR Açıklanan sebeple; Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun'un 370/1 hükmü uyarınca ONANMASINA, Aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz edene yükletilmesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine, 03.11.2025 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.