Yargıtay · 9. Hukuk Dairesi

Yargıtay 9. Hukuk Dairesi 2025/7037 E. 2025/8704 K.

Mahkeme
Yargıtay
Daire
9. Hukuk Dairesi
Esas No
2025/7037
Karar No
2025/8704
Karar Tarihi

MAHKEMESİ : ... Bölge Adliye Mahkemesi 8. Hukuk Dairesi SAYISI : 2025/1308 E., 2025/1677 K. İLK DERECE MAHKEMESİ : ... 60. İş Mahkemesi SAYISI : 2024/80 E., 2025/114 K.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davalı vekili tarafından temyiz edilmekle; yapılan ön inceleme sonucunda gereği düşünüldü: Miktar veya değeri temyiz kesinlik sınırını geçmeyen davalara ilişkin nihai kararlar, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 362. maddesi uyarınca temyiz edilemez. Temyize konu edilen miktarın kesinlik sınırının altında kalması hâlinde anılan Kanun’un 366. maddesi atfıyla aynı Kanun’un 352/1-(b) hükmü uyarınca temyiz dilekçesinin reddine karar vermek gerekir. Somut uyuşmazlıkta, davacının talebinin 05.04.2023 tarihine kadar Sağlık Kuralları Bakımından Günde Azami Yedi Buçuk Saat Veya Daha Az Çalışılması Gereken İşler Hakkında Yönetmelik gereği günlük 7,5 saat çalışılması gerekirken 8,5 saat çalıştırılması nedeniyle kısa çalışma primi ve fazla çalışma ücreti alacakları olduğu, davalı tarafından davacının çalıştığı fabrikanın 05.04.2023 tarihinde ilgili Yönetmelik kapsamına alındığının belirtildiği, fark kısa çalışma primi ve fazla çalışma ücreti alacaklarının 05.04.2023 tarihi öncesi belirli bir dönem için hesaplanıp hüküm altına alındığı, bu nedenle hükmün davalı bakımından kesinlik sınırını aşacak mahiyette ileriye yönelik bir etkisinin bulunmadığı anlaşılmıştır. Dosya içeriğine göre ve yukarıda yapılan açıklama doğrultusunda; Bölge Adliye Mahkemesinin karar tarihi dikkate alındığında, 04.06.2025 tarihli Resmî Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 7550 sayılı Ceza ve Güvenlik Tedbirlerinin İnfazı Hakkında Kanun ile Bazı Kanunlarda Değişiklik Yapılmasına Dair Kanun'un 20. maddesi ile değiştirilen 6100 sayılı Kanun'un ek madde 1/2 hükmü uyarınca dava tarihi itibarıyla kesinlik sınırı olan 378.290,00 TL’nin altında kalmaktadır. KARAR Açıklanan sebeple; Davalı vekilinin temyiz dilekçesinin miktardan REDDİNE, Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin kararı veren Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine 17.11.2025 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.

Atıf: Yargıtay 9. Hukuk Dairesi, E. 2025/7037, K. 2025/8704, T. 17.11.2025, www.arakarar.com/karar/yargitay-9-hukuk-dairesi-2025-7037-e-2025-8704-k-b623a4b7db2f