Yargıtay 9. Hukuk Dairesi 2025/6562 E. 2025/7791 K.

MAHKEMESİ : Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 34. Hukuk Dairesi SAYISI : 2024/695 E., 2025/1644 K. İLK DERECE MAHKEMESİ: Ankara 67. İş Mahkemesi SAYISI : 2023/184 E., 2024/56 K.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davalı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü: I. DAVA Davacı vekili dava dilekçesinde; müvekkilinin 01.01.2010-09.01.2023 tarihleri arasında kesintisiz olarak davalı Bakanlığa bağlı rehabilitasyon merkezinde aşçı olarak çalıştığını, iş sözleşmesinin feshinin haksız ve geçersiz olduğunu iddia ederek kıdem ve ihbar tazminatları ile yıllık ücretli izin alacağının davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir. II. CEVAP Davalı vekili cevap dilekçesinde; işçi alacakları bakımından zamanaşımı def'inde bulunduklarını, davalı İdarenin ihale makamı olduğunu, davacının dava dışı yüklenici şirketlerin işçisi olarak çalıştığını savunarak davanın reddini istemiştir. III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; davacının davalı Bakanlığa bağlı rehabilitasyon merkezinde alt işveren işçisi olarak çalıştığı, iş sözleşmesinin kıdem ve ihbar tazminatı hakkını ortadan kaldıracak sebeplerle sona erdiğinin davalı işverence ispat edilemediği, davacının hizmet süresine göre 230 gün yıllık izne hak kazandığı, davacının yıllık izin kullandığına dair belge sunulmadığı, davacının isticvabında ise toplam 71 gün izin kullandığını beyan ettiği ve bu itibarla 159 gün karşılığı yıllık ücretli izin alacağının bulunduğunun tespit edildiği gerekçeleriyle davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir. IV. İSTİNAF İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili tarafından istinaf başvurusunda bulunulması üzerine Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; İlk Derece Mahkemesinin kararında bir isabetsizlik bulunmadığı belirtilerek başvurunun esastan reddine karar verilmiştir. V. TEMYİZ A. Temyiz Sebepleri Davalı vekili temyiz dilekçesinde; 1. Bazı alacak kalemleri yönünden temerrüt tarihinden itibaren faiz işletilmesinin hatalı olduğunu, dava ve ıslah tarihlerinden faiz yürütülmesi gerektiğini, 2. Taleplerin 2018 yılı itibarıyla 5 yıllık zamanaşımına uğradığını, 3. İşçilik alacaklarından alt işveren Şirketlerin sorumlu olduğunu, 4. Yıllık izinlerin hiç kullanılmadığının kabulüne göre hesaplama yapılmasının son derece hatalı olduğunu, davacının yıllık izin ücret alacağına ilişkin talebini açıklarken kullandığı veya kullanmadığı izin gün sayısına ilişkin açıklayıcı ve tespite elverişli beyanda bulunmadığını, davacının somutlaştırma yükümlülüğüne aykırı hareket ettiğini ileri sürmüştür. B. Değerlendirme ve Gerekçe Uyuşmazlık, husumet, zamanaşımı, faiz ve yıllık ücretli izin hesabına ilişkindir. Bölge adliye mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 371. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür. Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup davalı vekili tarafından temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir. VI. KARAR Açıklanan sebeple; Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun'un 370/1 hükmü uyarınca ONANMASINA, Davalı ... harçtan muaf olduğundan harç alınmasına yer olmadığına, Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine, 14.10.2025 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.