Yargıtay 9. Hukuk Dairesi 2025/6362 E. 2025/6934 K.

MAHKEMESİ : Kayseri Bölge Adliye Mahkemesi 7. Hukuk Dairesi SAYISI : 2022/3859 E., 2025/192 K. DAVA TARİHİ : 11.01.2019 İLK DERECE MAHKEMESİ : Kayseri 5. İş Mahkemesi SAYISI : 2019/103 E., 2022/195 K. Bölge Adliye Mahkemesi kararı davacı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü: I. DAVA Davacı vekili dava dilekçesinde; müvekkilinin 15.07.1997-15.05.2015 tarihleri arasında kadrolu işçi olarak çalıştığını, 2000 yılından itibaren ... Sendikası üyesi olduğunu, toplu iş sözleşmesi dikkate alınmaksızın alacaklarının eksik ödendiğini iddia ederek kıdem tazminatı, yıllık ücretli izin alacağı, gece çalışması zammı, fazla çalışma, hafta tatili ve ulusal bayram ve genel tatil ücreti alacaklarının davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir. II. CEVAP Davalı vekili cevap dilekçesinde; zamanaşımı def'inde bulunduklarını, davacının 2015 yılında emekli olduğunu, alacaklarının eksiz olarak kendisine ödendiğini savunarak davanın reddini istemiştir. III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; davacının 15.07.1997-15.05.2015 tarihleri arasında davalı Belediyede çalıştığı, emeklilik nedeniyle iş sözleşmesinin son bulduğu, davalı tarafça kıdem tazminatının ödendiği ve bakiye alacağı olmadığı, çalışma dönemine göre yıllık ücretli izinlerinin tespit edildiği, kullanılan izinler ile fesih sırasında ödenen izin ücretinin mahsubu ile bakiye yıllık ücretli izin alacağının hüküm altına alındığı, zamanaşımı def'i dikkate alındığında fazla çalışma, hafta tatili ve ulusal bayram ve genel tatil alacakları bakımından 02.01.2014-15.05.2015 dönemi için hesaplama yapılabildiği, davacıya fesih ile birlikte 428 saat çalışma karşılığının ödendiği ve bakiye alacağının bulunmadığı, gece çalışma alacağının ise hüküm altına alındığı gerekçesiyle davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir. IV. İSTİNAF İlk Derece Mahkemesinin kararına karşı süresi içinde taraf vekillerince istinaf başvurusunda bulunulması üzerine, Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; davanın kısmen kabul kısmen reddine karar verildiği, davalı vekili tarafından istinaf talebinde bulunulduğu, istinaf istemine konu kabul edilen miktarın davalı açısından 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 341/2 hükmünde belirlenen 8.000,00 TL kesinlik sınırının altında kaldığı, bu nedenle davalı vekilinin istinaf dilekçesinin reddine karar verildiğini; davacı vekilinin istinafı yönünden ise, dosya içerisinde mevcut bordrolardan davacının son günlük yevmiyesinin 76,29 TL aylık ücretinin (76,29x30) 2.288,70 TL olduğunun tespit edildiği, davalı tarafın sunduğu kıdem tazminatı bordrosunda davacının kıdem tazminatının fesih tarihindeki kıdem tazminatı tavanı olan 3.541,37 TL yapılmış olduğu, davacı tarafın toplu iş sözleşmelerindeki ücret artışının uygulanmadığına ilişkin iddiası yönünden; dosya kapsamında 2010 yılı Aralık ayından fesih tarihine kadar olan bordrolar bulunduğu, değerlendirmenin aynı döneme ilişkin toplu iş sözleşmeleri kapsamında yapılabildiği, ücret artışlarının 2010 yılından itibaren doğru uygulandığına ilişkin İlk Derece Mahkemesi kabulünün yerinde olduğu gerekçesiyle davacı vekilinin istinaf başvurusunun esastan reddine, davalı vekilinin istinaf başvurusunun ise miktardan reddine karar verilmiştir. V. TEMYİZ A. Temyiz Sebepleri Davacı vekili temyiz dilekçesinde; kararın kesin olmadığını, bu nedenle istinaf başvurusunun Bölge Adliye Mahkemesince incelenmemesinin hatalı olduğunu ileri sürmüştür. B. Değerlendirme ve Gerekçe Uyuşmazlık; davacı tarafın istinaf başvurusunun esastan incelenip incelenmediğine ilişkindir. Bölge adliye mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür. Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup davacı vekili tarafından temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir. VI. KARAR Açıklanan sebeple; Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun'un 370/1 hükmü uyarınca ONANMASINA, Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine, 24.09.2025 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.