Yargıtay · 9. Hukuk Dairesi
Yargıtay 9. Hukuk Dairesi 2025/6351 E. 2025/6896 K.
- Mahkeme
- Yargıtay
- Daire
- 9. Hukuk Dairesi
- Esas No
- 2025/6351
- Karar No
- 2025/6896
- Karar Tarihi
MAHKEMESİ :İş Mahkemesi SAYISI : 2024/199 E., 2025/160 K. İlk Derece Mahkemesince bozmaya uyularak verilen karar taraf vekilleri tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda gereği düşünüldü: Miktar veya değeri kesinlik sınırını geçmeyen davalara ilişkin nihai kararlar, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 362. maddesi uyarınca temyiz edilemez. Temyize konu edilen miktarın kesinlik sınırının altında kalması hâlinde anılan Kanun’un 366. maddesi atfıyla aynı Kanun’un 352/1-(b) hükmü uyarınca temyiz dilekçesinin reddine karar vermek gerekir. Dosya içeriğine göre Dairenin bozma kararından sonra İlk Derece Mahkemesince bozmaya uyularak verilen kararda hüküm altına alınan ve temyize konu edilen miktarın, 14.11.2024 tarihli Resmî Gazete’de yayımlanarak yürürlüğe giren 7531 sayılı Bazı Kanunlarda Değişiklik Yapılmasına Dair Kanun’un 22. maddesi ile 6100 sayılı Kanun'un ek madde 1 hükmüne eklenen 3. fıkra uyarınca, İlk Derece Mahkemesinin bozulan karar tarihi itibarıyla kesinlik sınırı olan 5.880,00 TL’nin altında kaldığı anlaşılmakla; davalı vekilinin 16.07.2025 tarihli temyiz dilekçesinin miktardan reddine karar vermek gerekir. Ancak, davacı vekilinin temyiz dilekçesinin 22.07.2025 tarihinde davalı vekiline tebliğ edilmesi üzerine davalı vekilince 29.07.2025 tarihli temyize cevap dilekçesinde, daha önce sunulan temyiz itirazları doğrultusunda kararın bozulması talebinin de yer aldığı görülmekle davalı vekilinin katılma yoluyla temyiz talebinde bulunup bulunmadığı konusunda tereddüt oluşmuştur. Bu nedenle; davalı vekiline katılma yoluyla temyiz talebinin olup olmadığı açıklattırılarak, kararın katılma yoluyla temyiz edildiğinin bildirilmesi hâlinde; 1. Kararı veren Mahkeme tarafından 6100 sayılı Kanun'un 366. maddesi atfıyla aynı Kanun’un 344. maddesi uyarınca; a) Temyiz harçlarının bir haftalık kesin süre içerisinde tamamlanması, aksi hâlde temyiz başvurusundan vazgeçmiş sayılacağı hususunun başvurana yazılı olarak bildirilmesi, b) Verilen kesin süre içinde temyiz harçları tamamlanmadığı takdirde temyiz başvurusunun yapılmamış sayılmasına karar verilerek başvurana tebliğ edilmesi, 2. Verilen kesin süre içinde; a) Temyiz harçlarının tamamlanması hâlinde, b)Temyiz harçlarının tamamlanmaması sebebiyle temyiz başvurusunun yapılmamış sayılmasına dair verilen kararın tebliğ tarihinden itibaren iki hafta içinde temyiz edilmesi durumunda ise temyiz harç ve giderleri de yatırıldıktan sonra, Davalı vekilince katılma yoluyla temyiz başvurusunda bulunulmadığının belirtilmesi hâlinde ise davacı vekilinin temyizi yönünden inceleme yapılmak üzere; dosyanın Daireye gönderilmesi gerekir. KARAR Açıklanan sebeplerle; A. Davalı vekilinin 16.07.2025 tarihli asıl temyiz talebi yönünden; Davalı vekilinin temyiz dilekçesinin miktardan REDDİNE, Peşin alınan temyiz harcının istek hâlinde ilgiliye iadesine, B. Davalının 29.07.2025 tarihli temyize cevap dilekçesi yönünden; Belirtilen işlemlerin yerine getirilmesi için dosyanın hükmü veren İlk Derece Mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 24.09.2025 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.