Yargıtay · 9. Hukuk Dairesi
Yargıtay 9. Hukuk Dairesi 2025/5887 E. 2025/7045 K.
- Mahkeme
- Yargıtay
- Daire
- 9. Hukuk Dairesi
- Esas No
- 2025/5887
- Karar No
- 2025/7045
- Karar Tarihi
MAHKEMESİ : Diyarbakır Bölge Adliye Mahkemesi 7. Hukuk Dairesi SAYISI : 2025/1536 E., 2025/1002 K. İLK DERECE MAHKEMESİ : Batman 3. İş Mahkemesi SAYISI : 2024/529 E., 2025/206 K. Bölge Adliye Mahkemesi kararı davacı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü: I. DAVA Davacı vekili dava dilekçesinde; müvekkilinin davalı Kurum nezdinde hizmet alım sözleşmesi kapsamında çalışırken yapılan yasal düzenleme ile işçi kadrosuna alındığını, davacı ile davalı arasında imzalanan 01.04.2018 tarihli sözleşmenin 8/(d) maddesinde, "İşçinin ücreti personel çalıştırılmasına dayalı hizmet alımı sözleşmeleri kapsamında çalışırken aldığı ücret kadardır. Bu ücrete yemek ve yol ücreti dahildir." hükmünün yer aldığını, Hizmet Alımında Uygulanacak İdari Şartname'nin "İhale Konusu İşe İlişkin Bilgiler" başlıklı 2. maddesinde, "36 aylık (06.08.2015 ile 05.08.2018 tarihleri arası) Güvenlik Hizmeti için 86 Özel Güvenlik Personeli için (Brüt Asgari Ücretin % 10 Fazlası), 8 Özel Güvenlik Vardiya Amiri için (Brüt Asgari Ücretin % 20 Fazlası) ve 2 Özel Güvenlik Amiri için (Brüt Asgari Ücretin % 30 Fazlası)" şeklinde ödemenin yapılacağının belirtildiğini, buna rağmen davalı tarafça sözleşmeye aykırı davranıldığını ve davacının muvafakati bulunmamasına rağmen ücretlerin eksik ödendiğini iddia ederek ücret, ikramiye ve ilave tediye farkı alacaklarının davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir. II. CEVAP Davalı vekili cevap dilekçesinde; talep konusu alacakların zamanaşımına uğradığını, davacının 696 sayılı Kanun Hükmünde Kararname (696 sayılı KHK) kapsamında daimi kadroya geçirildiğini, sürekli işçi kadrosuna geçirilen işçilerin ücret ile diğer mali ve sosyal haklarının belirlenmesinde mevzuat ve toplu iş sözleşmesi hükümleri dikkate alınmak suretiyle davacının ücretlerinin eksiksiz ödendiğini savunarak davanın reddini istemiştir. III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; sürekli işçi kadrosuna alınırken davacıyla yeni bireysel iş sözleşmesi imzalandığı, sözleşmenin "En Son Aldığı Ücret" başlıklı maddesinde davacının 31.03.2018 tarihi itibarıyla 2.356,49 TL aldığının yazılı olduğu, yine sözleşmenin "Ücret Ödeme Zamanı" başlıklı 8/(d) maddesinde ise, "İşçinin Ücreti Personel çalıştırılmasına dayalı hizmet alımı sözleşmeleri kapsamında çalışırken aldığı ücret kadardır. Bu ücrete yemek ve yol ücreti dahildir." hükmünün mevcut olduğu, bu hüküm çerçevesinde geçiş ücreti olarak işçinin alt işveren döneminde aldığı son ücrete atıf yapıldığı, sözleşmede açıkça belli bir oran seviyesinde ödeneceğinin öngörülmediği gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir. IV. İSTİNAF İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili tarafından istinaf başvurusunda bulunulması üzerine, Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; sözleşmede alt işveren kadrosunda çalışırken belirlenen ücret haricinde bir artışa yer verilmediği, davacı vekilince her ne kadar 12.10.2018 tarihli Rektörlük olurunda davacının ücretinin asgari ücretin %20 fazlası olduğunun idari işlemle kabul edildiği ileri sürülmüş ise de, bahse konu belgenin incelenmesinde düzenlenme tarihi olan 2018 yılı itibarıyla kadroya geçen işçilerin ücretlerinin ödenmesi ile ilgili ihtilafı gidermeye yönelik yapılan yazışmalar neticesinde tanzim edildiği, Rektörlük yazısında isimleri geçen işçilerin ücretlerinin kadroya geçiş aşamasında imzalanan sözleşmeyle rakamsal olarak tespit edildiği, bahse konu işçilerin ücretlerinin 2018 yılı itibarıyla asgari ücretten fazla olduğu, bahse konu belgenin herhangi bir zam taahhüdü içermediği, yukarıda belirtildiği üzere davacının kadroya geçiş aşamasındaki ücretinin sözleşme ile rakamsal olarak açık bir şekilde kararlaştırıldığı, sözleşmede oransal zammın kararlaştırılmadığı, tarafların serbest iradesiyle akdedilen sözleşme karşısında bahse konu belgenin neticeye etkisinin bulunmadığı gerekçesiyle davacı vekilinin istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir. V. TEMYİZ A. Temyiz Sebepleri Davacı vekili temyiz dilekçesinde; 1. Davacı adına düzenlenen "... 01.04.2018-14.10.2018 Arası Brüt Asgari Ücretin %20 Fazlası Maaş ve Diğer Ödemelerin Farkının Hesaplanması" belgesinin dikkate alınmadığını, 2. Davacı işçi ile imzalanan sözleşmenin girişinde rakamsal olarak yazılan ücretin kararlaştırıldığının kabul edilmesi hâlinde, sözleşmenin 8/(d) maddesindeki hükme neden gerek görüldüğünün izaha muhtaç olduğunu, 3. Davacının hizmet alım sözleşmesindeki ücretinin, brüt asgari ücretin % 20 fazlası ve oran olarak belirlendiğini ileri sürmüştür. B. Değerlendirme ve Gerekçe Uyuşmazlık; 696 sayılı KHK kapsamında sürekli işçi kadrosuna geçirilen davacının, kadroya geçişte düzenlenen belirsiz süreli iş sözleşmesi hükümlerine göre ücretinin tespiti ile talep edilen fark alacaklarının bulunup bulunmadığı konularına ilişkindir. Bölge adliye mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 371. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür. Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup davacı vekilince temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir. VI. KARAR Açıklanan sebeple; Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun'un 370/1 hükmü uyarınca ONANMASINA, Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine, 29.09.2025 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.