Yargıtay 9. Hukuk Dairesi 2024/14258 E. 2025/1776 K.

MAHKEMESİ : Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 6. Hukuk Dairesi Bölge Adliye Mahkemesi kararı taraf vekillerince temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçelerinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü: I. DAVA Davacı vekili dava dilekçesinde; müvekkilinin davalıya ait yurt dışı şantiyesinde 14.07.2014- 24.02.2017 ve 17.12.2017-21.08.2019 tarihleri arasında .... adlı şirket nezdinde Gürcistan Acaristan Bölgesinde Hidroelektrik Projesinde kepçe operatörü olarak aylık 2.100,00 USD ücret ile çalıştığını, .... adlı şirket ile davalı Şirket arasında organik bir bağ olduğunu, emsal davalarda organik bağ ve muvazaa durumunun kesin olarak hüküm altına alındığını, davalı Şirket tarafından 3 öğün yemek ve barınma sağlandığını, davacının haftanın her günü 07.00-19.00 ve 19.00-07.00 saatleri arasında gece ve gündüz vardiyasında çalıştığını, iki haftada bir gün izin kullandığını, dini ve milli bayramlarda çalıştığını, iş akdinin ihbarsız ve haksız feshedildiğini iddia ederek kıdem ve ihbar tazminatları ile fazla çalışma ücreti ve hafta tatili ücreti alacaklarının davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir. II. CEVAP Davalı vekili cevap dilekçesinde; alacakların zamanaşımına uğradığını, davacının 14.07.2014-15.03.2017 tarihleri arasında 950,00 USD ücret ile çalıştığını, 15.03.2017 tarihinde istifa ederek işten ayrıldığını, 9 ay sonra 18.12.2017 tarihinde 925,00 USD ücretle işe tekrar girdiğini ve 21.08.2019 tarihine kadar çalışıp istifa ederek işten ayrıldığını, ödenen ücretin içinde fazla çalışma, hafta tatili ve bayram tatili ücretinin de bulunduğunu, ..., adlı şirket ile davalı Şirket arasında organik bir bağ bulunmadığını, her iki Şirketin kuruluş hukukunun, yönetiminin, iştigal mevzunun ve sair hususların tamamen farklı olduğunu, mahkemenin dava konusu uyuşmazlığa bakmada yetkili olmadığını, Türk hukukunun uygulanamayacağını savunarak davanın reddini istemiştir. III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; uygulanması gereken Gürcistan hukukunda kıdem tazminatının bulunmadığı, çalışmalar istifa ile sonlandığından ihbar tazminatına hak kazanılamayacağı, talep edilen çalışma sürelerine dair alacakların bir kısmının zamanaşımına uğradığı, bir kısmının da ispatlanamadığı gerekçeleriyle davanın reddine karar verilmiştir. IV. İSTİNAF İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili tarafından istinaf başvurusunda bulunulması üzerine Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; İlk Derece Mahkemesinin gerekçeleri isabetli bulunarak başvurunun esastan reddine karar verilmiştir. V. TEMYİZ A. Temyiz Sebepleri 1. Davacı vekili temyiz dilekçesinde; a. Türk hukukunun uygulanması gerektiğini, yabancı hukukun uygulanmasına dair itirazın süresi içerisinde ileri sürülmediğini, b. Zamanaşımına dair yapılan değerlendirmenin hatalı olduğunu ileri sürmüştür. 2. Davalı vekili temyiz dilekçesinde; a. Vekâlet ücreti ve yargılama giderlerine dair hükmün hatalı kurulduğunu ileri sürmüştür. B. Değerlendirme ve Gerekçe Uyuşmazlık, iş sözleşmesine uygulanacak hukuka, dava konusu alacakların zamanaşımına uğrayıp uğramadığına ve ispata ilişkindir. Bölge adliye mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 371. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür. Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere ve özellikle davacının aynı yabancı ülkede mevcut fasılalı çalışmaları birleştirilerek kıdem tazminatı talebi değerlendirilebilir ise de Gürcistan hukukunda kıdem tazminatının öngörülmemiş olması karşısında bu hatanın sonuca etkili olmadığının anlaşılmasına göre usul ve kanuna uygun olup taraf vekillerince temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir. VI. KARAR Açıklanan sebeple; Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun'un 370/1 hükmü uyarınca ONANMASINA, Aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz edenlere yükletilmesine, Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine, 19.02.2025 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.