Yargıtay 9. Ceza Dairesi 2021/9954 E. 2024/140 K. – Çocuğun Cinsel

... ... MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi SAYISI : 2015/152 E., 2015/412 K. KATILAN MAĞDUR : ... SUÇ : Çocuğun cinsel istismarı HÜKÜM : Mahkûmiyet TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Bozma Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü: I. HUKUKÎ SÜREÇ 1. Karşıyaka 2. Ağır Ceza Mahkemesinin, 15.10.2015 tarihli ve 2015/152 Esas, 2015/412 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında çocuğun cinsel istismarı suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 103 üncü maddesinin birinci fıkrası, 62 nci maddesinin birinci fıkrası ve 53 üncü maddesi uyarınca 6 yıl 8 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir. 2. Dava dosyası, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca tanzim olunan 26.05.2019 tarihli ve 14-2015/402998 sayılı, eylemin sarkıntılık suretiyle çocuğun cinsel istismarı suçunun oluşturacağından bahisle hükmün bozulması görüşünü içeren Tebliğname ile Daireye tevdi edilmiştir. II. TEMYİZ SEBEPLERİ Sanık Müdafiinin Temyiz İstemi Hiçbir somut delil bulunmadan sanık aleyhine mahkumiyet kararı verildiğine, hükmün bozulması gerektiğine ilişkindir. III. OLAY VE OLGULAR Katılan mağdurun aşamalardaki anlatımları, tanık B.K'nin beyanları ve savunma birlikte değerlendirildiğinde; sanığın çocuğun cinsel istismarı suçundan mahkumiyetine karar verilmiştir. IV. GEREKÇE 1. Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç tipi ile yaptırımların düzeltme nedeni dışında doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, sanık müdafiinin yerinde görülmeyen temyiz sebepleri reddedilmiştir. 2. Sanık hakkında kurulan hükümde, oluşa uygun kabule göre çocuğun cinsel istismarı suçundan temel ceza tayin edilirken uygulama maddesinin 5237 sayılı Kanun'un 103 üncü maddesinin birinci fıkrasının birinci cümlesi şeklinde gösterilmesi gerekirken anılan maddede yer alan fıkranın hangi cümlesinin uygulandığı yazılmaksızın fıkraya genel bir atıfta bulunulması, Yargıtay tarafından düzeltilmesi mümkün görülen bir hukuka aykırılık olarak görülmüştür. 3. Sanığın katılan mağdura karşı gerçekleştirdiği eylemin, erojen bölgeye tensel temas içermesi nedeniyle sarkıntılık düzeyini aştığı anlaşıldığından, Tebliğname'de suç vasfına yönelik bozma isteyen düşünceye iştirak edilmemiştir. V. KARAR Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle Karşıyaka 2. Ağır Ceza Mahkemesinin, 15.10.2015 tarihli ve 2015/152 Esas, 2015/412 Karar sayılı kararına yönelik sanık müdafiinin temyiz isteği yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesi gereği BOZULMASINA, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanun’un 322 nci maddesi gereği hüküm fıkrasında yer alan "...103/1..." ibaresi çıkarılarak yerine “...103 üncü maddesinin birinci fıkrasının birinci cümlesi..." ibaresinin eklenmesi suretiyle hükmün, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle DÜZELTİLEREK ONANMASINA, Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 10.01.2024 tarihinde karar verildi. ...