Yargıtay 9. Ceza Dairesi 2021/7223 E. 2024/2727 K. – Cinsel Saldırı

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi SAYISI : 2013/220 E., 2015/46 K. SUÇ : Cinsel saldırı, kişiyi hürriyetinden yoksun kılma HÜKÜM : Mahkûmiyet TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama Sanık hakkında kurulan hükümler; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükümleri temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü: I. HUKUKÎ SÜREÇ - OLAY VE OLGULAR Sanık hakkında cinsel saldırı ve kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçlarını işlediği iddiası ile 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 102 nci maddesinin ikinci ve beşinci fıkrası maddeleri uyarınca açılan kamu davasının yapılan yargılaması sonucunda, Zonguldak 1. Ağır Ceza Mahkemesinin, 27.02.2015 tarihli ve 2013/220 Esas, 2015/46 Karar sayılı kararı ile mevcut delillerin değerlendirilmesi sonucunda sanığın katılanın evine pencereden girdikten sonra katılanın direnmesine rağmen darp ederek yere yatırdığı kıyafetinin üst kısmını çıkarak göğsünden ve dudaklarından öptüğü bu suretle üzerine atılı cinsel saldırı suçunu işlediği katılanın bu iş böyle olmaz konuşalım demesi üzerine eylemine son verdiği ve katılanın ellerini bağlayarak üzerine atılı kişi hürriyetinden yoksun kılma suçunu işlediği sabit olduğundan 5237 sayılı Kanun'un 102 nci maddesinin birinci fıkrası, 62 nci maddesi ve 53 üncü maddesi uyarınca 2 yıl 6 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına, aynı Kanun'un 109 uncu maddesinin ikinci ve beşinci fıkrası ile 62 nci maddesi ve 53 üncü maddesi uyarınca 2 yıl 6 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir. II. TEMYİZ SEBEPLERİ A. Katılan Vekilinin Temyiz İsteği Sanığın üst sınırdan cezalandırılması gerektiğine, cezasından indirim yapılmaması gerektiğine ve dilekçesinde belirttiği diğer hususlara ilişkindir. B. Sanık Müdafiinin Temyiz İsteği Sanığın üzerine atılı suçları işlemediğine, katılanın beyanlarının doğru olmadığına bu nedenle ruh sağlığının bozulmadığına ve dilekçesinde belirttiği diğer hususlara ilişkindir. III. GEREKÇE Mahkemenin gerekçesi ve tüm dosya kapsamına göre; yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırılarak vicdanî kanıya ulaşıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, kurulan hükümlerde hukuka aykırılık görülmemiştir. IV. KARAR Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Zonguldak 1. Ağır Ceza Mahkemesinin, 27.02.2015 tarihli ve 2013/220 Esas, 2015/46 Karar sayılı kararında sanık müdafii ve katılan vekili tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden sanık müdafii ve katılan vekilinin temyiz sebeplerinin reddiyle hükümlerin, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA, Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 26.03.2024 tarihinde karar verildi.