Yargıtay 9. Ceza Dairesi 2021/4320 E. 2022/7766 K. – Cinsel Saldırı

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi SUÇ : Cinsel saldırı HÜKÜM : Beraat

İstanbul 4. Ağır Ceza Mahkemesinin, 11.12.2014 tarihli ve 2012/485 Esas, 2014/433 Karar sayılı kararının müşteki vekili tarafından temyizi üzerine yapılan ön inceleme neticesinde gereği düşünüldü; Müştekinin duruşma gününden haberdar olmasına rağmen duruşmaya gelmediği gibi tüm çabalara rağmen kendisine ulaşılamadığı, bu itibarla 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 237 nci maddesinin birinci fıkrası uyarınca kamu davasında katılan sıfatının bulunmadığı anlaşılmakla, yazılı talebi üzerine kendisine barodan tayin edilen vekilin aynı Kanun’un 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği sanık hakkındaki hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunmadığı, hükmün, karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun 305 inci maddesinin birinci fıkrası gereği re’sen temyize de tabi olmadığı anlaşılmakla, müşteki vekilinin temyiz isteğinin 1412 sayılı Kanun’un 317 nci maddesi gereği, tebliğnameye aykırı olarak, oy birliğiyle REDDİNE, 14.09.2022 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.