Yargıtay · 9. Ceza Dairesi

Yargıtay 9. Ceza Dairesi 2021/25368 E. 2022/9724 K.

Konu: Nitelikli Cinsel Saldırı

Mahkeme
Yargıtay
Daire
9. Ceza Dairesi
Esas No
2021/25368
Karar No
2022/9724
Karar Tarihi
Konu
Nitelikli Cinsel Saldırı

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi SUÇ : Nitelikli cinsel saldırı HÜKÜM : Suça sürüklenen çocuğun nitelikli cinsel saldırı suçundan mahkumiyetine dair İstanbul 2. Çocuk Ağır Ceza Mahkemesinden verilen 25.11.2016 gün ve 2015/61 Esas, 2016/304 Karar sayılı hükme ilişkin istinaf başvurusunun kabulü ile hükmün kaldırılarak cinsel saldırı suçundan mahkumiyetine Bölge Adliye Mahkemesince verilen hüküm temyiz edilmekle başvurunun muhtevası nazara alınarak dosya tetkik edildi, gereği görüşüldü: Bakanlık vekilinin temyiz isteminin incelenmesinde; 6284 sayılı Ailenin Korunması ve Kadına Karşı Şiddetin Önlenmesine Dair Kanunun 20/2. maddesi uyarınca davaya katılma hakkı bulunan Aile ve Sosyal Hizmetler Bakanlığına yokluğunda yapılan yargılamaya ilişkin olarak mahkemelerce re'sen ihbarda bulunulmasının zorunlu olup olmadığı hususunda Yargıtay İçtihadı Birleştirme Büyük Genel Kurulunca yapılan toplantı sonucunda verilen 13.12.2019 gün ve 2019/6 Esas, 2019/7 sayılı içtihadı birleştirme kararı ile Bakanlığa bildirimde bulunulmasının zorunlu olmadığının kabul edilmesi ve 5271 sayılı CMK'nın 237/2. maddesine göre kanun yolu muhakemesinde davaya katılma talebinde bulunulamayacağının anlaşılması karşısında, Bakanlık vekilinin davaya katılma ve hükmü temyize hakkı bulunmadığından, vaki temyiz isteminin 5271 sayılı CMK'nın 298. maddesi uyarınca REDDİNE, Suça sürüklenen çocuk müdafisinin temyiz isteminin incelenmesinde; 5271 sayılı CMK'nın 294/1. maddesinde yer alan “Temyiz eden, hükmün neden dolayı bozulmasını istediğini temyiz başvurusunda göstermek zorundadır” şeklindeki düzenleme de gözetilerek yapılan değerlendirmede, suça sürüklenen çocuk müdafisinin verdiği süre tutum dilekçesinde herhangi bir temyiz gerekçesi göstermediği gibi gerekçeli karar tebliğinden sonra ayrıca gerekçeli temyiz dilekçesi de sunmadığı anlaşıldığından, vaki temyiz isteminin aynı Kanunun 298. maddesi gereğince REDDİNE, dosyanın ilk derece mahkemesine, kararın bir örneğinin İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 20. Ceza Dairesine gönderilmesine, 01.11.2022 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.

Atıf: Yargıtay 9. Ceza Dairesi, E. 2021/25368, K. 2022/9724, T. 01.11.2022, www.arakarar.com/karar/yargitay-9-ceza-dairesi-2021-25368-e-2022-9724-k-f396929daf02