Yargıtay · 9. Ceza Dairesi
Yargıtay 9. Ceza Dairesi 2021/24747 E. 2025/5658 K.
- Mahkeme
- Yargıtay
- Daire
- 9. Ceza Dairesi
- Esas No
- 2021/24747
- Karar No
- 2025/5658
- Karar Tarihi
MAHKEMESİ :Ceza Dairesi SAYISI : 2018/295 E., 2018/305 K. SUÇLAR : Çocuğun cinsel istismarı, kişiyi hürriyetinden yoksun kılma HÜKÜMLER : İstinaf başvurusunun esastan reddi TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Ret, onama
Bölge Adliye Mahkemesince verilen kararlar temyiz edilmekle dosya incelendi.
Temyiz incelemesine konu Bölge Adliye Mahkemesi kararlarının 7201 sayılı Tebligat Kanunu'nun 10/1. maddesi uyarınca öncelikle katılan ...'ın bilinen son adresine tebliğe çıkarılması, aynı Kanun'un 10/2. maddesi uyarınca bilinen son adresin tebligata elverişli olmadığının anlaşılması veya tebligat yapılamaması halinde, muhatabın adres kayıt sisteminde bulunan yerleşim yeri adresi, bilinen son adresi olarak kabul edilip tebligatın bu adrese yapılması gerektiği ancak katılanın 26.07.2017 tarihli celsede bildirdiği bilinen son adresine tebligat çıkartılmadan, farklı bir adresine 7201 sayılı Kanun'un 21/1. maddesi uyarınca yapılan karar tebliğinin usulsüz olduğu anlaşılmakla, katılan ...'ın öğrenme üzerine başvurduğu temyiz isteminin süresinde olduğu kabul edilmekle, Sanık müdafiinin duruşmalı inceleme talebinin, hükmedilen ceza miktarına göre 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 299/1. maddesi uyarınca reddine karar verilmekle, Gereği düşünüldü: I. HUKUKÎ SÜREÇ Sanık hakkında çocuğun cinsel istismarı ve kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçlarını işlediği iddiası ile açılan kamu davasında yapılan yargılama sonucunda, Bursa 7. Ağır Ceza Mahkemesince mevcut delillerin değerlendirilmesi neticesinde sanığın katılan mağdurenin elini tutup bacağını okşadığının kabulü ile çocuğun cinsel istismarı suçundan mahkumiyetine, kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan ise beraatine dair hükümlerin istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince istinaf başvurusunun 5271 sayılı Kanun’un 280/1-a maddesi uyarınca esastan reddine karar verilmiştir.
II. TEMYİZ SEBEPLERİ A. Katılan Bakanlık Vekilinin Temyiz İstemi Özetle, çocuğun cinsel istismarı suçundan teşdit uygulanması suretiyle temel cezanın tayin edilerek takdiri indirim hükümlerinin uygulanmamasının gerektiğine, sanığın katılan mağdure üzerinde gözetim yükümlülüğü bulunduğundan suçun nitelikli halinin oluştuğuna, yasal unsurları itibariyle oluşan kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan mahkumiyet hükmü kurulması gerektiğine ilişkindir.
B. Katılanın Temyiz İstemi Özetle, sanık hakkında tayin olunan cezanın eylemin ağırlığına karşın yetersiz olduğuna, tanığın ailesinin baskısı ile beyanlarını değiştirdiğine ilişkindir.
C. Bölge Adliye Mahkemesi Cumhuriyet Savcısının Temyiz İstemi Özetle, yargılama konusu cinsel istismar eyleminin cebir, tehdit, hile veya iradeyi etkileyen bir nedenle işlendiğine dair delil bulunmaması karşısında yasal unsurları itibariyle oluşmadığı gerekçesiyle beraat yerine mahkumiyet hükmü kurulmasının usul ve kanuna aykırı olduğuna ilişkindir.
D. Sanık Müdafiinin Temyiz İstemi Özetle, katılan mağdurenin rızasının bir hukuka uygunluk sebebi olarak kabulü ile yasal unsurları itibariyle oluşmayan suçtan beraat hükmü kurulması gerektiğine, aksinin kabulünde dahi eylemin ani ve kesintili olması karşısında sarkıntılık aşamasında kaldığının kabulünün gerektiğine, kanuni anlamda yeterli gerekçe gösterilmeden takdiri indirim hükümlerinin uygulanmamasının usul ve kanuna aykırı olduğuna ilişkindir,
III. GEREKÇE A. Kişiyi Hürriyetinden Yoksun Kılma Suçundan Verilen Karar Yönünden 5271 sayılı Kanun'un 288 ve 294. maddelerinde yer alan düzenlemeler nazara alınıp, aynı Kanun'un 289. maddesinde sayılı hukuka kesin aykırılık halleri ve temyiz dilekçelerinde belirtilen nedenler de gözetilerek yapılan değerlendirmede, gerçekleştirilen yargılamaya, Mahkemenin yargılama sonuçlarına uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dava dosyası içeriğine göre kararda hukuka aykırılık bulunmamıştır.
B. Çocuğun Cinsel İstismarı Suçundan Verilen Karar Yönünden Olayın intikal şekli ve süresi, katılan mağdurenin aşamalardaki beyanları, olay anını gösterir kamera kayıtları, intikalin ertesi gününde sanığın araması üzerine sanık ile katılan mağdurenin uzunca bir süre görüşme yapılması, tanık Melisa'nın aşamalarda değişen anlatımları, sanığın tevilli ikrar içeren savunması ve tüm dosya kapsamına göre; sanığın temas içeren eylemlerini on beş yaşını ikmal eden katılan mağdurenin rızası dışında cebir tehdit veya iradeyi etkileyen başka bir nedene dayalı olarak gerçekleştirdiğine dair delilin bulunmaması nedeniyle İlk Derece Mahkemesinin kabulünde yer alan sübuta ilişkin delillerin dosya içeriğiyle çelişmesi karşı mahkumiyet kararının yerinde olmadığı anlaşıldığından, söz konusu hükme yönelik istinaf başvurusunun kabulü yerine esastan reddedilmesi hukuka aykırı bulunmuştur.
IV. KARAR A. Kişiyi Hürriyetinden Yoksun Kılma Suçundan Verilen Karar Yönünden Gerekçenin (A) bölümünde açıklanan nedenle Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 7. Ceza Dairesinin kararında katılan Bakanlık vekili ve katılan ... tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289/1. maddesiyle sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden 5271 sayılı Kanun’un 302/1. maddesi gereği, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMLERİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,
B. Çocuğun Cinsel İstismarı Suçundan Verilen Karar Yönünden Gerekçenin (B) bölümünde açıklanan nedenle katılan Bakanlık vekili, bölge adliye mahkemesi Cumhuriyet savcısı, katılan ... ve sanık müdafiinin temyiz istemleri yerinde görüldüğünden Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 7. Ceza Dairesinin kararının 5271 sayılı Kanun’un 302/2. maddesi gereği, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,
Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304/2-a maddesi uyarınca Bursa 7. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 7. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,
23.06.2025 tarihinde karar verildi.