Yargıtay 9. Ceza Dairesi 2021/25410 E. 2025/5858 K. – Cinsel Saldırı

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi SAYISI : 2019/2204 E., 2020/1996 K. SUÇ : Cinsel saldırı, kişiyi hürriyetinden yoksun kılma HÜKÜMLER : İstinaf başvurusunun esastan reddi TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama, ret, bozma

Bölge Adliye Mahkemesince verilen karar temyiz edilmekle dosya incelendi.

Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 08.11.2022 tarihli ve 2022/436 Esas, 2023/689 Karar sayılı ilamında da belirtildiği üzere 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun (5271 sayılı Kanun) 286/2-g maddesi uyarınca on yıl ve daha az hapis cezasını gerektiren suçlarda verilen beraat kararına yönelik istinaf başvurusunun esastan reddine dair kararın temyiz yoluna tabi olup olmadığının tespitinde atılı suçun nitelikli hallerinin de gözetilmesi gerektiğinin belirtilmesi karşısında, sanık hakkında 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 109/1, 2, 109/5. maddeleri uyarınca açılan kamu davasında yapılan yargılama sonucunda İlk Derece Mahkemesince verilen beraat kararına yönelik Bölge Adliye Mahkemesince verilen istinaf başvurusunun esastan reddine dair kararın temyizi kâbil kararlardan olduğu, dolayısıyla Samsun Bölge Adliye Mahkemesince verilen 22.01.2021 tarihli temyiz isteminin reddine dair ek kararın hukuki değerden yoksun olduğu anlaşılmakla ek kararın kaldırılmasına karar verildi.

I. HUKUKÎ SÜREÇ Sanık hakkında nitelikli cinsel saldırı ve kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçlarını işlediği iddiası ile açılan kamu davasında yapılan yargılama sonucunda, Çorum 1. Ağır Ceza Mahkemesince mevcut delillerin değerlendirilmesi neticesinde sanığın cinsel saldırı suçundan mahkumiyetine, kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan beraatine dair hükmün istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesi kararı ile istinaf başvurularının 5271 sayılı Kanun'un 280/1-a maddesi uyarınca esastan reddine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ A. Katılan Vekilinin Temyiz İstemi Özetle, sanığın katılana karşı eylemin nitelikli halini gerçekleştirdiğine, dosyada kapsamında sanığın hürriyeti tahdit suçunu da işlediğine ve cezalandırılması gerektiğine verilen cezanın yeterli olmadığına ilişkindir.

B. Katılan Bakanlık Vekilinin Temyiz İstemi Özetle, sanığa alt sınırdan verilen cezanın yetersiz olduğuna, her iki suç yönünden de kararın bozulması gerektiğine ilişkindir.

C. Sanık Müdafiinin Temyiz İstemi Özetle, Mahkemenin mahkumiyet için kurduğu gerekçenin yeterli olmadığına, tanık olarak dinlenen katılanan yengesi Ayşe’nin, katılanın evine gelerek sanığın kendisine tecavüz ettiğini anlattığını söylemesine rağmen mahkemede verdiği beyanda katılanan aylığının almaya gidemediği için evlerine geldiğine ve katılanın tecavüze uğradığını anlattığına ama mağdurun vücudunu kontrol etmediğini, katılanın birlikte yaşadığı sağır dilsiz olan kardeşi tarafından zaman zaman darp edildiğini söylediğine, ifadesindeki değişikliğin sanığın eşi ile olaydan sonra kavga etmesinden kaynaklandığına, katılanın babasının beyanları arasındaki değişikliğinde tamamen sanığı suçlamaya yönelik olduğuna, olay günü sanığın eşi ile tarlaya gittiğin ve evde yalnız kalmadığına, tanık olarak dinlenen jandarma komutanı da beyanında mağduru babası ile sanığın evine götürdüğünde mağdura sanığın kötü bir şey yapıp yapmadığını sorduğunda omzunu silktiğine, tecavüze ilişkin anlatımı olmadığı için de adli işlem yapmadığını söylediğine, katılanın tecavüz iddiasına ve kan gördüğünü söylemesine rağmen alınan raporda bakire olduğu ve duhule uygun olmadığının bildirildiğine, sanığın cezalandırılması için kesin ve yeterli delil bulunmadığına ve beraat kararı verilmesi gerektiğine ilişkindir.

III. GEREKÇE A. Kişiyi Hürriyetinden Yoksun Kılma Suçundan Verilen Karar Yönünden 5271 sayılı Kanun'un 288 ve 294. maddelerinde yer alan düzenlemeler nazara alınıp, aynı Kanun'un 289. maddesinde sayılı hukuka kesin aykırılık halleri ve temyiz dilekçelerinde belirtilen nedenler de gözetilerek yapılan değerlendirmede, gerçekleştirilen yargılamaya, Mahkemenin yargılama sonuçlarına uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dava dosyası içeriğine göre hükümde hukuka aykırılık bulunmamıştır.

B. Cinsel Saldırı Suçundan Verilen Karar Yönünden 5271 sayılı Kanun'un 288 ve 294. maddelerinde yer alan düzenlemeler nazara alınıp, aynı Kanun'un 289. maddesinde sayılı kesin hukuka aykırılık halleri ve temyiz dilekçelerinde belirtilen nedenler de gözetilerek yapılan değerlendirmede, yargılama sürecindeki işlemlerin usul ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdani kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, kararda hukuka aykırılık görülmemiştir.

IV. KARAR Gerekçenin (A) ve (B) bölümünde açıklanan nedenle Samsun Bölge Adliye Mahkemesi 3. Ceza Dairesinin kararında katılan vekili, katılan Bakanlık vekili ve sanık müdafiince öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289/1. maddesiyle sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden 5271 sayılı Kanun’un 302/1. maddesi gereği, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMLERİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKÜMLERİN ONANMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304/1. maddesi uyarınca Çorum 1. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Samsun Bölge Adliye Mahkemesi 3. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 26.06.2025 tarihinde karar verildi.