Yargıtay · 9. Ceza Dairesi
Yargıtay 9. Ceza Dairesi 2021/22964 E. 2025/3966 K. – Çocuğun Cinsel
Konu: Çocuğun Cinsel İstismarı
- Mahkeme
- Yargıtay
- Daire
- 9. Ceza Dairesi
- Esas No
- 2021/22964
- Karar No
- 2025/3966
- Karar Tarihi
- Konu
- Çocuğun Cinsel İstismarı
SAYISI : 2017/2447 E., 2018/254 K. SUÇ : Çocuğun cinsel istismarı HÜKÜM : İstinaf başvurusunun düzeltilerek esastan reddi TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Bozma Bölge Adliye Mahkemesince verilen karar temyiz edilmekle dosya incelendi, gereği düşünüldü: I. HUKUKÎ SÜREÇ Sanık hakkında çocuğun cinsel istismarı suçunu işlediği iddiası ile açılan kamu davasında yapılan yargılama sonucunda, Bakırköy 7. Ağır Ceza Mahkemesince mevcut delillerin değerlendirilmesi neticesinde sanığın atılı suçtan mahkumiyetine dair hükmün istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince duruşma açılmaksızın yapılan inceleme neticesinde 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun (5271 sayılı Kanun) 280/1-a ve 303. maddeleri uyarınca istinaf başvurusunun düzeltilerek esastan reddine karar verilmiştir. II. TEMYİZ SEBEPLERİ A. Katılan Bakanlık Vekilinin Temyiz İstemi Özetle Bölge Adliye Mahkemesince İlk Derece Mahkemesinin cebir sebebiyle uyguladığı artırımın gerekçesiz ve duruşma açılmaksızın kaldırıldığına, suçun cebir kullanılarak işlendiğine, sanık hakkında takdiri indirim nedenlerinin uygulanmaması gerektiğine, temel cezada alt sınırdan uzaklaşılması gerektiğine ilişkindir. B. Sanık Müdafiinin Temyiz İstemi Özetle mahkumiyet kararının kanun ve hukuka aykırı olduğuna, olayın sübut bulmadığına, arada husumet bulunduğuna, Mahkemenin suç vasfına ilişkin hataya düştüğüne ilişkindir. III. GEREKÇE Bölge Adliye Mahkemesince mevcut delillerin değerlendirilmesi neticesinde suçun cebirle işlenmediği kabul edilerek artırım uygulanmasına ilişkin bölümün duruşma açılmaksızın hükümden çıkartılmasına dair yapılan değerlendirmenin delil takdirine ilişkin olması nedeniyle 5271 sayılı Kanun'un 303. maddesi kapsamına girmediği nazara alındığında bu hususla ilgili değerlendirmenin aynı Kanun'un 280/1-g maddesine göre duruşma yapılarak karar verilmesi gerektiği gözetilmeden dosya üzerinden yapılan inceleme neticesinde karar verilmesi hukuka aykırı bulunmuştur. IV. KARAR Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle sanık müdafii ve katılan Bakanlık vekilinin temyiz istemleri yerinde görüldüğünden İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 20. Ceza Dairesinin kararının 5271 sayılı Kanun’un 302/2. maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA, Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304/2. maddesi uyarınca İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 20. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 12.05.2025 tarihinde karar verildi.