Yargıtay · 9. Ceza Dairesi

Yargıtay 9. Ceza Dairesi 2021/21462 E. 2025/5252 K. – Çocuğun Nitelikl

Konu: Çocuğun Nitelikli Cinsel İstismarı

Mahkeme
Yargıtay
Daire
9. Ceza Dairesi
Esas No
2021/21462
Karar No
2025/5252
Karar Tarihi
Konu
Çocuğun Nitelikli Cinsel İstismarı

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi SAYISI : 2017/971 E., 2017/942 K.: ... SUÇ : Çocuğun nitelikli cinsel istismarı HÜKÜM : İstinaf başvurusunun esastan reddi TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama Bölge Adliye Mahkemesince verilen karar temyiz edilmekle dosya incelendi. Sanık müdafiinin duruşmalı inceleme talebinin, İlk Derece Mahkemesinde silahların eşitliği ve çekişmeli yargılama ilkesi doğrultusunda savunmaya yeterli imkânın sağlanması ve bu hakkın etkin şekilde kullandırılmış olması, temyiz denetiminde sınırsız şekilde yazılı savunmayı kullanabilme olanağının bulunması karşısında savunma hakkının kısıtlanması söz konusu olmadığından, 01.02.2018 tarihli ve 7079 sayılı Kanun'un 94. maddesi ile değişik 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 299/1. maddesi uyarınca takdiren reddine karar verilmekle, gereği düşünüldü : I. HUKUKÎ SÜREÇ Sanık hakkında çocuğun nitelikli cinsel istismarı suçunu işlediği iddiası ile açılan kamu davasında yapılan yargılama sonucunda, Bakırköy 15. Ağır Ceza Mahkemesince mevcut delillerin değerlendirilmesi neticesinde sanığın zorla kanepeye yatırdığı katılan mağdureye anal yoldan organ sokma suretiyle cinsel istismarda bulunduğu şeklinde gerçekleştiği kabul edilen olayda atılı suçtan mahkumiyetine dair hükmün istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince istinaf başvurusunun 5271 sayılı Kanun'un 280/1-a maddesi uyarınca esastan reddine karar verilmiştir. II. TEMYİZ SEBEPLERİ A. Sanık Müdafilerinin Temyiz İstemleri Özetle, sanığın atılı suçu işlediğine dair delil bulunmadığına, kararın bozulması gerektiğine ilişkindir. B. Katılan Bakanlık Vekilinin Temyiz İstemi Özetle, sanığın çocuğun nitelikli cinsel istismarı suçundan üst sınırdan takdiri indirim uygulanmaksızın cezalandırılması gerektiğine ilişkindir. III. GEREKÇE İlk Derece Mahkemesinin soruşturma ve kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdiriyle anılan hükme ilişkin Bölge Adliye Mahkemesi kararı nazara alındığında yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine, Ancak; Soruşturma aşamasında düzenlenen 19.04.2016 tarihli tutanakta sanığın katılan mağdureye tecavüz etmediğini beyan eden katılan mağdure ve katılan annesinin duruşmaya katılımlarının sağlanarak bahsi geçen tutanaktaki beyanları sorulup Adli Tıp Şube Müdürlüğünün 03.12.2016 tarihli katılan mağdurede fiili livatanın akut yada kronik dönem maddi bulgularına rastlanmadığını bildirir raporu da dikkate alınarak sanığın istismar eylemini nitelikli şekilde gerçekleştirip gerçekleşmediği tartışıldıktan sonra hüküm kurulması gerektiğinin anlaşılması karşısında istinaf başvurusunun kabulüne karar verilmesi gerekirken esastan reddedilmesi hukuka aykırı bulunmuştur. IV. KARAR Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle sanık müdafii ve katılan Bakanlık vekilinin temyiz istemleri yerinde görüldüğünden İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 20. Ceza Dairesinin kararının 5271 sayılı Kanun’un 302/2. maddesi gereği, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA, bozma sebebine göre sanığın TAHLİYESİNE, başka suçtan tutuklu veya hükümlü olmadığı takdirde derhal salıverilmesinin ilgili yerlere en seri şekilde bildirilmesi için müzekkere yazılmasına, Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304/1. maddesi uyarınca Bakırköy 15. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 20. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 16.06.2025 tarihinde karar verildi.

Atıf: Yargıtay 9. Ceza Dairesi, E. 2021/21462, K. 2025/5252, T. 16.06.2025, www.arakarar.com/karar/yargitay-9-ceza-dairesi-2021-21462-e-2025-5252-k-db3ee72503f3