Yargıtay · 9. Ceza Dairesi

Yargıtay 9. Ceza Dairesi 2021/20290 E. 2025/3189 K.

Mahkeme
Yargıtay
Daire
9. Ceza Dairesi
Esas No
2021/20290
Karar No
2025/3189
Karar Tarihi

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi SAYISI : 2017/1894 E., 2017/2113 K. SUÇLAR : Beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde nitelikli cinsel saldırı, kişiyi hürriyetinden yoksun kılma HÜKÜMLER : İstinaf başvurusunun esastan reddi TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Ret, onama

Bölge Adliye Mahkemesince verilen kararlar temyiz edilmekle dosya incelendi, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ Sanık hakkında nitelikli cinsel saldırı ve kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçlarını işlediği iddiası ile açılan kamu davasında yapılan yargılama sonucunda, Yalova Ağır Ceza Mahkemesince mevcut delillerin değerlendirilmesi neticesinde sanığın beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde nitelikli cinsel saldırı ve kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçlarından mahkumiyetine dair hükümlerin istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince istinaf başvurusunun 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 280/1-a maddesi uyarınca esastan reddine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ A. Şikayetçi Bakanlık Vekilinin Temyiz İstemi Sanık hakkında nitelikli cinsel saldırı suçundan üst hadden ceza verilmesi ve takdiri indirim sebeplerinin uygulanmaması gerektiğine ilişkindir.

B. Sanık Müdafiinin Temyiz İstemi Sanıkla katılan arasında husumet bulunduğuna, katılanın soyut beyanları dışında somut delil bulunmadığına, suçların sübuta ermediğine ilişkindir.

III. GEREKÇE A. Şikayetçi Bakanlık Vekilinin Temyiz İstemi Yönünden 6284 sayılı Ailenin Korunması ve Kadına Karşı Şiddetin Önlenmesine Dair Kanun'un 20/2. maddesi uyarınca davaya katılma hakkı bulunan Aile ve Sosyal Hizmetler Bakanlığına yokluğunda yapılan yargılamaya ilişkin olarak Mahkemelerce re'sen ihbarda bulunulmasının zorunlu olup olmadığı hususunda Yargıtay İçtihadı Birleştirme Büyük Genel Kurulunca yapılan toplantı sonucunda verilen 13.12.2019 gün ve 2019/6 Esas, 2019/7 sayılı içtihadı birleştirme kararı ile Bakanlığa bildirimde bulunulmasının zorunlu olmadığının kabul edilmesi ve 5271 sayılı Kanun'un 237/2. maddesine göre kanun yolu muhakemesinde davaya katılma talebinde bulunulamayacağının anlaşılması karşısında, Bakanlık vekilinin davaya katılma ve hükmü temyize hakkı bulunmadığından vaki temyiz isteminin reddi gerekmiştir.

B. Kişiyi Hürriyetinden Yoksun Kılma Suçundan Verilen Karara Karşı Sanık Müdafiinin Temyiz İstemi Yönünden 5271 sayılı Kanun'un 286/2-a maddesinde yer verilen “İlk derece mahkemelerinden verilen beş yıl veya daha az hapis cezaları ile miktarı ne olursa olsun adlî para cezalarına ilişkin istinaf başvurusunun esastan reddine dair Bölge Adliye Mahkemesi kararları”nın temyiz incelemesine tabi olmadığına ilişkin düzenleme ile incelemeye konu suçun, aynı Kanun’un 286/3. maddesi kapsamında da bulunmadığı nazara alındığında hükmün temyizinin mümkün olmadığı anlaşıldığından, vaki temyiz isteminin reddi gerekmiştir.

C. Nitelikli Cinsel Saldırı Suçundan Verilen Karara Karşı Sanık Müdafiinin Temyiz İstemi Yönünden Sanığın aşamalardaki savunmalarında, katılan ile olay günü hiç görüşmediğini, katılanın iddia ettiği gibi olay gününe ait hadiselerin yaşanmadığını savunduğu nazara alındığında; sanık ve katılanın olay günü ve öncesine ait HTS ve aynı ortamda bulunup bulunmadıklarına dair baz istasyonu kayıtlarının getirildikten sonra sanığın hukuki durumunun tayin ve takdiri gerekirken yazılı şekilde eksik araştırma ile hüküm kurulması karşısında istinaf başvurusunun kabulü yerine esastan ret kararı verilmesi hukuka aykırı bulunmuştur.

IV. KARAR A. Şikayetçi ..... Vekilinin Temyiz İstemi ile Sanık Müdafiinin Kişiyi Hürriyetinden Yoksun Kılma Suçundan Verilen Karara İlişkin Temyiz İstemleri Yönünden Gerekçenin (A) ve (B) bölümlerinde açıklanan nedenlerle vaki temyiz istemlerinin, 5271 sayılı Kanun’un 298/1. maddesi uyarınca, Tebliğname’ye kısmen uygun olarak, oy birliğiyle REDDİNE,

B. Sanık Müdafiinin Nitelikli Cinsel Saldırı Suçundan Verilen Karara İlişkin Temyiz İstemi Yönünden Gerekçenin (C) bölümünde açıklanan nedenle sanık müdafiinin temyiz istemi yerinde görüldüğünden İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 20. Ceza Dairesinin kararının 5271 sayılı Kanun’un 302/2. maddesi gereği, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304/2-a maddesi uyarınca Yalova Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 20. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

21.04.2025 tarihinde karar verildi.

Atıf: Yargıtay 9. Ceza Dairesi, E. 2021/20290, K. 2025/3189, T. 21.04.2025, www.arakarar.com/karar/yargitay-9-ceza-dairesi-2021-20290-e-2025-3189-k-4f4e5021e7a4