Yargıtay 9. Ceza Dairesi 2021/18278 E. 2024/8877 K.

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi SAYISI : 2015/297 E., 2016/1 K. SUÇLAR : Çocuğun cinsel istismarı, şantaj HÜKÜMLER : Beraat, mahkumiyet TEMYİZ EDENLER : Katılan mağdure vekili, sanık müdafileri TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama İlk Derece Mahkemesince verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelendi, gereği düşünüldü: I. HUKUKÎ SÜREÇ Sanık hakkında çocuğun cinsel istismarı ve şantaj suçlarını işlediği iddiası ile açılan kamu davasında yapılan yargılama sonucunda, Ankara 2. Ağır Ceza Mahkemesince mevcut delillerin değerlendirilmesi neticesinde sanığın çocuğun cinsel istismarı suçundan beraatine, şantaj suçundan mahkumiyetine karar verilmiştir. II. TEMYİZ SEBEPLERİ A. Sanık Müdafilerinin Temyiz İstekleri Özetle şantaj suçunun unsurlarının oluşmadığına, sanığın alt sınırdan cezalandırılması, usul ve kanuna aykırı kararın bozulması gerektiğine ilişkindir. B. Katılan Mağdure Vekilinin Temyiz İsteği Özetle çocuğun cinsel istismarı suçunun oluştuğuna, atılı suçun oluşabilmesi için fiziki temasın şart olmadığına, usul ve kanuna aykırı kararın bozulması talebine ilişkindir. III. GEREKÇE A. Sanık Hakkında Çocuğun Cinsel İstismarı Suçundan Kurulan Hüküm Yönünden Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, Mahkemenin soruşturma ile kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanat ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine, Ancak; Sanığın üzerine atılı suçun yasal unsurlarının oluşmadığı gerekçesiyle beraat kararı verildiğinin anlaşılması karşısında, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanun'un (5271 sayılı Kanun) 223/2-a maddesi uyarınca hüküm kurulması gerektiği gözetilmeden yazılı şekilde 5271 sayılı Kanun'un 223/2-e maddesi uyarınca beraat kararı verilmesi Yargıtay tarafından düzeltilmesi mümkün görülen bir hukuka aykırılık olarak görülmüştür. B. Sanık Hakkında Şantaj Suçundan Kurulan Hüküm Yönünden 1. Sanığın yargılama konusu eylemi için, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 107. maddesi uyarınca belirlenecek cezanın türü ve üst haddine göre aynı Kanun’un 66/1-e maddesi gereği 8 yıllık olağan zamanaşımı süresinin öngörüldüğü anlaşılmıştır. 2. 5237 sayılı Kanun’un 67/2-d maddesi uyarınca zamanaşımı süresini kesen son işlemin 12.01.2016 tarihli mahkûmiyet kararı olduğu ve bu tarihten, temyiz incelemesi tarihine kadar, 8 yıllık olağan zamanaşımı süresinin gerçekleşmiş olduğu belirlenmiştir. IV. KARAR A. Sanık Hakkında Çocuğun Cinsel İstismarı Suçundan Kurulan Hüküm Yönünden Gerekçenin (A) bölümünde açıklanan nedenle Ankara 2. Ağır Ceza Mahkemesinin kararına yönelik katılan mağdure vekilinin temyiz isteği yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Kanun’un 321. maddesi gereği BOZULMASINA, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanun’un 322. maddesi gereği hüküm fıkrasında yer alan "çocuğun cinsel istismarı suçunu ayrıca işlediği sabit olmadığından CMK 223/2-e" ibaresinin karardan çıkarılarak yerine "çocuğun cinsel istismarı suçunun unsurları itibarıyla oluşmadığı anlaşılmakla CMK 223/2-a" ibaresinin eklenmesi suretiyle hükmün, Tebliğname’ye kısmen uygun olarak, oy birliğiyle DÜZELTİLEREK ONANMASINA, B. Sanık Hakkında Şantaj Suçundan Kurulan Hüküm Yönünden Gerekçenin (B) bölümünde bendinde açıklanan nedenle Ankara 2. Ağır Ceza Mahkemesinin kararına yönelik sanık müdafilerinin temyiz istekleri yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Kanun’un 321. maddesi gereği BOZULMASINA, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanun’un 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak sanık hakkındaki kamu davasının 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 223/8. maddesi gereği gerçekleşen zamanaşımı nedeniyle, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle DÜŞMESİNE, Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 21.10.2024 tarihinde karar verildi.