Yargıtay 9. Ceza Dairesi 2021/17194 E. 2024/8087 K. – Çocuğun Cinsel

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi SAYISI : 2015/462 E., 2016/166 K. SUÇ : Çocuğun cinsel istismarı HÜKÜM : Mahkûmiyet TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Bozma Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü: I. HUKUKÎ SÜREÇ- OLAY VE OLGULAR Kocaeli 1. Ağır Ceza Mahkemesinin, 13.04.2016 tarihli ve 2015/462 Esas, 2016/166 Karar sayılı kararı ile; sanığın mağdureye doğru yüzerek geldiği ve koluna çarptığı, daha sonra uzaklaştığı, sanığın bir iki dakika sonra tekrar mağdurenin yanına gelip vücudunu tamamen suyun içine sokarak yüzmekte olan mağdurenin göğüs bölgesini ve cinsel organını ellediği, mağdurenin üzerine çıkmaya çalıştığı, şeklinde kabul edilen olayda; sanığın çocuğun cinsel istismarı suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 103/1-1. cümle, 62 ve 53. maddeleri uyarınca 6 yıl 8 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir. II. TEMYİZ SEBEPLERİ Sanık Müdafiinin Temyiz İsteği Özetle Suçun sübuta ermediğine ilişkindir. III. GEREKÇE Oluşa uygun kabule göre; sanığın, mağdureye yönelik eylemlerinin kısa süreli, ani ve kesintili gerçekleşmesi nedeniyle, yargılama konusu eylemlerinin 5237 sayılı Kanun’un 103 üncü maddesinin birinci fıkrasının ikinci cümlesinde yer alan sarkıntılık suretiyle çocuğun cinsel istismarı suçunu oluşturduğu gözetilmeksizin 5237 sayılı Kanun’un 103 üncü maddesinin birinci fıkrasının birinci cümlesinde yer alan çocuğun cinsel istismarı suçundan mahkumiyet hükmü kurulması hukuka aykırı bulunmuştur. IV. KARAR Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Kocaeli 1. Ağır Ceza Mahkemesinin, 13.04.2016 tarihli ve 2015/462 Esas, 2016/166 Karar sayılı kararına yönelik sanık müdafiinin temyiz istemi yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA, Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 02.10.2024 tarihinde karar verildi.