Yargıtay 9. Ceza Dairesi 2021/16965 E. 2024/7884 K.

İNCELENEN KARARIN MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi SAYISI : 2016/213 E., 2016/203 K. SUÇLAR : Cinsel saldırı, kişiyi hürriyetinden yoksun kılma HÜKÜMLER : Mahkumiyet TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama Sanık hakkında kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8. maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305. maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260/1. maddesi gereği temyiz edenin hükümleri temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310. maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317. maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü: I. HUKUKÎ SÜREÇ Sanık hakkında cinsel saldırı ve kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçlarını işlediği iddiası ile açılan kamu davasının yapılan yargılaması sonucunda, Yenişehir Asliye Ceza Mahkemesince mevcut delillerin değerlendirilmesi ile sanığın, arabayla katılanı evine götüreceği bahanesiyle kendi evine götürdükten sonra evinin kapısını kilitleyerek evden dışarı çıkmasını engelleme ve katılanın omzuna masaj yapma, kalçalarına dokunma, cinsel organını ve dudağını öpme şeklinde gerçekleştirdiği kabul edilen eylemleri neticesinde atılı suçlardan mahkumiyetine karar verilmiştir. II. TEMYİZ SEBEPLERİ Sanık Müdafiinin Temyiz İsteği Sanıkla katılan arasında içki sebebiyle husumet oluştuğuna, sanığın masaj yapma teklifinin sanık aleyhine yorumlandığına, katılanın zorla evde tutulmadığına, zorla evde tutulmasına sebebiyet verecek bir alet de bulunmadığına, tanık bulunmadığına, katılanın beyanlarının çelişkili olduğuna, suçun maddi ve manevi unsurlarının oluşmadığına ve dilekçesinde belirttiği diğer hususlara ilişkindir. III.GEREKÇE 1. Sanığın ırza geçme suçundan dolayı Bursa 3. Ağır Ceza Mahkemesinin 23.10.2000 tarihli ve 2000/241 Esas, 2000/215 Karar sayılı ilamıyla 11 yıl 8 ay 1 gün ağır hapse mahkum edildiği, bu kararın 31.10.2000 tarihinde kesinleştiği, bundan sonra 09.05.2011 tarihinde işlediği kasten yaralama suçundan dolayı Yenişehir (Kapatılan) Sulh Ceza Mahkemesinin 07.10.2011 tarihli ve 2011/207 Esas, 2011/332 Karar sayılı kararı ile 5 ay hapis cezasına mahkum edildiği, bu cezanın da 17.09.2013 tarihinde kesinleşmesinden sonra 09.12.2015 tarihinde yargılamaya konu suçu işlediğinin saptanması karşısında, sanığın ikinci kez mükerrir olmasına karşın Mahkemece sanığın ilk kez tekerrür uygulanan kişi olarak değerlendirilmesi ve kabulü aleyhe temyiz bulunmadığından bozma nedeni yapılmamıştır. 2. Mahkemenin gerekçesi ve tüm dosya kapsamına göre; yargılama sürecindeki işlemlerin usul ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemlerin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırılarak vicdani kanıya ulaşıldığı, eylemlere uyan suç vasıfları ile yaptırımların eleştirilen husus dışında doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, hükümlerde hukuka aykırılık görülmemiştir. IV. KARAR Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Yenişehir Asliye Ceza Mahkemesinin kararında sanık müdafii tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden temyiz sebeplerinin reddiyle hükümlerin, Tebliğname’ye uygun olarak, oybirliğiyle ONANMASINA, Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,26.09.2024 tarihinde karar verildi.