Yargıtay 9. Ceza Dairesi 2021/16950 E. 2024/8256 K.

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi SAYISI : 2015/242 E., 2016/33 K. SUÇLAR : Çocuğun cinsel istismarı, kişiyi hürriyetinden yoksun kılma HÜKÜMLER : Beraat TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama Sanık hakkında kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8. maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305. maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260/1. maddesi gereği temyiz edenin hükümleri temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310. maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317. maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü: I. HUKUKÎ SÜREÇ- OLAY VE OLGULAR Sanık hakkında çocuğun cinsel istismarı ve kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçlarını işlediği iddiası ile açılan kamu davasının yapılan yargılaması sonucunda, Sakarya 1. Ağır Ceza Mahkemesinin, kararı ile sanığın çocuğun cinsel istismarı ve kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçlarından ayrı ayrı beraatine karar verilmiştir. II. TEMYİZ SEBEPLERİ Katılan Mağdure Vekilinin Temyiz İsteği Atılı suçların işlendiğine, mağdurenin rızasının olmadığına, usul ve kanuna aykırı kararların bozulmasının gerektiğine ve sair hususlara ilişkindir. III. GEREKÇE Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı anlaşılmakla hükümlerde bu yönüyle hukuka aykırılık bulunmamıştır. Ancak sanığın mağdurenin yaşı hususunda hataya düşmesi nedeniyle 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 30/1. maddesi uyarınca üzerine atılı çocuğun cinsel istismarı ve kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçlarının unsurları oluşmadığı gerekçesiyle 5271 sayılı Kanun'un 223/2-a maddesi uyarınca ayrı ayrı beraatine karar verilmesi gerekirken, sanığın kasten hareket etmediği gerekçesiyle yazılı şekilde aynı Kanun'un 223/2-c maddesi uyarınca ayrı ayrı beraatine kararı verilmesi Yargıtay tarafından düzeltilmesi mümkün hukuka aykırılık olarak görülmüştür. IV. KARAR Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle Sakarya 1. Ağır Ceza Mahkemesinin, kararına katılan mağdure vekilinin temyiz isteği yerinde görüldüğünden hükmün, 5271 sayılı Kanun'un 302/2. ve 302/4. maddeleri uyarınca BOZULMASINA, ancak bu hususun yeniden duruşma yapılmaksızın aynı Kanun'un 303/1. maddesi uyarınca düzeltilmesi mümkün bulunduğundan, Sakarya 1. Ağır Ceza Mahkemesinin hüküm fıkrasında yer alan ''yüklenen suçlar açısından kasten hareket etmediği gözetilerek sanığın üzerine atılı "çocuğun cinsel istismarı" ve "kişiyi hürriyetinden yoksun kılma" suçlarından 5271 sayılı Kanun'un 223/2-c maddesi uyarınca AYRI AYRI BERAATİNE" ibarelerinin karardan çıkartılarak yerine '''yüklenen suçların kanuni unsurlarının oluşmadığı gözetilerek sanığın üzerine atılı "çocuğun cinsel istismarı" ve "kişiyi hürriyetinden yoksun kılma" suçlarından 5271 sayılı Kanun'un 223/2-a maddesi uyarınca AYRI AYRI BERAATİNE " ibarelerinin eklenmesi suretiyle, Tebliğname’ye kısmen uygun olarak, oy birliğiyle, DÜZELTİLEREK ONANMASINA, Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 07.10.2024 tarihinde karar verildi.