Yargıtay · 9. Ceza Dairesi

Yargıtay 9. Ceza Dairesi 2021/12283 E. 2024/6302 K.

Mahkeme
Yargıtay
Daire
9. Ceza Dairesi
Esas No
2021/12283
Karar No
2024/6302
Karar Tarihi

MAHKEMESİ:Ağır Ceza Mahkemesi SAYISI: 2015/229 E., 2016/12 K. Sanık hakkında kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8. maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305. maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260/1. maddesi gereği temyiz edenlerin hükümleri temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310. maddesi gereği temyiz isteklerinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317. maddesi gereği temyiz isteklerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmiştir. Sanığın duruşmalı inceleme talebinin, hükmedilen ceza miktarına göre 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gözetilerek 1412 sayılı Kanun'un 318. maddesi uyarınca reddine karar verilmekle, gereği düşünüldü: I. HUKUKÎ SÜREÇ- OLAY VE OLGULAR Sanık hakkında nitelikli cinsel saldırı ile kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçlarını işlediği iddiası ile açılan kamu davasının yapılan yargılaması sonucunda, İstanbul 5. Ağır Ceza Mahkemesinin kararı ile mevcut delillerin değerlendirilmesi neticesinde sanığın nitelikli cinsel saldırı suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 102/2, 35, 53. maddeleri uyarınca 8 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına, kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan ise 5271 sayılı Kanun’un 223/2-a maddesi uyarınca beraatine karar verilmiştir. II. TEMYİZ SEBEPLERİ A. Sanığın Temyiz İsteği Mahkemenin eksik inceleme ile karar verdiğine, somut ve inandırıcı delil bulunmadığına, atılı suçu işlemediğine, kararın hukuka aykırı olduğuna, temyiz incelemesinin duruşmalı yapılması talebine ve sair hususlara ilişkindir. B. O Yer Cumhuriyet Savcısının Temyiz İsteği Atılı suçun 5237 sayılı Kanun’un 102/1. maddesi kapsamında kaldığına, kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan ise sanığın aynı Kanun’un 109/2, 5, 35. maddeleri uyarınca cezalandırılması gerektiğine, kararın usul ve esasa aykırı olduğuna, bozulması gerektiğine ilişkindir. III. GEREKÇE Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, nitelikli cinsel saldırıya teşebbüs eyleminin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olduğu, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği gibi kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan verilen beraat kararının da yerinde olduğu anlaşılmakla kararda hukuka aykırılık bulunmamıştır. IV. KARAR Gerekçede açıklanan nedenlerle İstanbul 5. Ağır Ceza Mahkemesinin kararında sanık ve o yer Cumhuriyet savcısı tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden temyiz sebeplerinin reddiyle hükümlerin, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA, Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,25.06.2024 tarihinde karar verildi.

Atıf: Yargıtay 9. Ceza Dairesi, E. 2021/12283, K. 2024/6302, T. 25.06.2024, www.arakarar.com/karar/yargitay-9-ceza-dairesi-2021-12283-e-2024-6302-k-81660ea7f4c1